Waar komen terpenen voor? Terpenen komen overal in de natuur voor, met name in aromatische planten, vruchten, kruiden, specerijen, bloemen, bomen en etherische oliën. De citrusvruchten geur De geur die vrijkomt wanneer u een sinaasappel schilt, het frisse, harsachtige aroma van dennen, het bloemige karakter van lavendel en de kruidige geur van zwarte peper worden allemaal beïnvloed door van nature voorkomende terpeen- en terpenoïdeverbindingen.
Veel van dezelfde terpenen die in verband worden gebracht met cannabis, komen dan ook voor in volstrekt alledaagse voedingsmiddelen en planten. Limoneen komt in overvloed voor in de schil van citrusvruchten, bèta-caryofylleen komt voor in zwarte peper en kruidnagel, alfa-pineen is wijdverspreid in naaldbomen en aromatische kruiden, linalool wordt aangetroffen in lavendel en koriander, terwijl myrceen voorkomt in hop, laurier, citroengras en een aantal fruitsoorten.
Dit is een van de belangrijkste feiten die u moet begrijpen over de chemie van terpenen. Een molecuul zoals limoneen is niet uitsluitend een cannabisverbinding, louter omdat cannabis het kan produceren. Planten uit totaal verschillende botanische families produceren vaak dezelfde moleculen.
In deze gids wordt onderzocht waar terpenen voorkomen in planten, fruit en voedingsmiddelen, welke alledaagse ingrediënten veelvoorkomende terpenen bevatten die met cannabis worden geassocieerd, waar terpenen zich in planten bevinden, waarom de concentraties zo sterk variëren en hoe natuurlijke botanische bronnen worden omgezet in commerciële terpeeningrediënten.
Terpenen komen op grote schaal voor in planten en plantaardige voedingsmiddelen. Veelvoorkomende bronnen zijn onder meer citrusschillen, dennen en andere naaldbomen, hop, lavendel, rozemarijn, tijm, basilicum, koriander, zwarte peper, kruidnagel, citroengras, munt en cannabis. Verschillende planten produceren verschillende combinaties en concentraties, waardoor een voedingsmiddel weliswaar een terpeen kan bevatten, zonder dat het daarom een bijzonder geconcentreerde bron daarvan is. Etherische oliën en plantenharsen bevatten doorgaans veel hogere concentraties dan een gewone portie fruit of een gewoon voedingsmiddel.
Terpenen vormen een grote groep van in de natuur voorkomende organische verbindingen.
In veel aromatische planten dragen zij bij aan de geur, de smaak en de ecologische functie.
Planten kunnen vluchtige stoffen gebruiken voor:
Het woord 'terpeen' verwijst naar een chemische groep en niet naar één specifieke geur.
Limoneen, pineen, myrceen en bèta-caryofylleen behoren allemaal tot de bredere familie van terpenen, maar ze hebben verschillende moleculaire structuren, vluchtigheid en aromatische eigenschappen.
Voor een uitgebreidere inleiding kunt u het volgende lezen: Wat is de werking van terpenen?
De termen ‘terpenen’ en ‘terpenoïden’ worden in commerciële discussies vaak over één kam geschoren.
Strikt genomen zijn terpenen koolwaterstoffen die uitsluitend uit koolstof en waterstof bestaan.
Terpenoïden zijn verwante verbindingen die extra functionele groepen bevatten of chemisch zijn gemodificeerd.
Limoneen en alfa-pineen zijn terpenen.
Linalool en geraniol bevatten zuurstof en worden meer precies omschreven als terpenoïden.
In de voedingsmiddelen-, parfum-, etherische-oliën- en cannabisindustrie wordt ‘terpeen’ echter vaak gebruikt als een handige verzamelterm voor beide categorieën.
Terpenen zijn niet noodzakelijkerwijs gelijkmatig verdeeld over de gehele plant.
Planten concentreren vluchtige aromatische stoffen vaak in gespecialiseerde weefsels of structuren.
Afhankelijk van de soort kunnen terpenen en terpenoïden geconcentreerd zijn in:
Dit verklaart mede waarom het fijnwrijven van een rozemarijnblaadje, het schillen van een sinaasappel of het breken van een dennennaald een veel sterkere geur vrijgeeft dan wanneer men zich louter in de buurt van het intacte materiaal bevindt.
Voorbeelden van veelvoorkomende terpenen en de natuurlijke plantaardige en voedingsbronnen waaruit zij afkomstig zijn.
| Terpeen | Kenmerkend aroma | Veelvoorkomende botanische bronnen | Bronnen op het gebied van voeding en culinaire zaken |
|---|---|---|---|
| Limoneen | Citrus, citroen, sinaasappel | Oliën uit citrusschillen, diverse kruiden en aromatische planten | Sinaasappels, citroenen, limoenen, grapefruits, mandarijnen |
| Myrceen | Aards, kruidig, muskusachtig | Hop, laurier, citroengras, cannabis | Mango’s, citrusproducten en diverse kruiden kunnen kleine hoeveelheden bevatten |
| Alfa-pineen | Den, fris, harsachtig | Den, spar, naaldbomen, eucalyptus | Rozemarijn, tijm, koriander, komijn en wat fruit |
| Beta-caryofylleen | Peperig, houtachtig, kruidig | Cannabis, copaiba en talrijke etherische oliën | Zwarte peper, kruidnagel en diverse keukenkruiden en specerijen |
| Linalool | Bloemig, lavendelachtig | Lavendel, rozenhout, bergamot | Koriander, citrusvruchten, druiven, thee, specerijen en bepaalde soorten fruit |
| Humuleen | Houtachtig, kruidig, hopachtig | Hop, cannabis en diverse aromatische planten | Hop en zorgvuldig geselecteerde kruiden |
| Geraniol | Roos, bloemig, zoet | Roos, palmarosa, citronella, citroengras | Gember, citrusvruchten, bessen, thee, koriander en diverse soorten fruit |
| Terpinolene | Fris, kruidig, bloemig | Tea tree, den, cannabis en aromatische kruiden | Nootmuskaat, kruiden en wat fruit |
Ja.
