Zespół hiperemesis kannabinoidowej, znany jako CHS, to schorzenie, które dotyka niewielką liczbę długoterminowych i ciężkich użytkowników konopi indyjskich.
Chociaż w literaturze medycznej jest rozpoznawana od prawie dwóch dekad, świadomość społeczna w Wielkiej Brytanii pozostaje niska.
W rezultacie wiele osób szukających odpowiedzi w Internecie znajduje tylko informacje z USA lub sprzeczne porady.
Ten FAQ dotyczący Wielkiej Brytanii obejmuje najczęstsze pytania dotyczące CHS, w tym czym jest, dlaczego występuje, jak się objawia i co ludzie zazwyczaj robią, aby znaleźć ulgę.
Niniejszy przewodnik ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie jest poradą medyczną.
CHS jest stanem charakteryzującym się epizodami nudności, wymiotów, bólu brzucha i wzorcem korzystania z gorących pryszniców w celu tymczasowego złagodzenia objawów.
Zwykle występuje u osób, które często spożywają konopie bogate w THC przez długi czas.
CHS nie wydaje się być powiązany z CBD, CBG lub innymi kannabinoidami, które nie są toksyczne.
Obecne dowody sugerują, że jest to specyficzne dla powtarzającego się wysokiego poziomu THC ekspozycja.
Dokładna przyczyna CHS nie jest jeszcze w pełni poznana, ale na podstawie badań klinicznych zaproponowano kilka mechanizmów.
Częste stosowanie THC może zakłócać normalną komunikację w układzie endokannabinoidowym poprzez nadmierną stymulację receptorów CB1 w mózgu i przewodzie pokarmowym.
THC może zmniejszyć nudności w krótkim okresie czasu. Z czasem jednak, a zwłaszcza przy wysokich dziennych dawkach, efekt ten może się odwrócić, przyczyniając się do nudności zamiast je łagodzić.
Niektóre badania sugerują, że THC może spowalniać opróżnianie żołądka, co może przyczyniać się do dyskomfortu w jamie brzusznej i wymiotów u podatnych osób.
Tylko niewielki odsetek długoterminowych użytkowników marihuany rozwija CHS. Sugeruje to, że pewną rolę mogą odgrywać predyspozycje genetyczne lub biologiczne.
Raporty pokazują, że CHS zwykle pojawia się po kilku latach częstego używania konopi indyjskich.
Niektóre osoby doświadczają objawów stopniowo, zaczynając od porannych nudności lub problemów trawiennych, a następnie przechodząc do cykli wymiotów.
Ludzie często zauważają objawy powoli. Wczesne wskaźniki mogą obejmować:
Ten etap jest czasami pomijany, ponieważ marihuana może tymczasowo złagodzić niektóre objawy, a następnie z czasem je pogorszyć.
Gorąca woda aktywuje receptory nerwowe, które odwracają uwagę od sygnałów nudności.
Ulga jest tymczasowa, ale jest tak powszechna wśród osób doświadczających CHS, że jest uważana za typowe zachowanie związane z tym schorzeniem.
Podczas fazy hiperemii zespołu hiperemii kannabinoidowej objawy mogą obejmować:
Wiele osób szuka pomocy medycznej w nagłych wypadkach w tym momencie ze względu na nasilenie objawów.
Nie ma krew test lub skan w kierunku CHS. Specjaliści medyczni zazwyczaj diagnozują go poprzez:
Większość literatury naukowej podaje, że jedynym konsekwentnie skutecznym podejściem jest odstawienie wszystkich produktów zawierających THC. Po zaprzestaniu stosowania THC objawy zwykle ulegają poprawie, choć czas powrotu do zdrowia jest różny.
Podczas ostrego epizodu zespołu hiperemizy kannabinoidowej ludzie często szukają wsparcia u specjalistów medycznych. W zależności od nasilenia, może to obejmować:
Niektóre osoby stosują nietoksyczne produkty kannabinoidowe, aby pomóc im powstrzymać się od THC, chociaż wyniki są różne i nie jest to leczenie. Nie jest to porada medyczna.
Czas powrotu do zdrowia różni się w zależności od osoby. Niektórzy czują się lepiej w ciągu kilku dni od odstawienia THC, podczas gdy inni potrzebują kilku tygodni. Objawy zazwyczaj powracają po wznowieniu stosowania THC.
Osoby powracające do zdrowia po CHS często ostrość na:
Niektóre osoby badają produkty CBD, które nie zawierają THC, w ramach odchodzenia od konopi indyjskich. Nie jest to twierdzenie dotyczące leczenia.
CHS lub Cannabinoid Hyperemesis Syndrome, nie jest uważany za trwały.
Większość osób w pełni wraca do zdrowia po zaprzestaniu używania THC. Jednakże, objawy często powracają po wznowieniu konsumpcji marihuany.
Na podstawie aktualna wiedza medyczna, Unikanie przewlekłego używania marihuany o wysokiej zawartości THC jest najbardziej niezawodnym sposobem zapobiegania CHS.
Osoby, u których w przeszłości wystąpił zespół hiperemesis kannabinoidowej (CHS) powinny unikać wszystkich produktów zawierających THC, ponieważ wskaźniki nawrotów są wysokie.
Nie ma dowodów na to, że CBD, CBG lub inne nietoksyczne kannabinoidy powodują CHS.
Związki te oddziałują z układem endokannabinoidowym w różny sposób i nie wydają się nadmiernie stymulować receptorów CB1.
