
In de natuur komen veel verschillende soorten terpenen voor, variërend van kleine, zeer vluchtige monoterpenen zoals limoneen en myrceen tot grotere sesquiterpenen zoals bèta-caryofylleen en humuleen. Tot de bredere terpeenfamilie behoren ook diterpenen, sesterterpenen, triterpenen, tetraterpenen en polyterpenen, hoewel men bij het bespreken van aromatische terpeenprofielen doorgaans niet naar deze grotere moleculen verwijst.
Voor de meeste mensen die onderzoek doen naar terpenen in cannabis, fruit, kruiden, etherische oliën of plantaardige preparaten, zijn monoterpenen en sesquiterpenen de twee belangrijkste klassen. Hieronder vallen vele bekende aromatische verbindingen, zoals limoneen, myrceen, alfa-pineen, bèta-pineen, terpinolene, bèta-caryofylleen en humuleen.
Er is nog een ander niveau van terminologie dat u moet begrijpen. Stoffen zoals linalool, geraniol en nerolidol zijn technisch gezien terpenoïden omdat ze zuurstof bevatten, maar in de geur-, etherische-olie- en cannabisindustrie worden ze doorgaans onder de algemene term ‘terpenen’ geschaard.
In deze gids wordt uitgelegd wat de verschillende soorten terpenen zijn, hoe terpeenklassen worden gedefinieerd, wat de meest voorkomende afzonderlijke terpenen zijn, wat het verschil is tussen monoterpenen en sesquiterpenen, welke terpenen in cannabis voorkomen, en hoe de chemische classificatie verschilt van begrippen als botanische terpenen, uit cannabis afgeleide terpenen en terpeenprofielen.
Terpenen worden voornamelijk ingedeeld op basis van het aantal bouwstenen met vijf koolstofatomen in hun structuur. Monoterpenen bevatten 10 koolstofatomen, sesquiterpenen 15, diterpenen 20, sesterterpenen 25, triterpenen 30 en tetraterpenen 40. De aromatische verbindingen die het meest voorkomen in planten en cannabis zijn monoterpenen zoals limoneen, myrceen en pineen, en sesquiterpenen zoals bèta-caryofylleen en humuleen. Zuurstofhoudende verwante stoffen zoals linalool, geraniol en nerolidol zijn technisch gezien terpenoïden, maar worden doorgaans als terpenen aangeduid.
Vanuit wetenschappelijk oogpunt kunnen terpeen soorten op verschillende manieren worden benaderd.
De meest fundamentele indeling is gebaseerd op de grootte van het koolstofskelet.
Terpenen kunnen ook worden ingedeeld op basis van moleculaire vorm, functionele groepen, vluchtigheid, botanische herkomst of geur.
Deze systemen geven antwoord op verschillende vragen.
Als men bijvoorbeeld zegt dat limoneen een monoterpeen is, wordt daarmee de koolstofstructuur ervan beschreven. Als men zegt dat het naar citrus ruikt, wordt daarmee het sensorische karakter ervan beschreven. Als men zegt dat het van plantaardige oorsprong is, wordt daarmee de herkomst ervan beschreven. Geen van deze benamingen vervangt de andere.
Het traditionele classificatiesysteem voor terpenen is gebaseerd op isopreen-eenheden met vijf koolstofatomen die in het moleculaire skelet voorkomen.
Planten nemen niet simpelweg vrije isopreenmoleculen op en voegen deze aan elkaar toe. Biologisch gezien produceren zij geactiveerde voorlopers met vijf koolstofatomen, namelijk IPP en DMAPP, die vervolgens door gespecialiseerde enzymen worden omgezet in grotere tussenproducten en uiteindelijk in terpeenstructuren.
Onze gids voor hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen legt deze biosynthese uitvoerig uit.
De belangrijkste chemische klassen binnen de terpeenfamilie.
| Terpeenklasse | Koolstofbalans | Traditionele eenheden met vijf koolstofatomen | Voorbeelden | Typische relevantie |
|---|---|---|---|---|
| Hemiterpenen | C5 | 1 | Isopreen | De kleinste leden van de terpeenfamilie |
| Monoterpenen | C10 | 2 | Limoneen, myrceen, alfa-pineen, bèta-pineen, terpinolene | Van groot belang voor etherische oliën, plantenaroma’s en cannabisprofielen |
| Sesquiterpenen | C15 | 3 | Beta-caryofylleen, humuleen, farneseen | Gemiddeld minder vluchtig dan monoterpenen en van belang voor de diepere aromatische tonen |
| Diterpenen | C20 | 4 | Taxadieen en talrijke plantaardige diterpenen | Brede biologische familie, die over het algemeen minder van belang is voor het vluchtige aroma |
| Sesterterpenen | C25 | 5 | Diverse gespecialiseerde natuurlijke producten | Minder vaak voorkomende en over het algemeen niet bijzonder vluchtige aromatische verbindingen |
| Triterpenen | C30 | 6 | Squalene | Van belang bij de biosynthese van sterolen en talrijke grotere natuurlijke stoffen |
| Tetraterpenen | C40 | 8 | Bètacaroteen en verwante carotenoïde structuren | Van belang voor pigmenten en plantbiologie, en niet zozeer voor vluchtige aroma’s |
| Polyterpenen | Langketen | Veel | Natuurlijk rubber en aanverwante polyisopreenverbindingen | Grote polymeerachtige materialen afgeleid van terpenen |
Monoterpenen bevatten 10 koolstofatomen en bestaan uit twee bouwstenen met elk vijf koolstofatomen.
Ze behoren tot de bekendste terpeenmoleculen, omdat veel ervan zeer vluchtig en sterk aromatisch zijn.