Veel voedingsmiddelen bevatten van nature voorkomende terpenen en aanverwante vluchtige stoffen.
In feite komen mensen via hun dagelijkse voeding regelmatig in aanraking met terpeenchemie.
Fruit, kruiden, specerijen en dranken bevatten mengsels van vluchtige moleculen die bijdragen aan hun smaak en geur.
Er is echter een belangrijk verschil in concentratie.
Het terpeengehalte van een volledig voedingsmiddel is over het algemeen niet vergelijkbaar met dat van een flesje geconcentreerde etherische olie of een gezuiverd terpeeningrediënt.
Een vrucht kan aantoonbare hoeveelheden limoneen of myrceen bevatten, terwijl de geconcentreerde olie die uit de schil of het plantaardige materiaal ervan wordt gewonnen, aanzienlijk meer van deze stoffen bevat.
Veel vruchten bevatten terpenen als onderdeel van hun vluchtige aromasamenstelling.
Bijzonder nuttige voorbeelden zijn onder meer:
De terpeenconcentratie varieert sterk naargelang de soort, het ras, de rijpheid, het plantenweefsel en de analysemethode.
De schil, het sap en het vruchtvlees van dezelfde vrucht kunnen daarom zeer uiteenlopende profielen van vluchtige stoffen vertonen.
Citrusvruchten zijn een van de duidelijkste voorbeelden van terpeenchemie in het dagelijks leven.
De schil van sinaasappels, citroenen, limoenen, mandarijnen en grapefruits bevat gespecialiseerde olieklieren die rijk zijn aan vluchtige stoffen.
D-limoneen is van bijzonder belang.
In veel oliën uit citrusschillen vormt limoneen het overgrote deel van de vluchtige olie.
Dit is de reden waarom het krabben of draaien van een citrusschil zo’n onmiddellijke en intense geur vrijgeeft.
De etherische olie in de schil is veel geconcentreerder dan de concentratie in het eetbare sap.
Dit onderscheid is van belang wanneer iemand vraagt welke voedingsmiddelen “rijk aan terpenen” zijn.
Een sinaasappel bevat limoneen, maar sinaasappelschilolie is een aanzienlijk geconcentreerdere bron van terpenen dan het drinken van een glas sinaasappelsap.
Limoneen komt in veel planten voor, maar wordt het sterkst geassocieerd met citrusvruchten.
Veelvoorkomende natuurlijke bronnen zijn onder meer:
Oliën uit citrusschillen behoren tot de commercieel belangrijkste natuurlijke bronnen van D-limoneen.
Na de olie-extractie kan limoneen verder worden gezuiverd en worden gebruikt in de smaak-, geur-, reinigings- en kruidenpreparatenindustrie.
Onze gids voor hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen legt uit hoe dit natuurlijke materiaal wordt omgezet in een gezuiverd terpeenbestanddeel.
Ja.
Citroenschilolie bevat een complex mengsel van vluchtige stoffen, waarin limoneen de overhand heeft, naast andere bestanddelen zoals pineen, gamma-terpineen en zuurstofhoudende aromatische moleculen.
De precieze samenstelling hangt af van de citroensoort, de teeltomstandigheden en de verwerkingsmethode.
De intense geur die vrijkomt wanneer citroenschil wordt uitgeperst, is het gevolg van het scheuren van microscopisch kleine oliekliertjes, waardoor dit vluchtige mengsel vrijkomt.
Ja.
Sinaasappelschil is een van ’s werelds belangrijkste natuurlijke bronnen van D-limoneen.
De citrusverwerkende industrie produceert aanzienlijke hoeveelheden schil als bijproduct, waardoor sinaasappelschilolie een efficiënte commerciële grondstof vormt voor de productie van natuurlijke terpenen.
De sinaasappelgeur wordt echter niet uitsluitend door limoneen veroorzaakt.
Kleine hoeveelheden vluchtige stoffen kunnen een onevenredig grote invloed hebben op het totale sensorische profiel.
Ja.
Oliën uit grapefruitschillen bevatten naast diverse andere vluchtige stoffen een aanzienlijke hoeveelheid limoneen.
Citrusvruchten kunnen ook sesquiterpenen bevatten, zoals valencene en aanverwante zuurstofhoudende verbindingen, die bijdragen aan de kenmerkende smaak en geur van grapefruit en sinaasappel.
Hieruit blijkt waarom twee vruchten beide rijk aan limoneen kunnen zijn en toch duidelijk verschillend ruiken.
Het totale aroma is eerder het gevolg van het volledige profiel van vluchtige stoffen en de onderlinge verhoudingen daarvan dan van één molecuul op zich.
Ja, er is myrceen aangetroffen in mango’s.
De op internet veelgehoorde bewering dat mango’s over het algemeen “rijk aan myrceen” zijn, dient echter met de nodige voorzichtigheid te worden benaderd.
Het aroma van mango is chemisch complex, en de gerapporteerde concentraties van myrceen variëren naargelang de cultivar, de rijpheid, de opslagomstandigheden en de analysemethode.
Sommige mangomonsters bevatten meetbare hoeveelheden myrceen, terwijl andere vluchtige stoffen wellicht een grotere bijdrage leveren aan het aroma.
Het is derhalve juist om mango te vermelden als een voedingsmiddel waarin myrceen kan voorkomen, maar onjuist om elke mango te beschouwen als een geconcentreerde bron van myrceen die vergelijkbaar is met hop of een gezuiverd plantaardig extract.
Dit is een van de hardnekkigste mythes over terpenen die op internet de ronde doen.
Dit idee is doorgaans gebaseerd op het feit dat zowel mango’s als cannabis myrceen kunnen bevatten.
