Cannabinoid Hyperemesis Syndrome, bekend als CHS, is een aandoening die voorkomt bij een klein aantal langdurige en zware cannabisgebruikers.
Hoewel dit al bijna twee decennia in de medische literatuur wordt erkend, is het publiek in het Verenigd Koninkrijk nog steeds niet goed op de hoogte.
Als gevolg hiervan vinden veel mensen die online naar antwoorden zoeken alleen informatie die in de VS is gebaseerd of tegenstrijdig advies.
Deze FAQ voor het VK behandelt de meest voorkomende vragen die mensen hebben over CHS, zoals wat het is, waarom het gebeurt, hoe het zich voordoet en wat mensen over het algemeen doen om verlichting te vinden.
Deze gids is alleen bedoeld voor onderwijsdoeleinden en geen medisch advies.
CHS is een aandoening die gekenmerkt wordt door episodes van misselijkheid, braken, buikpijn en een patroon van het gebruik van warme douches om de symptomen tijdelijk te verlichten.
Het komt meestal voor bij mensen die gedurende een lange periode veelvuldig THC-rijke cannabis gebruiken.
CHS lijkt geen verband te houden met CBD, CBG of andere niet-intoxicerende cannabinoïden.
Het huidige bewijs suggereert dat het specifiek is voor herhaalde hoge THC blootstelling.
De precieze oorzaak van CHS wordt nog niet volledig begrepen, maar er zijn verschillende mechanismen voorgesteld op basis van klinisch onderzoek.
Frequent THC-gebruik kan de normale communicatie binnen het endocannabinoïde systeem verstoren door CB1-receptoren in de hersenen en het spijsverteringskanaal te overstimuleren.
THC kan misselijkheid op korte termijn verminderen. Na verloop van tijd, en vooral bij hoge dagelijkse doses, kan dit effect echter omkeren en misselijkheid in de hand werken in plaats van verminderen.
Sommige onderzoeken suggereren dat THC de maaglediging kan vertragen, wat kan bijdragen aan buikpijn en braken bij gevoelige personen.
Slechts een klein percentage van de langdurige cannabisgebruikers ontwikkelt CHS. Dit suggereert dat een genetische of biologische aanleg een rol kan spelen.
Rapporten tonen aan dat CHS meestal optreedt na enkele jaren frequent cannabisgebruik.
Sommige mensen ervaren de symptomen geleidelijk, beginnend met ochtendmisselijkheid of spijsverteringsproblemen voordat ze overgaan in cycli van braken.
Mensen merken de symptomen vaak langzaam op. Vroege indicatoren kunnen zijn:
Dit stadium wordt soms over het hoofd gezien, omdat cannabis sommige symptomen tijdelijk kan verlichten, voordat ze uiteindelijk na verloop van tijd verergeren.
Warm water activeert zenuwreceptoren die de aandacht afleiden van misselijkheidssignalen.
De opluchting is tijdelijk, maar het komt zo vaak voor bij mensen die CHS ervaren dat het beschouwd wordt als typisch gedrag dat met de aandoening gepaard gaat.
Tijdens de hyperemetische fase van het Cannabinoïdhyperemesisyndroom kunnen de symptomen onder andere zijn:
Veel mensen zoeken op dit moment medische spoedhulp vanwege de ernst van de symptomen.
Er is geen bloed test of scan voor CHS. Medische professionals stellen de diagnose meestal door:
De meeste wetenschappelijke literatuur meldt dat de enige consistent effectieve aanpak het stoppen met alle THC-bevattende producten is. Zodra het gebruik van THC stopt, verbeteren de symptomen over het algemeen, hoewel de hersteltijd varieert.
Tijdens een acute episode van het Cannabinoïd Hyperemesis Syndroom zoeken mensen vaak hulp bij medische professionals. Afhankelijk van de ernst kan dit het volgende inhouden:
Sommige mensen gebruiken niet-giftige cannabinoïde producten om zich van THC te onthouden, hoewel de resultaten variëren en dit geen behandeling is. Dit is geen medisch advies.
De hersteltijd verschilt per individu. Sommigen voelen zich binnen enkele dagen na het stoppen met THC beter, terwijl anderen daar enkele weken voor nodig hebben. De symptomen komen meestal terug als het THC-gebruik hervat wordt.
Mensen die herstellen van CHS focus op:
Sommige mensen onderzoeken CBD-producten die geen THC bevatten als onderdeel van hun overgang weg van cannabis. Dit is geen claim voor behandeling.
CHS of Cannabinoid Hyperemesis Syndrome, wordt niet als blijvend beschouwd.
De meeste mensen herstellen volledig zodra ze stoppen met THC-gebruik. De symptomen komen echter vaak terug als het cannabisgebruik wordt hervat.
Gebaseerd op huidige medische inzichten, is het vermijden van chronisch cannabisgebruik met een hoge THC de meest betrouwbare manier om CHS te voorkomen.
Mensen met een voorgeschiedenis van Cannabinoid Hyperemesis Syndrome (CHS) moeten alle THC-producten vermijden, omdat de kans op herhaling hoog is.
Er is geen bewijs dat CBD, CBG of andere niet-intoxicerende cannabinoïden CHS veroorzaken.
Deze verbindingen hebben een andere interactie met het endocannabinoïde systeem en lijken CB1-receptoren niet te overstimuleren.