Monoterpenen komen op grote schaal voor in fruit, kruiden, bloemen, naaldbomen, hop en cannabis.
Veelvoorkomende voorbeelden zijn onder meer:
Aangezien veel monoterpenen een aanzienlijke dampdruk hebben druk Bij kamertemperatuur komen ze gemakkelijk vrij in de lucht en dragen ze bij aan het onmiddellijke aroma van een plant of het terpeenprofiel.
Over het algemeen geldt dat gangbare monoterpenen vluchtiger zijn dan grotere sesquiterpenen.
De kleinere moleculaire omvang draagt vaak bij aan lagere kookpunten en een hogere dampdruk.
Dit is de reden waarom stoffen zoals alfa-pineen, myrceen en limoneen relatief snel uit slecht afgesloten plantaardig materiaal kunnen verdwijnen.
Het is nog steeds een te grote vereenvoudiging om te stellen dat elk monoterpeen onder alle omstandigheden vluchtiger is dan elk sesquiterpeen.
De vluchtigheid hangt af van de exacte moleculaire structuur, alsook van de temperatuur en de druk.
Voor gedetailleerde gegevens over het kookpunt, zie verdampings-, verbrandings- en afbraaktemperaturen van terpenen.
Monoterpenen met hetzelfde aantal koolstofatomen kunnen zeer uiteenlopende structuren hebben.
Drie nuttige categorieën zijn acyclische, monocyclische en bicyclische monoterpenen.
Voorbeelden van verschillende structuren van monoterpenen.
| Constructietype | Voorbeeld | Structuur | Algemene Vereniging voor Aroma’s |
|---|---|---|---|
| Acyclisch monoterpeen | Myrceen | Koolwaterstof met een open keten | Aards, kruidig, balsamisch |
| Acyclisch monoterpeen | Ocimene | Koolwaterstof met een open keten | Zoet, kruidig, groen |
| Monocyclisch monoterpeen | Limoneen | Koolwaterstof met één ring | Citrus |
| Monocyclisch monoterpeen | Terpinolene | Koolwaterstof met één ring | Fris, kruidig, bloemig |
| Bicyclisch monoterpeen | Alfa-pineen | Koolwaterstof met twee ringen | Dennen, harsachtig, fris |
| Bicyclisch monoterpeen | Beta-pineen | Koolwaterstof met twee ringen | Houtachtig, groen, dennenachtig |
Myrceen is een acyclisch monoterpeen met de molecuulformule C10H16.
Het komt voor in talrijke planten, waaronder hop, laurier, citroengras, cannabis en andere aromatische soorten.
Het aroma wordt doorgaans omschreven als aards, kruidig, balsamisch of muskusachtig.
Myrceen komt in de literatuur over cannabis vaak ter sprake, omdat het in sommige cultivars in aanzienlijke concentraties aanwezig kan zijn.
Het mag echter niet worden beschouwd als een betrouwbare indicator voor een “indica”-effect, noch als bewijs dat een profiel een kalmerende werking zal hebben.
Deze verbanden komen vaak voor in commerciële beschrijvingen van cannabis, maar de terpeenconcentratie alleen is geen betrouwbare voorspeller van de fysiologische ervaring van een individu.
Limoneen is een cyclisch monoterpeen dat vooral in grote mate voorkomt in de schil van citrusvruchten.
D-limoneen is een belangrijk bestanddeel van veel oliën uit citrusschillen en behoort tot de commercieel meest voorkomende natuurlijke terpenen.
De geur wordt doorgaans omschreven als sinaasappel, citroen of frisse citrus.
Limoneen komt ook voor in veel planten die geen citrusvruchten zijn, waaronder cannabis.
Hetzelfde limoneenmolecuul kan derhalve bijdragen aan zowel een sinaasappelschilolie als een op een bepaalde soort geïnspireerd terpeenprofiel, zonder dat het uniek is voor een van beide planten.
Voor natuurlijke bronnen van limoneen en andere verbindingen, zie waar terpenen voorkomen in planten, vruchten en voedingsmiddelen.
Alfa-pineen is een bicyclisch monoterpeen dat wijdverspreid is in het plantenrijk.
Het wordt met name in verband gebracht met dennen, sparren, naaldbomen, rozemarijn en talrijke etherische oliën.
Het aroma is scherp, fris, harsachtig en heeft een herkenbare dennengeur.
Alfa-pineen komt voor in verschillende enantiomere vormen, wat betekent dat moleculen dezelfde verbindingsstructuur kunnen hebben, maar een verschillende driedimensionale rangschikking kunnen vertonen.
Dit is een voorbeeld van waarom de naam van een terpeen niet altijd alle chemisch relevante details weergeeft.
Beta-pineen is een ander C10-bicyclisch monoterpeen.
Het heeft dezelfde moleculaire formule als alfa-pineen, maar een andere rangschikking van de atomen.
Het aroma wordt vaak omschreven als houtachtig, groen, harsachtig of dennenachtig.
Alfa-pineen en bèta-pineen komen vaak samen voor in naaldbomen, kruiden en cannabisprofielen, maar het gaat om twee verschillende moleculen en niet om twee benamingen voor dezelfde verbinding.
Terpinolen is een monocyclisch monoterpeen dat voorkomt in planten zoals de theeboom, dennen en talrijke aromatische soorten.
Het komt ook voor in sommige cannabisrassen, soms als een van de meer opvallende vluchtige bestanddelen.
Het aroma is moeilijk in één woord te omschrijven, omdat het kenmerken van frisheid, kruidigheid, hout, bloemen en een vleugje citrus in zich kan verenigen.
Deze complexiteit is een van de redenen waarom de naam van een terpeen niet automatisch in één enkele sensorische categorie mag worden ondergebracht.