Die chemische overlap bestaat daadwerkelijk.
Wat nog niet is aangetoond, is dat het eten van een mango een voorspelbare dosis myrceen oplevert die de effecten van cannabis bij mensen op betrouwbare wijze beïnvloedt.
De samenstelling van fruit varieert aanzienlijk, de vertering beïnvloedt de opname ervan, en er ontbreekt bewijs uit onderzoek bij mensen voor deze specifieke bewering.
Het feit dat hetzelfde terpeen in twee planten voorkomt, betekent niet automatisch dat er sprake is van een betekenisvolle interactie na het nuttigen van een van beide.
Myrceen komt van nature voor in een groot aantal planten.
Belangrijke bronnen zijn onder meer:
Hop is een van de bekendste botanische bronnen en helpt een deel van de aromatische overeenkomsten tussen cannabis- en hopsoorten te verklaren.
Hop en cannabis behoren tot dezelfde botanische familie, de Cannabaceae.
De planten zijn uiteraard niet chemisch identiek, maar hun profielen van vluchtige stoffen kunnen verschillende terpeenverbindingen bevatten die elkaar overlappen.
Essentiële olie van hop bevat doorgaans:
Dit is een van de redenen waarom sommige hopsoorten tijdens het brouwen harsachtige, citrusachtige, tropische of cannabisachtige aroma’s kunnen voortbrengen.
Alfa-pineen komt op grote schaal voor in aromatische planten en wordt met name in verband gebracht met naaldbomen.
Natuurlijke bronnen zijn onder meer:
Het molecuul is tevens een van de belangrijkste bestanddelen van talrijke terpentijnoliën die uit naaldboomhars worden gewonnen.
Wanneer u door een dennenbos wandelt, is een groot deel van de herkenbare harsachtige geur afkomstig van vluchtige stoffen die vrijkomen uit de naalden, de schors en de hars.
Vooral alfa-pineen en bèta-pineen zijn van groot belang.
Naaldbomen slaan terpenen op in gespecialiseerde harssystemen die deel uitmaken van het chemische afweersysteem van de plant.
Wanneer schors of plantenweefsel beschadigd raakt, kan hars naar het aangetaste gebied stromen, waarbij krachtige aromatische vluchtige stoffen vrijkomen.
Ja.
Rozemarijn en tijm bevatten complexe profielen van etherische oliën, die onder meer pinenen en talrijke zuurstofhoudende terpenoïden kunnen bevatten.
Welke moleculen precies de overhand hebben, hangt af van het chemotype van de plant.
Dit is een ander belangrijk begrip binnen de terpeenwetenschap.
Twee planten met dezelfde algemene soortnaam kunnen soms aanzienlijk verschillende profielen van etherische olie vertonen.
Linalool komt op grote schaal voor in geurige bloemen, kruiden, vruchten en specerijen.
Veel voorkomende bronnen zijn:
Linalool draagt bij aan een bloemig aroma dat vaak met lavendel wordt geassocieerd, hoewel de volledige geur van lavendel voortkomt uit een veel breder mengsel van vluchtige stoffen.
Ja.
Etherische lavendelolie is rijk aan vluchtige terpeenachtige verbindingen.
Linalool en linalylacetaat zijn bijzonder bekende bestanddelen, hoewel hun verhoudingen verschillen tussen lavendelsoorten, cultivars en teeltgebieden.
Dit is de reden waarom lavendel zo’n belangrijke grondstof is in de parfum- en etherische-olie-industrie.
Ja.
Koriander is een bijzonder interessant voorbeeld, omdat het profiel van de vluchtige stoffen aanzienlijk verschilt tussen de bladeren en de zaden.
Korianderzaadolie kan bijzonder rijk zijn aan linalool, terwijl de verse bladeren een andere samenstelling van vluchtige stoffen bevatten die verantwoordelijk zijn voor hun kenmerkende geur.
Dit illustreert waarom het deel van de plant van belang is wanneer men zich afvraagt waar een bepaald terpeen voorkomt.
Beta-caryofylleen is een sesquiterpeen dat voorkomt in talrijke kruidenplanten, etherische oliën en cannabis.
Belangrijke bronnen zijn onder meer:
Zwarte peper is bijzonder interessant omdat de samenstelling van de etherische olie naast limoneen, bèta-pineen, alfa-pineen en diverse andere terpenen ook bèta-caryofylleen kan bevatten.
Dit draagt bij aan de complexiteit van het peperaroma, in plaats van dat één molecuul verantwoordelijk is voor de gehele zintuiglijke ervaring.
Beta-caryofylleen is chemisch gezien een terpeen, meer bepaald een sesquiterpeen.
Het wordt soms een voedingscannabinoïde genoemd, omdat uit experimenteel onderzoek is gebleken dat het als agonist bij de CB2-cannabinoïdereceptor kan werken.
Dit betekent niet dat zwarte peper gelijkstaat aan cannabis, noch dat bèta-caryofylleen THC.
Dit toont eenvoudigweg aan dat plantaardige stoffen die niet tot de klassieke cannabinoïdenfamilie behoren, een wisselwerking kunnen aangaan met cannabinoïde-gerelateerde biologische doelwitten.
Ja.
Zwarte peper bevat talrijke vluchtige terpenen, waaronder bèta-caryofylleen, limoneen, alfa-pineen en bèta-pineen.
Kruidnagelolie bestaat voornamelijk uit eugenol, dat eerder tot de fenylpropanoïden dan tot de terpenen behoort, maar kan ook aanzienlijke hoeveelheden bèta-caryofylleen bevatten.
Dit onderscheid illustreert nog een reden waarom de geurchemie niet altijd uitsluitend tot terpenen kan worden herleid.
Veel plantengeuren ontstaan door mengsels die terpenen bevatten, naast andere klassen van vluchtige moleculen.