Możesz przeczytać nasz szczegółowy przewodnik edukacyjny CHS tutaj, który bardziej szczegółowo omawia zespół hiperemesis kannabinoidowej:
Pełny przewodnik CHS dla czytelników z Wielkiej Brytanii
Pomocny może okazać się również nasz artykuł na temat równowagi układu endokannabinoidowego:
CBD przed THC - stymulacja ECS dla równowagi
Zespół hiperemesisu kannabinoidowego (CHS) to schorzenie charakteryzujące się cyklicznymi napadami silnych nudności, wymiotów i bólu brzucha. Zazwyczaj dotyka ono niewielki odsetek osób, które często i przez długi czas zażywały konopie indyjskie o wysokiej zawartości THC. Bardzo charakterystycznym objawem CHS jest kompulsywne branie gorących pryszniców, które osoby cierpiące na ten zespół stosują w celu tymczasowego złagodzenia dokuczliwych objawów fizycznych.
Podczas ostrego epizodu hiperemetycznego u pacjenta mogą wystąpić powtarzające się, gwałtowne wymioty oraz silny ból brzucha, co często prowadzi do odwodnienia i konieczności udzielenia pomocy medycznej w trybie nagłym. Stan ten jest ściśle powiązany z powtarzającym się narażeniem na wysokie stężenia THC, a nie z innymi kannabinoidami niepowodującymi odurzenia. Świadomość społeczna na temat tego zespołu pozostaje w Wielkiej Brytanii stosunkowo niska, mimo że jest on opisywany w literaturze medycznej już od prawie dwóch dekad.
Chociaż dokładna przyczyna nie jest jeszcze w pełni poznana, zaproponowano kilka mechanizmów biologicznych. Jedną z głównych teorii jest przeciążenie układu endokannabinoidowego, w ramach którego częste stosowanie THC zakłóca normalną komunikację poprzez nadmierną stymulację receptorów CB1 w mózgu i przewodzie pokarmowym. Ponadto, choć THC zazwyczaj łagodzi nudności w krótkim okresie, przy wysokich dawkach dziennych efekt ten może z czasem ulec odwróceniu, przyczyniając się do wystąpienia nudności zamiast ich łagodzenia.
Ponadto badania wskazują, że THC może wpływać na motorykę przewodu pokarmowego poprzez spowolnienie opróżniania żołądka, co przyczynia się do wystąpienia dolegliwości brzusznych i wymiotów. Ponieważ zespół CHS rozwija się jedynie u niewielkiego odsetka osób długotrwale zażywających konopie indyjskie, naukowcy uważają, że istnieje również genetyczna lub biologiczna podatność, która predysponuje niektóre osoby do wystąpienia tego zespołu.
Nie istnieje żadne konkretne badanie krwi, badanie obrazowe ani pojedyncze narzędzie diagnostyczne pozwalające rozpoznać zespół hiperemesisu kannabinoidowego. Zamiast tego lekarze diagnozują ten stan na podstawie wywiadu z pacjentem i obrazu klinicznego. Zazwyczaj obejmuje to przeanalizowanie historii długotrwałego i częstego zażywania konopi indyjskich, ustalenie, czy pacjent odczuwa złagodzenie objawów po wzięciu gorącego prysznica, oraz wykluczenie innych potencjalnych przyczyn medycznych uporczywych wymiotów.
Ponadto lekarze będą obserwować, czy objawy pacjenta ulegną poprawie po całkowitym zaprzestaniu stosowania THC. Ponieważ wczesne objawy zespołu CHS, takie jak poranne mdłości i łagodny dyskomfort w jamie brzusznej, są często mylone z innymi dolegliwościami, jednoznaczna diagnoza jest zazwyczaj stawiana dopiero po systematycznym wykluczeniu przez personel medyczny innych schorzeń układu pokarmowego.
Zgodnie z literaturą naukową jedynym niezawodnym sposobem na całkowite wyleczenie CHS jest zaprzestanie stosowania wszelkich produktów zawierających THC. Po zaprzestaniu spożywania THC objawy zazwyczaj zaczynają ustępować, choć czas powrotu do zdrowia jest różny. Niektóre osoby zaczynają czuć się lepiej już w ciągu kilku dni od zaprzestania stosowania, podczas gdy u innych całkowite ustąpienie objawów może zająć kilka tygodni.
Podczas ostrego, ciężkiego epizodu osoby dotknięte tym schorzeniem często potrzebują pomocy personelu medycznego w radzeniu sobie z odwodnieniem i złym samopoczuciem. Pomoc ta może obejmować podawanie płynów dożylnych (IV), leki łagodzące nudności oraz wsparcie w zakresie nawadniania organizmu i odpoczynku. Aby wspomóc powrót do zdrowia w okresie abstynencji, zaleca się skupienie się na nawadnianiu organizmu, przyjmowaniu elektrolitów, spożywaniu lekkostrawnych posiłków, utrzymywaniu regularnego trybu snu oraz unikaniu czynników wywołujących objawy, takich jak intensywne zapachy lub ciężkostrawne posiłki.
Obecnie nie ma dowodów wskazujących, że CBD, CBG lub inne nieodurzające kannabinoidy powodują zespół hiperemesisu kannabinoidowego. Te konkretne związki oddziałują na układ endokannabinoidowy organizmu w sposób zupełnie odmienny od THC. Co najważniejsze, nie wydaje się, aby nadmiernie stymulowały receptory CB1, co jest głównym mechanizmem, który, jak się uważa, wyzwala przeciążenie prowadzące do objawów CHS.
Ze względu na tę różnicę niektóre osoby decydują się na wypróbowanie produktów zawierających czyste CBD, w których poziom THC jest niewykrywalny, aby ułatwić sobie przejście na abstynencję od konopi indyjskich. Należy jednak pamiętać, że CBD nie stanowi metody leczenia CHS, a indywidualne wyniki w okresie przejściowym mogą się różnić. Unikanie wszelkiego THC pozostaje jedynym niezawodnym środkiem zapobiegawczym przeciwko nawracającym epizodom.