Ocimene verwijst naar verwante acyclische monoterpeenstructuren die in veel bloemen en aromatische planten voorkomen.
Het aroma wordt vaak omschreven als zoet, groen, kruidig of bloemig.
Planten kunnen ocimeen en andere vluchtige organische stoffen afgeven als onderdeel van ecologische signaaloverdracht en afweerreacties.
Dit is een nuttige herinnering aan het feit dat de productie van terpenen zich heeft ontwikkeld ten behoeve van de biologie van de plant, en niet specifiek om smaken of effecten voor de mens te creëren.
Sesquiterpenen bevatten 15 koolstofatomen en bestaan uit drie bouwstenen met elk vijf koolstofatomen.
In vergelijking met gangbare monoterpenen zijn zij over het algemeen groter, minder vluchtig en dragen zij vaker bij aan zwaardere of langdurigere aromatische tonen.
Belangrijke voorbeelden hiervan zijn onder meer:
Met zuurstof verrijkte C15-verwanten, zoals nerolidol en bisabolol, zijn technisch gezien sesquiterpenoïden.
Beta-caryofylleen is een bicyclisch sesquiterpeen dat wordt geassocieerd met peperachtige, kruidige en houtachtige aroma’s.
Het komt voor in zwarte peper, kruidnagel, hop, cannabis en talrijke andere etherische oliën.
Beta-caryofylleen is bijzonder interessant omdat uit laboratoriumonderzoek is gebleken dat het fungeert als een selectieve agonist bij de CB2-cannabinoïdereceptor.
Daarom wordt het in de wetenschappelijke literatuur omschreven als een cannabinoïde in de voeding.
Die terminologie kan verwarrend zijn.
Chemisch gezien blijft bèta-caryofylleen een sesquiterpeen. Het is geen THC, CBD of een van de klassieke fytocannabinoïden.
De term verwijst naar de activiteit van de CB2-receptor en niet naar de chemische familie waartoe de stof behoort.
Humulen, dat vroeger ook wel alfa-caryofylleen werd genoemd, is een C15-sesquiterpeen dat vaak in verband wordt gebracht met hop.
Het komt ook voor in cannabis en talrijke aromatische planten.
Het aroma is over het algemeen houtachtig, kruidig, aards en hopachtig.
Humuleen en bèta-caryofylleen zijn moleculen die qua structuur verwant zijn, maar toch van elkaar verschillen.
Beweringen dat humuleen de eetlust bij mensen op betrouwbare wijze onderdrukt, gaan verder dan het huidige bewijsmateriaal en mogen niet worden gebruikt om te voorspellen hoe een terpeenprofiel een individu zal beïnvloeden.
Farnesenes zijn acyclische sesquiterpenen die in veel vruchten, bloemen en de geurprofielen van planten voorkomen.
Afhankelijk van het isomeer en het omringende mengsel kunnen zij groene, bloemige, houtachtige of appelachtige aromatische tonen bijdragen.
Farneseen illustreert tevens hoe de terminologie van terpenen een familie van nauw verwante isomeren kan beschrijven, in plaats van één enkele, overal identieke structuur.
Nerolidol is strikt genomen een sesquiterpenoïde alcohol in plaats van een sesquiterpeen op basis van koolwaterstoffen.
Het bevat 15 koolstofatomen en komt van nature voor in talrijke bloemen en planten.
Het aroma wordt doorgaans omschreven als bloemig, houtachtig en zacht fris.
Nerolidol komt voor in verschillende geometrische en stereochemische vormen.
Dit maakt het een nuttig voorbeeld van hoe een commerciële aanduiding aanzienlijke moleculaire details kan verbergen.
Alfa-bisabolol is een andere sesquiterpenoïde alcohol.
Het wordt sterk geassocieerd met kamille en wordt op grote schaal gebruikt in cosmetische en parfumformules.
Het aroma is relatief mild, bloemig en zachtzoet.
Hoewel het vaak wordt opgenomen in lijsten van cannabisterpenen, kan het chemisch gezien beter worden omschreven als een sesquiterpenoïde vanwege de zuurstofhoudende alcoholgroep.
Diterpenen bevatten 20 koolstofatomen.
Ze bestaan uit vier eenheden met vijf koolstofatomen en vormen een enorme familie van plantaardige natuurlijke stoffen.
Veel daarvan zijn aanzienlijk minder vluchtig dan de monoterpenen en sesquiterpenen die in discussies over aroma’s de boventoon voeren.
Diterpenen spelen derhalve een zeer belangrijke rol in de plantenbiochemie, zonder dat zij noodzakelijkerwijs de onmiddellijke geur produceren die de meeste mensen met het woord „terpeen” associëren.
Taxadien is een voorbeeld van een diterpeenkoolwaterstof.
Fytol, dat vaak voorkomt in de plantenchemie, is meer precies gezegd een diterpenoïde alcohol.
Sesterterpenen bevatten 25 koolstofatomen en bestaan uit vijf eenheden van vijf koolstofatomen.
Ze zijn minder bekend bij consumenten, omdat ze doorgaans geen overheersende bestanddelen zijn van alledaagse etherische oliën of het aromaprofiel van cannabis.
Zij vormen nog steeds een gevestigde klasse van natuurlijke stoffen en komen voor in diverse planten, schimmels en mariene organismen.
Triterpenen bevatten 30 koolstofatomen.
Squalene is een van de bekendste voorbeelden.
Triterpenen en triterpenoïden vormen de biochemische basis voor een enorm scala aan natuurlijke producten, waaronder sterolverwante structuren.
Vanwege hun grotere moleculaire omvang zijn zij over het algemeen veel minder vluchtig dan aromatische monoterpenen.