Geraniol is een bloemachtig monoterpenoïde dat in veel essentiële oliën van planten voorkomt.
Veelvoorkomende botanische bronnen zijn onder meer:
Door zijn zoete, roosachtige karakter is het van commercieel belang voor de productie van geurstoffen, smaakstoffen en botanische preparaten.
Veel bessenvruchten bevatten vluchtige terpenen en terpenoïden, maar de hoeveelheden en de afzonderlijke verbindingen variëren aanzienlijk tussen soorten en cultivars.
In verschillende bessen zijn linalool, geraniol en andere vluchtige stoffen aangetroffen.
Deze verbindingen vormen doorgaans slechts een onderdeel van een veel groter aromamengsel dat bestaat uit esters, aldehyden, alcoholen en andere chemische groepen.
Ja, bepaalde appel- en druivenrassen bevatten terpeenachtige aroma-stoffen.
Linalool en geraniol behoren tot de stoffen die in verschillende fruitsoorten zijn aangetroffen.
Terpenen zijn met name van groot belang in bepaalde aromatische druivenrassen die voor de wijnproductie worden gebruikt.
De concentratie hangt in hoge mate af van genetische factoren, rijpheid en verwerking.
Keukenkruiden behoren tot de rijkste alledaagse bronnen van complexe vluchtige plantaardige stoffen.
Veelvoorkomende voorbeelden zijn onder meer:
Deze planten kunnen combinaties bevatten van limoneen, pineen, myrceen, linalool, terpineen, terpinolene, ocimeen en talrijke andere vluchtige stoffen.
Veel veelgebruikte specerijen bevatten terpeenrijke etherische oliën.
Voorbeelden hiervan zijn:
De geur van een specerij is doorgaans afkomstig van een mengsel en niet van één afzonderlijk terpeen.
Muntplanten bevatten aanzienlijke hoeveelheden etherische olie, maar hun bekendste moleculen zijn niet altijd strikt genomen koolwaterstoffen.
Menthol is bijvoorbeeld een monoterpenoïde alcohol in plaats van een zuivere terpeenkoolwaterstof.
Pepermunt en groene munt kan tevens limoneen, pineen en andere verwante aromatische verbindingen bevatten.
Dit is de reden waarom in commerciële discussies over “terpenen in munt” terpenoïden vaak worden beschouwd als onderdeel van dezelfde, bredere aromafamilie.
Ja, veel groenten bevatten terpeen- en terpenoïdeverbindingen als onderdeel van hun vluchtige stoffenprofiel.
Er zijn voorbeelden vastgesteld in:
De hoeveelheden zijn vaak veel kleiner dan die welke worden aangetroffen in etherische oliën, citrusschillen of harsrijke aromatische planten.
Zowel thee als koffie bevatten uiterst complexe vluchtige stoffen.
Terpeenachtige verbindingen, waaronder linalool en limoneen, kunnen bijdragen aan het aroma van bepaalde theesoorten en koffiesoorten, naast talrijke andere moleculen die van nature of tijdens de verwerking worden gevormd.
Het branden, de fermentatie en het drogen kunnen het uiteindelijke profiel van de vluchtige stoffen aanzienlijk beïnvloeden.
Hieruit blijkt dat de terpenen die van nature in het ruwe plantaardige materiaal aanwezig zijn, niet altijd dezelfde verbindingen of verhoudingen hebben als die welke in het eindproduct worden aangetroffen.
Ja.
Cannabis produceert een chemisch divers profiel van vluchtige stoffen in gespecialiseerde klierachtige trichomen die zich rond de bloemen concentreren.
Tot de meest gemeten terpenen in cannabis behoren:
Het exacte profiel verschilt aanzienlijk per genetische variant en per afzonderlijke partij.
Dit is de reden waarom twee cannabisrassen dezelfde dominante cannabinoïde kunnen bevatten en toch totaal verschillend ruiken.
Cannabisbloemen bevatten klierachtige trichomen, microscopisch kleine afscheidingsstructuren waarin zich grote hoeveelheden gespecialiseerde plantenmetabolieten ophopen.
Deze harsproducerende structuren bevatten cannabinoïden en vluchtige stoffen, waaronder terpenen.
Door drogen, uitharden en opslag kan het profiel van de vluchtige stoffen vervolgens veranderen, doordat verbindingen verdampen of chemische veranderingen ondergaan.
Dit is de reden waarom vers geoogst plantmateriaal anders kan ruiken dan gedroogde bloemen van dezelfde genetische variant.
Dat kunnen zij wel.
Type 1, Type 2 en Type 3 verwijzen naar chemotypes van cannabinoïden en niet naar categorieën terpenen.
Type 1 bevat voornamelijk THC, Type 2 heeft een gemengd THC- en CBD-profiel, terwijl Type 3 voornamelijk CBD bevat.
Dezelfde terpeenmoleculen kunnen in alle drie voorkomen.
Een CBD-dominante bloem van type 3 kan derhalve net als een cultivar van type 1 limoneen, myrceen, pineen of bèta-caryofylleen bevatten.
Zie voor meer informatie hoe u terpenen aan bloemen kunt toevoegen.
Meestal niet.
De bekendste cannabisterpenen komen op grote schaal voor in andere planten.
Limoneen komt in grote hoeveelheden voor in citrusvruchten. Myrceen komt voor in hop en citroengras. Pineen komt veel voor in naaldbomen en kruiden. Linalool wordt aangetroffen in lavendel en koriander. Beta-caryofylleen komt voor in zwarte peper en kruidnagel.
Wat het aroma van cannabis zo kenmerkend maakt, is vaak de totale combinatie en de relatieve concentratie van talrijke verbindingen, en niet zozeer één molecuul dat uniek is voor de soort.
Hetzelfde terpeen kan zowel in cannabis als in een alledaags voedingsmiddel voorkomen. De moleculaire identiteit hangt niet af van de naam van de plant. Wat verschilt tussen de verschillende botanische bronnen, zijn het omringende mengsel, de concentratie, de stereochemie en de minder belangrijke vluchtige stoffen.