U kunt onze uitgebreide voorlichtingsgids over CHS hier lezen, waarin het Cannabinoid Hyperemesis Syndroom gedetailleerder wordt behandeld:
Volledige CHS-gids voor Britse lezers
Misschien vindt u ons artikel over de balans van het endocannabinoïde systeem ook nuttig:
CBD vóór THC Uw ECS voorbereiden op evenwicht
Het cannabinoïde-hyperemesis-syndroom, of CHS, is een medische aandoening die wordt gekenmerkt door cycli van ernstige misselijkheid, braken en buikpijn. Het treft doorgaans een klein percentage van de personen die gedurende een lange periode regelmatig THC-rijke cannabis hebben gebruikt. Een zeer kenmerkend symptoom van CHS is een dwangmatig patroon van het nemen van hete douches, waarmee patiënten hun vervelende lichamelijke symptomen tijdelijk trachten te verlichten.
Tijdens een acute hyperemetische episode kan een persoon last krijgen van herhaaldelijk, hevig braken en intense buikpijn, wat vaak leidt tot uitdroging en de noodzaak van spoedeisende medische zorg. De aandoening houdt specifiek verband met herhaalde blootstelling aan hoge concentraties THC, en niet aan andere, niet-bedwelmende cannabinoïden. Het publieke bewustzijn over dit syndroom is in het Verenigd Koninkrijk nog steeds relatief laag, ondanks het feit dat het al bijna twee decennia in de medische literatuur wordt erkend.
Hoewel de precieze oorzaak nog niet volledig bekend is, zijn er verschillende biologische mechanismen voorgesteld. Een van de belangrijkste theorieën is een overbelasting van het endocannabinoïdesysteem, waarbij frequent THC-gebruik de normale communicatie verstoort door de CB1-receptoren in de hersenen en het spijsverteringskanaal te sterk te stimuleren. Bovendien vermindert THC normaal gesproken op korte termijn misselijkheid, maar bij hoge dagelijkse doses kan dit effect na verloop van tijd omkeren, waardoor het juist bijdraagt aan misselijkheid in plaats van deze te verlichten.
Bovendien wijzen onderzoeken erop dat THC de spieractiviteit van het spijsverteringsstelsel kan beïnvloeden door de maaglediging te vertragen, wat bijdraagt aan buikklachten en braken. Aangezien slechts een klein percentage van de langdurige cannabisgebruikers CHS ontwikkelt, zijn onderzoekers van mening dat er ook sprake is van een genetische of biologische aanleg die bepaalde personen vatbaarder maakt voor het syndroom.
Er is geen specifieke bloedtest, scan of enkelvoudig diagnostisch hulpmiddel beschikbaar om het cannabinoïde-hyperemesis-syndroom vast te stellen. In plaats daarvan stellen medische professionals de diagnose op basis van de anamnese en het klinische beeld van de patiënt. Dit houdt doorgaans in dat wordt gekeken naar een geschiedenis van langdurig en frequent cannabisgebruik, dat wordt nagegaan of de patiënt verlichting van de symptomen ervaart door het nemen van warme douches, en dat andere mogelijke medische oorzaken van aanhoudend braken worden uitgesloten.
Daarnaast zullen artsen nagaan of de symptomen van de patiënt verbeteren nadat deze volledig is gestopt met het gebruik van THC. Aangezien de vroege symptomen van CHS, zoals ochtendmisselijkheid en lichte buikklachten, vaak worden aangezien voor andere aandoeningen, wordt er doorgaans pas een duidelijke diagnose gesteld nadat zorgverleners andere maag- en darmaandoeningen systematisch hebben uitgesloten.
Volgens de wetenschappelijke literatuur is het staken van het gebruik van alle THC-houdende producten de enige aanpak die consequent effectief is om CHS volledig te verhelpen. Zodra het THC-gebruik wordt gestaakt, beginnen de symptomen doorgaans te verbeteren, hoewel de duur van het herstel varieert. Sommige mensen voelen zich al binnen enkele dagen na het staken beter, terwijl het bij anderen enkele weken kan duren voordat hun symptomen volledig zijn verdwenen.
Tijdens een acute, ernstige episode hebben mensen vaak ondersteuning van medische professionals nodig om uitdroging en ongemak te beheersen. Deze klinische ondersteuning kan bestaan uit intraveneuze (IV) vloeistoffen, medicatie tegen misselijkheid en hulp bij hydratatie en rust. Om het herstel tijdens de onthoudingsperiode te ondersteunen, wordt mensen aangeraden zich te richten op hydratatie, de inname van elektrolyten, het eten van licht verteerbare maaltijden, het handhaven van regelmatige slaaproutines en het vermijden van triggers zoals sterke geuren of zware maaltijden.
Er zijn momenteel geen aanwijzingen dat CBD, CBG of andere niet-bedwelmende cannabinoïden het cannabinoïde-hyperemesis-syndroom veroorzaken. Deze specifieke stoffen werken op een geheel andere manier in op het endocannabinoïdesysteem van het lichaam dan THC. Cruciaal is dat zij de CB1-receptoren niet lijken te overstimuleren; dit is het primaire mechanisme waarvan wordt aangenomen dat het de overbelasting veroorzaakt die tot CHS-symptomen leidt.
Vanwege dit verschil kiezen sommige mensen ervoor om producten met pure CBD te gebruiken die geen aantoonbare hoeveelheden THC bevatten, als ondersteuning bij hun afbouwproces wanneer zij stoppen met cannabis. Het is echter belangrijk om op te merken dat CBD geen behandeling is voor CHS, en dat de individuele resultaten tijdens een afbouwperiode kunnen variëren. Het volledig vermijden van THC blijft de enige betrouwbare preventieve maatregel tegen terugkerende episodes.