Er mag dan ook niet van worden verwacht dat zij op dezelfde wijze bijdragen aan het aroma in de headspace als limoneen of pineen.
Tetraterpenen bevatten 40 koolstofatomen.
Carotenoïden zoals bètacaroteen behoren tot dit deel van de bredere terpeenfamilie.
Deze verbindingen worden eerder in verband gebracht met biologische pigmenten dan met geurstoffen.
Dit is opnieuw een nuttig voorbeeld dat de term „terpeen“ veel meer omvat dan alleen aromatische moleculen uit etherische oliën.
Polyterpenen bestaan uit lange ketens die zijn opgebouwd uit talrijke zich herhalende eenheden van vijf koolstofatomen.
Natuurlijk rubber is een bekend voorbeeld van een in de natuur voorkomend polyisopreen.
Het vertoont weinig zintuiglijke gelijkenis met de vluchtige monoterpenen die in citrusvruchten of cannabis voorkomen, maar behoort tot dezelfde bredere structurele familie.
Dit onderscheid wordt steeds belangrijker naarmate wij verder gaan dan een eenvoudige opsomming van terpeennamen.
Een strikt gedefinieerd terpeen bevat koolstof en waterstof.
Een terpenoïde is een verwante verbinding die extra chemische functionaliteit bevat, doorgaans zuurstof.
Veelvoorkomende verbindingen die vaak onder de noemer ‘terpenen’ worden geschaard.
| Samengesteld | Technische classificatie | Carbon-familie | Kenmerkend aroma |
|---|---|---|---|
| Limoneen | Terpeenkoolwaterstof | Monoterpeen, C10 | Citrus |
| Myrceen | Terpeenkoolwaterstof | Monoterpeen, C10 | Aards, kruidig |
| Alfa-pineen | Terpeenkoolwaterstof | Monoterpeen, C10 | Den, hars |
| Linalool | Terpenoïde alcohol | Monoterpenoïde, C10 | Bloemig, lavendelachtig |
| Geraniol | Terpenoïde alcohol | Monoterpenoïde, C10 | Roos, bloemig |
| 1,8-cineol | Terpenoïde-ether | Monoterpenoïde, C10 | Fris, met een eucalyptusachtige geur |
| Beta-caryofylleen | Terpeenkoolwaterstof | Sesquiterpeen, C15 | Peper, kruiden, hout |
| Humuleen | Terpeenkoolwaterstof | Sesquiterpeen, C15 | Hopachtig, houtachtig, kruidig |
| Nerolidol | Terpenoïde alcohol | Sesquiterpenoïde, C15 | Bloemig, houtachtig |
| Bisabolol | Terpenoïde alcohol | Sesquiterpenoïde, C15 | Zacht bloemig, zoet |
In populair-wetenschappelijke literatuur wordt linalool vaak een terpeen genoemd, hoewel het technisch gezien een zuurstofhoudende monoterpenoïde alcohol is.
Het komt voor in lavendel, koriander, bergamot en vele andere aromatische planten.
De geur is bloemig en doet denken aan lavendel.
Linalool komt voor in verschillende enantiomeren, en de stereochemie kan het geurkarakter beïnvloeden.
Daarom kan een hoogwaardige analytische karakterisering meer inhouden dan alleen het aantonen van de stof linalool.
Geraniol is een monoterpenoïde alcohol met een zoete, roosachtige geur.
Het komt van nature voor in roos, palmarosa, citronella, citroengras en talrijke andere aromatische planten.
Geraniol wordt op grote schaal gebruikt in de geur- en smaakstoffenchemie en kan als een minder belangrijke component voorkomen in complexe terpeenprofielen.
1,8-Cineol, in de volksmond ook wel eucalyptol genoemd, is een cyclische ether en een zuurstofhoudend monoterpenoïde.
Het wordt sterk geassocieerd met eucalyptus, maar komt ook voor in rozemarijn, salie, laurier en talrijke andere planten.
De geur is fris, kamferachtig en verfrissend.
Hoewel terpenoïden doorgaans worden opgenomen in lijsten van terpenen, is „terpenoïde” vanwege het zuurstofatoom de nauwkeurigere chemische benaming.
Borneol is een bicyclische monoterpenoïde alcohol die voorkomt in diverse aromatische planten en etherische oliën.
Het is geur wordt vaak omschreven als kamferachtig, houtachtig of balsamachtig.
Het kan ook samen met het verwante keton kamfer voorkomen in complexe botanische profielen.
Carvon is een zuurstofhoudend monoterpenoïde keton.
Dit vormt een bijzonder nuttig voorbeeld van stereochemie, aangezien verschillende enantiomeren gepaard gaan met opvallend verschillende aroma’s.
De ene vorm wordt sterk geassocieerd met groene munt, terwijl de andere vorm nauwer verband houdt met karwij.
De moleculaire formule alleen is dan ook niet bepalend voor de exacte zintuiglijke beleving.
De termen ‘major’ en ‘minor’ duiden op een relatieve concentratie, niet op afzonderlijke chemische klassen.
Een belangrijk terpeen is simpelweg een terpeen dat in een bepaald monster of profiel in een relatief hoge concentratie aanwezig is.
Een minder belangrijke terpeen is in een lagere concentratie aanwezig.
Hetzelfde molecuul kan dus in de ene plant een belangrijke rol spelen en in een andere plant slechts een ondergeschikte rol.
Zo kan limoneen bijvoorbeeld in het ene profiel de overhand hebben, terwijl het in een ander profiel slechts als sporenbestanddeel voorkomt.
Ja.
De concentratie alleen is niet bepalend voor het zintuiglijke belang.
De reukdrempels van de mens variëren sterk per stof.