Aangezien cannabis veel van dezelfde terpenen bevat als gewone planten, lijkt het misschien verrassend dat de geuren zo kenmerkend blijven.
Het antwoord ligt in de chemie van mengsels.
Een botanisch profiel kan tientallen stoffen in verschillende concentraties bevatten.
Ook kleine moleculen die in zeer lage concentraties aanwezig zijn, kunnen een sterke geur hebben.
Het aroma van cannabis kan daarom niet perfect worden nagebootst door simpelweg één belangrijk terpeen, zoals limoneen of myrceen, toe te voegen.
Daarom bestaan verfijnde botanische profielen uit een combinatie van talrijke aromatische componenten.
Etherische oliën zijn geconcentreerde vluchtige fracties die worden verkregen uit aromatisch plantaardig materiaal.
Afhankelijk van de plant kan een etherische olie aanzienlijke hoeveelheden terpenen en terpenoïden bevatten.
Voorbeelden hiervan zijn:
Etherische olie mag niet worden verward met één gezuiverd terpeen.
Het gaat doorgaans om een complex mengsel.
Nee.
Een terpeen is een afzonderlijke chemische verbinding of een lid van een chemische familie.
Een etherische olie is een plantaardig mengsel dat talrijke vluchtige stoffen bevat.
Sommige van die verbindingen kunnen terpenen zijn, andere kunnen terpenoïden, fenylpropanoïden, esters, aldehyden of andere aromatische moleculen zijn.
Een flesje met puur limoneen verschilt daarom chemisch gezien sterk van een flesje met pure sinaasappelolie, ook al kan sinaasappelolie voor het grootste deel uit limoneen bestaan.
Een van de grootste bronnen van verwarring is het feit dat men normale blootstelling via de voeding en geconcentreerde terpeenbestanddelen als gelijkwaardig beschouwt.
Dat is niet het geval.
Vergelijking tussen onbewerkte voedingsmiddelen en geconcentreerde terpeenbestanddelen.
| Bron | Standaardformulier | Terpeenconcentratie | Belangrijk punt |
|---|---|---|---|
| Hele vrucht | Een complexe voedingsmatrix die water, vezels, suikers en talrijke plantaardige stoffen bevat | Meestal laag in vergelijking met geïsoleerde oliën | De blootstelling via de voeding is verspreid over een complex voedingspatroon |
| Schil van citrusvruchten | Plantaardig weefsel dat rijk is aan olieklieren | Bevat aanzienlijk meer etherische olie dan het sap of het vruchtvlees | De schil is vaak de commercieel bruikbare bron van terpenen |
| Verse kruiden of specerijen | Botanisch materiaal dat vluchtige oliën bevat | Variabel | Door het malen of vermalen komt er meer aroma vrij |
| Etherische olie | Geconcentreerde vluchtige plantaardige fractie | Hoog | Dit is niet hetzelfde als het eten van de rauwe plant |
| Gezuiverd terpeen isoleren | Afzonderlijke geconcentreerde verbinding | Zeer hoog | Vereist passende instructies voor hantering en toepassing |
Ja.
Via gewone voedingsmiddelen komen mensen in aanraking met een grote verscheidenheid aan terpeenachtige stoffen.
Citrusvruchten, kruiden, specerijen, fruit en dranken kunnen hier allemaal aan bijdragen.
Dat betekent niet dat het consumeren van een grotere hoeveelheid van een bepaald voedingsmiddel gelijkstaat aan het gebruik van een geconcentreerd terpeenbestanddeel, noch dat de inname via de voeding dezelfde effecten zal opleveren als die welke zijn waargenomen in onderzoeken waarbij geïsoleerde verbindingen in totaal andere doseringen werden gebruikt.
De twee blootstellingsscenario’s mogen niet met elkaar worden verward.
De aanwezigheid van terpenen op zich is geen bruikbare maatstaf om voedingsmiddelen in te delen in gezondere en minder gezonde categorieën.
Onbewerkte voedingsmiddelen bevatten complexe combinaties van voedingsstoffen en fytochemicaliën.
Een citrusvrucht bevat naast vluchtige terpenen ook vezels, suikers, organische zuren, vitamines, flavonoïden en tal van andere stoffen.
De voedingswaarde van een voedingsmiddel mag daarom niet worden gereduceerd tot het terpeengehalte ervan.
Terpeenmoleculen kunnen biologische activiteit vertonen, maar de effecten hangen sterk af van de verbinding, de dosis en de wijze van blootstelling.
Het feit dat een voedingsmiddel een terpeen bevat, betekent niet dat het nuttigen van dat voedingsmiddel leidt tot dezelfde blootstelling als bij laboratoriumonderzoek met gezuiverde verbindingen.
Het onderzoek bij mensen naar de biologie van terpenen is in volle ontwikkeling en verschilt aanzienlijk per molecuul.
Voor meer informatie over de verschillende terpenen en de ervaringen van mensen, lees hoe terpenen het lichaam en uw beleving beïnvloeden.
Door het koken kan het terpeengehalte van voedsel veranderen, aangezien veel terpeenverbindingen vluchtig zijn.
Warmte zorgt voor meer damp druk, wat het verlies van vluchtige aromamoleculen kan versnellen.
Sommige verbindingen kunnen bij langdurige verhitting ook oxideren of een verandering ondergaan.
Dit is een van de redenen waarom verse kruiden anders kunnen ruiken dan gekookte kruiden.
Dat betekent niet dat alle terpenen verdwijnen zodra het eten warm wordt.
Het resultaat hangt af van de temperatuur, de tijd, de samenstelling van het voedsel en of het kooksysteem open of gesloten is.
Ja.
Door het drogen kunnen sommige vluchtige bestanddelen afnemen en kunnen hun onderlinge verhoudingen veranderen.
De meest vluchtige verbindingen kunnen bijzonder snel verloren gaan, terwijl oxidatie en enzymatische veranderingen nieuwe moleculen kunnen doen ontstaan.
Gedroogde kruiden, gedroogde cannabis en gedroogd fruit kunnen daarom andere aromatische kenmerken hebben dan het verse materiaal.
Lagere temperaturen zorgen over het algemeen voor een afname van de vluchtigheid en vertragen veel chemische reacties.
Het effect van invriezen op een volledig plantmateriaal is echter complexer, aangezien ook de celstructuur, het vochtgehalte en de verpakking van belang zijn.
Voor geconcentreerde terpeenbestanddelen dient u de bewaarcondities in acht te nemen die voor het betreffende product zijn aangegeven.
Onze gids voor hoe terpenen te bewaren en te behouden Hierin wordt hier nader op ingegaan.
Veel aromatische verbindingen worden opgeslagen in gespecialiseerde olieklieren, harssystemen of afscheidingsweefsels.
Door het vermalen worden deze structuren beschadigd en komen er snel vluchtige moleculen vrij in de omringende lucht.
Het grotere oppervlak versnelt bovendien de verdamping.
Dit is de reden waarom:
Commerciële natuurlijke terpeenbestanddelen worden vaak vervaardigd uit planten die het doelmolecuul op efficiënte wijze leveren.
Een fabrikant hoeft geen limoneen uit cannabis te extraheren, louter en alleen omdat het uiteindelijke aromaprofiel op cannabis is geïnspireerd.
In plaats daarvan kan limoneen worden gezuiverd uit grondstoffen afkomstig van citrusvruchten, pineen uit materialen afkomstig van naaldbomen en andere terpenen uit geschikte plantaardige bronnen.
Die gezuiverde moleculen kunnen vervolgens in gecontroleerde verhoudingen worden gemengd.
Op deze manier worden talrijke terpeenprofielen op basis van plantaardige grondstoffen samengesteld.
Ons artikel over hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen geeft een gedetailleerde uitleg over de toeleveringsketen.
Terpeenprofielen afkomstig uit planten en terpeenprofielen afkomstig uit cannabis kunnen veel van dezelfde moleculen bevatten.
Het belangrijkste verschil zit in de opbouw van de bron en het profiel.
Botanische profielen kunnen worden samengesteld uit gezuiverde natuurlijke terpenen die afkomstig zijn van verschillende planten.
Van cannabis afgeleide terpenen worden rechtstreeks uit cannabisplantmateriaal gewonnen en kunnen een natuurgetrouwer samenstel van vluchtige stoffen behouden.
U kunt beide benaderingen in het hoofdgedeelte vergelijken Canavape-terpeencollectie en onze specialist terpeenprofielen afkomstig van cannabis.
Planten vormen de belangrijkste commerciële en ecologische bron waarmee de meeste mensen in aanraking komen, maar de biosynthese van terpenen komt niet uitsluitend bij planten voor.
Terpenoïden komen ook voor in micro-organismen, schimmels en sommige dieren en insecten.
De moderne biotechnologie maakt hiervan gebruik door micro-organismen genetisch te manipuleren om via fermentatie specifieke terpeenmoleculen te produceren.
Dit betekent dat een biologisch geproduceerd terpeen niet noodzakelijkerwijs geëxtraheerd rechtstreeks van een in de volle grond gekweekte plant.
Nee.
Terpenen staan algemeen bekend omdat veel ervan vluchtig en aromatisch zijn, maar hun rol in de biologie reikt verder dan alleen de geur.
Planten maken gebruik van terpeenchemie voor verdediging, communicatie en aanpassing aan de omgeving.
Sommige grotere terpenoïden zijn helemaal niet bijzonder vluchtig.
Tot deze familie behoren ook moleculen die een rol spelen bij pigmenten, hormonen en andere biologische functies.
De kleine, vluchtige terpenen die in aromaproducten aan de orde komen, vormen slechts een deel van de bredere wereld van de isoprenoïden.
De geur van een plant wordt niet bepaald door één enkel molecuul op zichzelf.
Limoneen mag dan wel een herkenbare citrusgeur hebben, maar de geur die men waarneemt bij een citroen, sinaasappel, grapefruit of cannabissoort kan totaal verschillend zijn, ondanks het feit dat ze allemaal limoneen bevatten.
Dat komt doordat de geur afhangt van:
Zeer kleine hoeveelheden van een krachtige aromatische stof kunnen soms de algehele geur sterker beïnvloeden dan een veel overvloediger aanwezige, maar minder sterk ruikende bestanddeel.
Het feit dat er veel terpenen in cannabis voorkomen, betekent nog niet dat zij als indicatoren voor cannabis in drugstests kunnen worden gebruikt.
Standaard drugstests voor cannabis zijn afgestemd op THC of de metabolieten daarvan, en niet op veelvoorkomende aromatische moleculen zoals limoneen, pineen of myrceen.
De samenstelling van een volledig uit cannabis vervaardigd product kan nog steeds van belang zijn als het ook THC bevat.
Bekijk onze volledige gids: Zijn terpenen aantoonbaar bij een drugstest?
De extractiemethode is afhankelijk van het botanisch materiaal.
Citrusschillen zijn bijzonder geschikt voor koude persing, omdat de olieklieren mechanisch toegankelijk zijn.
Kruiden en bloemen worden vaak met stoom gedistilleerd.
Uit naaldhout kunnen terpeenrijke oliën en terpentijnfracties worden gewonnen.
Bij CO₂-extractie kan, afhankelijk van de procesomstandigheden, een verschillend spectrum aan plantaardige stoffen worden gewonnen.
Afzonderlijke terpeenmoleculen kunnen vervolgens verder worden gezuiverd door middel van fractionele destillatie, vacuümverwerking of andere scheidingstechnieken.