Een molecuul dat in een zeer lage concentratie aanwezig is, kan daarom een merkbare invloed op het aroma hebben als de menselijke neus daar bijzonder gevoelig voor is.
Dit is de reden waarom complexe natuurlijke profielen niet altijd perfect kunnen worden nagebootst door uitsluitend de drie of vier meest voorkomende terpenen te mengen.
Cannabis kan een grote en gevarieerde verzameling vluchtige stoffen produceren.
Tot de vaak genoemde terpenen en terpenoïden behoren:
De relatieve concentratie verschilt aanzienlijk naargelang de cultivar, het fenotype, de teeltomstandigheden, het oogstmoment en de behandeling na de oogst.
Daarom bestaat er geen enkel universeel terpeenprofiel voor cannabis.
Dat is niet altijd het geval.
Type 1, Type 2 en Type 3 zijn benamingen voor chemotypes van cannabinoïden.
Type 1 bevat voornamelijk THC, Type 2 heeft een gemengd THC- en CBD-profiel, terwijl Type 3 voornamelijk CBD bevat.
Die classificaties geven geen uitsluitsel over het terpeenprofiel.
Dezelfde monoterpenen en sesquiterpenen kunnen in alle drie de chemotypes voorkomen.
Een CBD-dominante bloem van type 3 kan derhalve limoneen, myrceen, bèta-caryofylleen of pineen bevatten, net zoals een cultivar van type 1 dat kan.
Onze gids voor hoe u terpenen aan bloemen kunt toevoegen legt dit onderscheid nader uit.
De traditionele aanduidingen ‘indica’ en ‘sativa’ bieden geen betrouwbare analytische classificatie van terpenen.
De moderne cannabisgenetica is in hoge mate gehybridiseerd en planten die onder dezelfde brede categorie worden verkocht, kunnen aanzienlijk verschillende cannabinoïde- en terpeenprofielen hebben.
Een laboratoriumanalyse van terpenen levert veel nauwkeurigere chemische informatie op dan alleen de aanduiding ‘indica’, ‘sativa’ of ‘hybride’.
Dit betekent niet dat de traditionele terminologie cultureel of tuinbouwkundig gezien geen betekenis heeft.
Dit betekent dat het niet als vervanging voor chemische analyse mag worden beschouwd.
Dat valt niet met zekerheid af te leiden uit de naam van het terpeen alleen.
Termen zoals ‘opbeurend terpeen’, ‘ontspannend terpeen’, focus terpeen en slaap Terpenen worden op grote schaal commercieel gebruikt.
Het wetenschappelijk bewijs is aanzienlijk complexer.
Afzonderlijke terpenen kunnen in experimentele systemen een meetbare biologische werking hebben, maar de dosering, de toedieningswijze, de concentratie en het omringende chemische mengsel spelen hierbij een rol.
Het bewijs op basis van onderzoek bij mensen blijft voor veel van de veelgehoorde beweringen over de effecten van cannabis, zoals weergegeven in terpeengrafieken, aanzienlijk beperkter.
Voor een gedetailleerd overzicht van het bewijsmateriaal kunt u het volgende lezen: hoe terpenen het lichaam en uw beleving beïnvloeden.
Het entourage-effect is de hypothese dat stoffen in cannabis op elkaar kunnen inwerken, waardoor een mengsel een ander effect teweegbrengt dan een afzonderlijk bestanddeel.
Dit kan mogelijk interacties tussen cannabinoïden onderling, tussen terpenen onderling en tussen cannabinoïden en terpenen omvatten.
Het concept is wetenschappelijk aannemelijk en voor sommige specifieke interacties bestaat ondersteunend bewijs.
Toch is het in de commerciële marketing tot ver buiten de grenzen van het bewijsmateriaal uitgebreid.
Er bestaat momenteel geen degelijke wetenschappelijke basis voor de veronderstelling dat elk mengsel van CBD, CBG en terpenen automatisch effectiever is dan de afzonderlijke bestanddelen.
Er moet specifieke synergie worden aangetoond voor de betreffende verbindingen, concentraties en het biologische eindpunt waarover wordt gesproken.
Beta-caryofylleen verdient een aparte behandeling, aangezien de relatie ervan met de biologie van cannabinoïden voor een terpeen ongewoon goed in kaart is gebracht.
Uit onderzoek is gebleken dat er sprake is van selectieve agonistische activiteit op de CB2-receptor.
Dit maakt bèta-caryofylleen tot een interessante schakel tussen de terpeenchemie en het onderzoek naar het endocannabinoïdesysteem.
Dit betekent niet dat alle terpenen zich op dezelfde manier gedragen.
Eén goed gekarakteriseerde receptorinteractie mag niet worden geëxtrapoleerd naar alle terpenen in een botanisch profiel.
Aromacategorieën zijn nuttig bij het samenstellen van formules, maar het zijn geen chemische classificaties.
Veelvoorkomende aromatische families en enkele bronnen van terpenen.
| Aromafamilie | Veelvoorkomende bijdragers | Typische beschrijving |
|---|---|---|
| Citrus | Limoneen, terpinolene en aanverwante vluchtige stoffen | Citroen, sinaasappel, grapefruit, fris |
| Dennenhout en hars | Alfa-pineen, bèta-pineen | Verse dennen, naaldbomen, hars |
| Aards en kruidig | Myrceen, humuleen en complexe mengsels | Aarde, kruiden, muskus, hop |
| Bloemmotief | Linalool, geraniol, nerolidol | Lavendel, roos, bloesem |
| Pittig en peperig | Beta-caryofylleen | Peper, kruidnagel, hout, specerijen |
| Vers en groen | Ocimene, terpinolene en talrijke niet-terpeenhoudende vluchtige stoffen | Groen, fris, zoet-kruidig |
| Woody | Beta-caryofylleen, humuleen, nerolidol en andere sesquiterpenen | Hout, gedroogde kruiden, warme hars |
De geur van een plant wordt zelden door slechts één terpeen bepaald.