Voor de volledige technische uitleg kunt u terecht op Hoe worden terpenen geproduceerd en gewonnen?
Ja.
Dit is het basisprincipe achter terpeenprofielen die zijn geïnspireerd op botanische variëteiten.
Indien een beoogd cannabisprofiel limoneen, myrceen, pineen, bèta-caryofylleen en linalool bevat, kunnen deze moleculen mogelijk worden verkregen uit geschikte botanische bronnen buiten de cannabis en in afgemeten verhoudingen opnieuw worden samengesteld.
Het resultaat kan veel van de belangrijkste aromatische kenmerken van het doelprofiel reproduceren.
In meer geavanceerde samenstellingen worden ook minder belangrijke bestanddelen toegevoegd om extra diepgang te creëren.
Na zuivering kunnen terpeenprofielen worden gebruikt als geconcentreerde ingrediënten voor aromatische formuleringen, mits de technische documentatie de beoogde toepassing ondersteunt.
Aangezien de stoffen geconcentreerd zijn, moet bij de samenstelling rekening worden gehouden met de concentratie, de compatibiliteit, de vluchtigheid, de verpakking en de stabiliteit.
Voor een gedetailleerd voorbeeld met betrekking tot cannabinoïde-extracten kunt u het volgende lezen: hoe men terpenen met destillaat mengt.
Onjuist. Dezelfde belangrijke terpenen die in verband worden gebracht met cannabis, komen in het gehele plantenrijk voor.
Dat is te simplistisch. Myrceen kan in mango voorkomen, maar de concentratie ervan varieert aanzienlijk en het aroma van mango bevat tal van andere vluchtige stoffen.
Onjuist. Natuurlijke voedingsmiddelen en gezuiverde aromatische ingrediënten vertonen zeer uiteenlopende concentraties en blootstellingsomstandigheden.
Dat hoeft niet per se zo te zijn. De geurintensiteit hangt af van welke moleculen aanwezig zijn en van de detectiedrempel van de mens voor elk van deze moleculen, en niet alleen van de totale concentratie.
Onjuist. Plantaardige aroma’s kunnen ook aldehyden, esters, alcoholen, fenylpropanoïden, ketonen en vele andere chemische groepen bevatten.
Niet wanneer de moleculaire samenstelling en de stereochemie identiek zijn. Limoneen blijft limoneen, ongeacht of het afkomstig is van citrusvruchten of van cannabis.
Voorbeelden van terpeenrijke plantengroepen en kenmerkende verbindingen.
| Botanische groep | Voorbeelden | Veelvoorkomende terpeenverwante verbindingen | Kenmerkend aromaprofiel |
|---|---|---|---|
| Citrus | Sinaasappel, citroen, limoen, grapefruit, mandarijn | Limoneen, pineen, terpineen, valenceen en verwante verbindingen | Citrus, fris, levendig |
| Naaldbomen | Den, spar, sparren | Alfa-pineen, bèta-pineen, kamfeen en andere | Den, hars, bos |
| De muntfamilie | Rozemarijn, basilicum, lavendel, munt, tijm, oregano | Linalool, pineen, limoneen, terpinene en talrijke zuurstofhoudende terpenoïden | Kruidig, bloemig, fris |
| Kruiden | Zwarte peper, kruidnagel, komijn, koriander, kardemom | Beta-caryofylleen, pineen, limoneen, linalool en andere | Kruidig, houtachtig, warm |
| Hop | Verschillende Humulus-cultivars | Myrceen, humuleen, bèta-caryofylleen | Kruidig, harsachtig, citrusachtig, tropisch |
| Cannabis | Rassen van type 1, type 2 en type 3 | Myrceen, limoneen, pinenen, bèta-caryofylleen, humuleen, linalool, terpinolene en andere | Sterk variërend, afhankelijk van het ras |
Terpenen komen op grote schaal voor in planten, waaronder vruchten, kruiden, bloemen, bomen, specerijen, hop en cannabis. Ze zijn met name geconcentreerd in etherische oliën, de olieklieren van citrusschillen, plantenharsen, klierachtige trichomen en andere gespecialiseerde afscheidingsweefsels.
Veel alledaagse voedingsmiddelen bevatten terpenen, waaronder citrusvruchten, mango’s, druiven, appels, kruiden, zwarte peper, kruidnagel, koriander, komijn, rozemarijn, tijm, munt en hop. De concentratie varieert aanzienlijk tussen verschillende voedingsmiddelen en plantenweefsels.
Citrusvruchten zijn bijzonder belangrijk omdat hun schil geconcentreerde etherische olie bevat die rijk is aan limoneen en andere vluchtige stoffen. Mango’s, druiven, appels, guaves, bessen, perziken en andere vruchten bevatten eveneens terpeenachtige aromastoffen, hoewel deze doorgaans in lagere concentraties voorkomen dan in de oliën uit de schil van citrusvruchten.
Limoneen wordt sterk geassocieerd met sinaasappels, citroenen, limoenen, grapefruits en mandarijnen. Het is vooral geconcentreerd in de schilolie en is niet gelijkmatig verdeeld over de gehele vrucht.
Ja, myrceen is aangetroffen in mangovruchten. De concentratie varieert echter naargelang de cultivar, de rijpheid en de bewaarcondities; daarom mag mango niet zonder meer worden aangemerkt als een bron met een extreem hoge concentratie myrceen.
Er is geen degelijk gecontroleerd onderzoek bij mensen waaruit blijkt dat het eten van mango de effecten van cannabis aantoonbaar versterkt. Zowel mango als cannabis kunnen myrceen bevatten, maar de hoeveelheid die uit een vrucht wordt verkregen, varieert en er kan niet worden aangenomen dat blootstelling via de voeding gelijkstaat aan experimentele terpeendosering.
Myrceen komt voor in hop, laurier, citroengras, cannabis, verbena, citrusoliën, mango en talrijke aromatische planten. Hop en bepaalde etherische oliën kunnen veel rijkere bronnen zijn dan gewoon fruit.
Limoneen komt voor in talrijke planten, maar is met name in grote hoeveelheden aanwezig in de schiloliën van citrusvruchten zoals sinaasappels, citroenen, limoenen, grapefruits en mandarijnen. Bijproducten van de citrusverwerking vormen een belangrijke commerciële bron van natuurlijk gewonnen D-limoneen.
Alfa-pineen komt veel voor in naaldbomen zoals dennen en sparren, en is tevens aanwezig in rozemarijn, tijm, lavendel, koriander, komijn, eucalyptus en sommige citrusoliën.
Beta-caryofylleen komt voor in zwarte peper, kruidnagel, cannabis, hop, copaiba en talrijke aromatische plantenoliën. Het is een sesquiterpeen en er is experimenteel aangetoond dat het een werking heeft op de CB2-cannabinoïdereceptor.
Linalool komt voor in lavendel, koriander, bergamot, rozenhout en tal van andere aromatische planten. Het is ook aangetroffen in fruit, waaronder citrusvruchten, druiven en appels, en in talrijke kruiden en specerijen.
Ja. Zwarte peper bevat verschillende terpenen, waaronder bèta-caryofylleen, limoneen en pinenen. Kruidnagelolie bestaat voornamelijk uit eugenol, dat op zichzelf geen terpeen is, maar bevat ook bèta-caryofylleen en andere vluchtige stoffen.
Ja. Rozemarijn en tijm bevatten complexe profielen van etherische oliën, waaronder alfa-pineen, bèta-pineen en talrijke terpeenachtige verbindingen. De verhoudingen variëren aanzienlijk tussen de verschillende chemotypes van de planten.
Yes. Cannabis glandular trichomes contain volatile compounds including myrcene, limonene, pinene, beta-caryophyllene, humulene, linalool, terpinolene and ocimene. The profile varies according to genetics, cultivation and post-harvest handling.
Many are. Limonene occurs in citrus, myrcene in hops and some fruits, pinene in conifers and herbs, linalool in lavender and coriander, and beta-caryophyllene in black pepper and cloves. These molecules are not unique to cannabis.
Yes. Type 1, Type 2 and Type 3 describe cannabinoid chemotypes rather than terpene profiles. CBD-dominant Type 3 flower can contain many of the same terpenes found in THC-dominant Type 1 cultivars.
No. A terpene is an individual chemical compound, while an essential oil is a concentrated botanical mixture containing numerous volatile compounds. Terpenes and terpenoids often make up a large proportion of essential oils.
Yes. Ordinary foods provide natural dietary exposure to many terpene compounds. However, whole foods contain much lower and more variable concentrations than purified terpene isolates or concentrated essential oils.
Cooking can reduce or change some volatile terpene compounds because heat increases evaporation and can accelerate chemical transformation. The result depends on temperature, cooking time, food composition and whether vapours are able to escape.
Citrus peel contains specialised oil glands packed with volatile essential oil. The concentration of limonene and other terpenes in peel oil is therefore far higher than in ordinary juice or fruit flesh.
Natural commercial terpenes are often isolated from plants that produce the required molecule efficiently. Citrus is an important source of limonene, conifer-derived materials provide pinenes and various herbs, flowers and spices supply other terpene ingredients.
Individual molecules can be chemically identical regardless of source. Botanical profiles are often reconstructed using purified terpenes from several plant sources, while cannabis-derived profiles are recovered directly from cannabis material and may retain a broader naturally co-occurring volatile fingerprint.
Common terpene molecules are not the THC metabolites targeted by standard cannabis drug testing. The complete product composition still matters where cannabis-derived material may also contain controlled cannabinoids.
Terpenes are not unusual compounds restricted to cannabis laboratories or specialist botanical products.
They are part of the chemistry of the natural world around us.
Citrus peel contains large amounts of limonene. Pine trees and numerous herbs produce alpha-pinene. Hops, bay and lemongrass contain myrcene. Lavender and coriander produce linalool. Black pepper and cloves contain beta-caryophyllene.
Many fruits, herbs, spices, vegetables and beverages contain smaller quantities of the same volatile compounds.
Cannabis simply provides another particularly complex example.
Its glandular trichomes produce combinations of many terpenes also found elsewhere in nature, which is why a cannabis profile can contain citrus, pine, floral, pepper, herbal and fruit-like aromatic notes without those molecules being unique to cannabis.
The concentration and complete profile matter more than the presence of one compound alone.
An orange and a cannabis flower can both contain limonene while smelling completely different. Mango can contain myrcene without being equivalent to a myrcene-rich hop oil. Black pepper can contain beta-caryophyllene without behaving like a cannabinoid-rich cannabis product.
For terpene formulation, this diversity is extremely useful.
Purified molecules from abundant botanical sources can be combined to create consistent aromatic profiles, while cannabis-derived terpene extraction provides another route for capturing a naturally co-occurring volatile fingerprint.
Continue through the Canavape terpene knowledge hub with wat terpenen doen, hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen, hoe terpenen te bewaren en te behouden, verdampings- en afbraaktemperaturen van terpenen, how terpenes affect the body, hoe u terpenen aan bloemen kunt toevoegen, hoe men terpenen met destillaat mengt en of terpenen bij een drugstest worden gedetecteerd.
You can also browse the complete Canavape-terpeencollectie en onze specialist terpeenprofielen afkomstig van cannabis.
This article is provided for educational purposes and discusses naturally occurring terpene chemistry in foods, plants and botanical ingredients. The presence of a terpene in a food does not mean that consuming that food reproduces the concentration, exposure or biological effects of a purified terpene ingredient. Concentrated terpene materials should be handled in accordance with their technical and safety documentation.
Stuur ons rechtstreeks een bericht
Ik kom spoedig terug