Een profiel dat rijk is aan limoneen ruikt niet noodzakelijkerwijs precies naar een citroen.
De aanwezige myrceen, pineen, caryofylleen, esters, aldehyden en sporen van vluchtige stoffen kunnen het waargenomen aroma aanzienlijk beïnvloeden.
Dit is de reden waarom een cannabisras, sinaasappelschil en een botanisch mengsel allemaal limoneen kunnen bevatten, maar toch totaal verschillend ruiken.
Een andere veelvoorkomende betekenis van de uitdrukking “soorten terpenen” heeft betrekking op de herkomst van de ingrediënten.
Dit is een classificatie op basis van de herkomst en niet op chemische gronden.
De belangrijkste commerciële categorieën zijn onder meer:
Terpenen van botanische oorsprong worden gewonnen uit andere planten dan cannabis.
Een fabrikant kan limoneen betrekken uit van citrusvruchten afkomstige grondstoffen, pineen uit van naaldbomen afkomstige grondstoffen en andere moleculen uit kruiden, bloemen of specerijplanten.
Gezuiverde natuurlijke moleculen kunnen vervolgens in precieze verhoudingen worden gecombineerd om originele of op cannabis geïnspireerde aromaprofielen te creëren.
Dit zorgt voor een hoge mate van consistentie in de samenstelling.
Ontdek onze terpeen collectie voor botanische en op bepaalde soorten geïnspireerde profielen.
Van cannabis afgeleide terpenen, vaak afgekort tot CDT’s, zijn aromatische fracties die rechtstreeks uit cannabisplantmateriaal worden gewonnen.
Het bijzondere is niet dat een limoneenmolecuul chemisch uniek wordt wanneer het door cannabis wordt geproduceerd.
Het verschil zit hem in het volledige, van nature samenvoorkomende profiel dat het omringt.
Een uit cannabis afgeleide fractie kan talrijke belangrijke en minder belangrijke vluchtige stoffen uit de bronplant bevatten, in combinaties die wellicht moeilijk exact te reconstrueren zijn op basis van een kleiner aantal botanische isolaten.
Blader door onze terpeenprofielen afkomstig van cannabis voor dit soort materiaal.
Terpeenmoleculen kunnen ook via chemische synthese worden vervaardigd.
Indien de moleculaire identiteit en de stereochemie werkelijk identiek zijn, kan een molecuul op geen enkele wijze vaststellen of het oorspronkelijk in een plant of via een chemisch proces is gevormd.
De relevante verschillen kunnen onder meer het volgende omvatten:
Het is dan ook te simplistisch om te beweren dat elk synthetisch terpeen chemisch inferieur is aan elk natuurlijk terpeen.
Met behulp van moderne biotechnologie kunnen micro-organismen, zoals gist, zodanig worden gemanipuleerd dat zij bepaalde terpeenmoleculen produceren.
De organismen maken gebruik van aangepaste biosyntheseroutes om tijdens de fermentatie een specifieke doelverbinding te produceren.
Vervolgens wordt het terpeen teruggewonnen en gezuiverd.
Deze aanpak kan een steeds beter schaalbare manier bieden om moleculen te verkrijgen waarvoor anders aanzienlijke hoeveelheden landbouwgrondstoffen nodig zouden zijn.
Voor een uitgebreidere toelichting, zie hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen.
Vergelijking van broncategorieën.
| Functie | Botanische terpenen | Van cannabis afgeleide terpenen |
|---|---|---|
| Bron | Niet-cannabisgebaseerde plantaardige materialen | Cannabisplantmateriaal |
| Een profiel aanmaken | Vaak samengesteld uit gezuiverde ingrediënten | Gewonnen als een van nature in de plant voorkomende vluchtige fractie |
| Consistentie | Kan nauwkeurig worden gereproduceerd op basis van vastgestelde ingrediënten | Er kunnen natuurlijke variaties tussen de productieseries optreden |
| Nevenverbindingen | Hangt af van de complexiteit van de samenstelling | Kan talrijke van nature voorkomende sporen van vluchtige stoffen bevatten |
| Belangrijkste voordeel | Flexibiliteit en consistentie in het ontwerp | Authenticiteit ten opzichte van de aromatische chemische samenstelling van de bronplant |
Een terpeen isoleren bevat één welbepaalde afzonderlijke verbinding of een fractie met een zeer hoge zuiverheidsgraad waarin die verbinding overheerst.
Een terpeenprofiel bestaat uit meerdere verbindingen die samen zijn gemengd of gewonnen.
Bijvoorbeeld:
Dit onderscheid is van belang bij het vergelijken van productspecificaties.
Een etherische olie is niet hetzelfde als een gezuiverd terpeenprofiel.
Etherische oliën zijn complexe, vluchtige plantaardige extracten.
Ze kunnen terpenen, terpenoïden en verbindingen uit diverse andere chemische groepen bevatten.
Een samengesteld terpeenprofiel kan daarentegen worden samengesteld uit welbepaalde ingrediënten in afgemeten verhoudingen.
Dat geeft de formuleontwikkelaar over het algemeen veel meer controle over de samenstelling.
Ja.
Afzonderlijke verbindingen hebben verschillende dampdrukken en normale kookpunten.
Lichtere monoterpenen hebben doorgaans een lagere kooktemperatuur dan zwaardere sesquiterpenen.
Zo heeft alfa-pineen bijvoorbeeld een normaal kookpunt van ongeveer 157 °C, terwijl dat van bèta-caryofylleen aanzienlijk hoger ligt, namelijk op ongeveer 256 °C.
Deze waarden hebben betrekking op zuivere verbindingen bij atmosferische druk.
Het gaat hier niet om aanbevolen formuleringstemperaturen of universele afbraakdrempels.
Zie verdampings-, verbrandings- en afbraaktemperaturen van terpenen voor de volledige uitleg.
Ja.
Door verschillen in dampdruk kunnen sommige bestanddelen van een profiel gemakkelijker verloren gaan dan andere.
Dit kan de relatieve samenstelling van een mengsel geleidelijk veranderen.
Een opgeslagen terpeenprofiel kan daarom chemisch uit balans raken voordat alle moleculen zijn verdwenen.
Daarom zijn een goede verpakking, een beperkte blootstelling aan zuurstof en een passende temperatuurregeling van belang.
Lees hoe terpenen te bewaren en te behouden voor praktische opslagchemie.
Velen doen dat.
Door blootstelling aan zuurstof kunnen terpeenmoleculen worden omgezet in oxidatieproducten.
Warmte en licht kunnen sommige van deze reacties versnellen.
Oxidatie kan het aroma, de chemische samenstelling en de sensibiliserende eigenschappen veranderen.
Dit is nog een reden waarom een terpeenprofiel moet worden beschouwd als een chemisch actief mengsel en niet als een smaakstof die voor onbepaalde tijd stabiel blijft.
Ja, maar de stabiliteit kan niet uitsluitend op basis van het koolstofgehalte worden vastgesteld.
Monoterpenen zijn vaak vluchtiger dan sesquiterpenen, maar de gevoeligheid voor oxidatie hangt sterk af van de moleculaire structuur.
Dubbele bindingen, functionele groepen, blootstelling aan licht, zuurstof en temperatuur beïnvloeden allemaal de afbraakprocessen.
De stabiliteitsspecificatie voor het betreffende ingrediënt is derhalve nuttiger dan een algemene regel die uitsluitend is gebaseerd op de vraag of het om een monoterpeen of een sesquiterpeen gaat.
Gaschromatografie is een van de belangrijkste analytische instrumenten voor de terpeenchemie.
Het scheidt vluchtige verbindingen, zodat afzonderlijke componenten kunnen worden geïdentificeerd en gekwantificeerd.
Veelgebruikte methoden zijn onder meer GC-MS voor identificatie en GC-FID voor kwantitatieve analyse.
Wanneer de stereochemie van belang is, kunnen chirale analysemethoden aanvullende informatie opleveren.
Hierdoor kan een complex profiel veel nauwkeuriger worden beschreven dan met een eenvoudig aromalabel.
Een nuttige analyse per partij kan het volgende laten zien:
Het woord COA op zich biedt geen garantie dat alle relevante eigenschappen zijn getest.
Verschillende terpeenmoleculen vertonen in experimenteel onderzoek verschillende farmacologische eigenschappen.
Dat wil niet zeggen dat elk terpeen een eenvoudig, voorspelbaar effect op de consument heeft.
De kwaliteit van het bewijsmateriaal varieert per stof en omvat combinaties van laboratoriumonderzoek, dierproeven en onderzoek bij mensen.
Sommige mechanismen zijn goed in kaart gebracht, zoals de werking van bèta-caryofylleen op CB2-receptoren.
Andere veelgehoorde beweringen zijn grotendeels gebaseerd op preklinische bevindingen of op commerciële interpretaties.
De juiste conclusie is dat de biologie van terpenen molecuulspecifiek en bewijsspecifiek is.
Geur en chemie vormen een beter onderbouwd uitgangspunt dan een effectentabel.
De keuze voor limoneen omdat u de voorkeur geeft aan een citrusgeur is eenvoudig.
De keuze voor myrceen omdat een grafiek een kalmerend effect belooft, of voor pineen omdat het een verbeterde concentratie belooft, is wetenschappelijk gezien veel minder zeker.
Individuele reacties, concentratie, blootstellingsweg en de volledige samenstelling spelen allemaal een rol.
Om deze reden is het terpeengehalte van Canavape vooral gericht op samenstelling en aroma, in plaats van op het beloven van vooraf vastgestelde fysiologische resultaten.
Veelvoorkomende terpeenverbindingen veroorzaken niet de THC-achtige roes die met cannabis wordt geassocieerd.
Dat betekent niet dat elk terpeen biologisch inert is.
Sommige vertonen bij voldoende concentraties een meetbare biologische activiteit.
„Niet-bedwelmend” en „inactief” zijn derhalve geen onderling uitwisselbare omschrijvingen.
Standaard drugstests op cannabis zijn niet afgestemd op veelvoorkomende terpeenmoleculen zoals limoneen, myrceen of pineen.
Bij cannabistests wordt doorgaans getest op THC of relevante THC-metabolieten.
De herkomst van een commercieel terpeenproduct kan nog steeds van belang zijn indien een uit cannabis afkomstig ingrediënt meetbare cannabinoïden bevat.
Lees Zijn terpenen aantoonbaar bij een drugstest? voor de volledige uitleg.
Formuleerders maken gebruik van de individuele sensorische en fysische eigenschappen van terpenen om complete profielen samen te stellen.
Een profiel met uitgesproken citrustoon kan een aanzienlijk gehalte aan limoneen bevatten.
Een profiel met een hoog gehalte aan dennenaroma’s kan in grotere mate bestaan uit alfa-pineen en bèta-pineen.
Myrceen kan een aardse of kruidige diepte toevoegen, terwijl bèta-caryofylleen een kruidige en houtachtige toets kan geven.
Linalool en geraniol kunnen een bloemig karakter toevoegen.
Bij de volledige samenstelling gaat het om verhoudingen en niet louter om het opstellen van een lijst met bekende terpeennamen.
Verschillende terpeenprofielen kunnen ook van invloed zijn op de fysische eigenschappen van de formulering, aangezien geconcentreerde cannabinoïdedestillaten veel viskeuzer zijn dan de meeste vluchtige terpeenbestanddelen.
Het toevoegen van een terpeenprofiel kan derhalve zowel het aroma als de viscositeit tegelijkertijd beïnvloeden.
De juiste concentratie hangt af van de feitelijke terpeensamenstelling, het cannabinoïdemateriaal en het beoogde eindproduct.
Zie hoe men terpenen met destillaat mengt voor de volledige handleiding voor het samenstellen van recepten.
Gedroogd plantaardig materiaal vormt een geheel ander probleem bij de samenstelling dan een vloeibaar destillaat.
Een terpeen moet zich verspreiden door een poreuze plantaardige matrix in plaats van zich louter te mengen in een continue oliefase.
Verschillende soorten terpenen hebben ook een verschillende vluchtigheid, waardoor een complex profiel zich zonder procesregeling mogelijk niet gelijkmatig verspreidt of in evenwicht komt.
Lees hierover hoe u terpenen aan bloemen kunt toevoegen.
Onjuist. Een terpeen kan meetbare farmacologische effecten hebben zonder dat dit bij elke persoon of in elke samenstelling tot één en dezelfde ervaring leidt.
Dat is te simplistisch. Myrceen is een chemische bestanddeel, geen garantie voor slaap of ontspanning.
Nogmaals: de classificatie van aroma’s en de fysiologische uitkomst zijn twee verschillende zaken.
Niet wanneer de moleculaire samenstelling en de stereochemie gelijk zijn. Een limoneenmolecuul kan chemisch gezien hetzelfde zijn, ongeacht de plantaardige herkomst.
Dat hoeft niet per se zo te zijn. Terpenen en cannabinoïden behoren tot verschillende chemische families. Het cannabinoïdengehalte van een uit cannabis afkomstig aromatisch materiaal dient analytisch te worden bepaald en mag niet zomaar worden afgeleid uit de herkomst ervan.
De herkomst alleen is niet bepalend voor de zuiverheid, veiligheid of sensorische kwaliteit. De moleculaire identiteit, de stereochemie, de onzuiverheden en de analytische specificaties zijn allemaal van belang.
Onjuist. Verdamping, koken, oxidatie en thermische afbraak zijn verschillende processen en kennen geen gemeenschappelijke temperatuurdrempel.
Onjuist. Flavonoïden vormen een aparte familie van polyfenolische plantaardige stoffen.
Nee.
Flavonoïden en terpenen zijn chemisch gezien verschillende groepen van plantaardige metabolieten.
Ze kunnen in dezelfde plant voorkomen en zelfs in hetzelfde brede botanische extract aanwezig zijn, maar dit betekent niet dat ze tot dezelfde chemische familie behoren.
Cannaflavines zijn bijvoorbeeld flavonoïden die in verband worden gebracht met onderzoek naar cannabis, en geen terpeenmoleculen.
Het exacte aantal hangt af van de manier waarop de familie wordt gedefinieerd en of verwante terpenoïden samen met koolwaterstoffen worden meegeteld.
In de natuur zijn tienduizenden structuren van terpenen en terpenoïden geïdentificeerd.
De beperkte verzameling die men kent uit de marketing van cannabis en etherische oliën vormt derhalve slechts een minuscuul deel van de totale chemische familie.
Om inzicht te krijgen in de aromatische botanische profielen, is het meest bruikbare uitgangspunt:
Als men deze moleculen begrijpt, wordt het veel eenvoudiger om het merendeel van de commerciële terpeenprofielen te interpreteren.
Dezelfde terpeenmoleculen komen voor in talrijke, onderling niet-verwante planten.
Limoneen komt in grote hoeveelheden voor in de schil van citrusvruchten. Myrceen komt voor in hop en citroengras. Pineen komt voor in naaldbomen en kruiden. Linalool komt voor in lavendel en koriander. Beta-caryofylleen komt voor in zwarte peper en kruidnagel.
Cannabis brengt veel van deze moleculen samen in zeer uiteenlopende combinaties.
Voor een uitgebreide gids over botanische bronnen kunt u het volgende lezen: waar terpenen voorkomen in planten, vruchten en voedingsmiddelen.
Planten produceren terpeenstructuren via door enzymen gestuurde biochemische reactieroutes.
Commerciële producenten kunnen deze vervolgens terugwinnen of zuiveren met behulp van processen zoals stoomdestillatie, koudpersen, CO₂-extractie, fractionele destillatie en andere scheidingstechnieken.
De moderne biotechnologie kan ook gebruikmaken van genetisch gemodificeerde micro-organismen om via fermentatie specifieke terpeenmoleculen te produceren.
Lees hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen voor de volledige handleiding.
Begin met de samenstelling en het aroma.
Overweeg:
Een nauwkeurige specificatie van de ingrediënten is nuttiger dan algemene beweringen zoals ‘ontspannend’, ‘stimulerend’ of ‘premium’.
U kunt producten op basis van plantenextracten en producten die zijn geïnspireerd op bepaalde soorten vergelijken in de Canavape-terpeencollectie of bekijk onze terpeenprofielen afkomstig van cannabis.
De belangrijkste chemische klassen zijn hemiterpenen, monoterpenen, sesquiterpenen, diterpenen, sesterterpenen, triterpenen, tetraterpenen en polyterpenen. Bij discussies over aroma’s en cannabis zijn monoterpenen en sesquiterpenen doorgaans het meest relevant.
Veelvoorkomende aromatische terpenen zijn onder meer limoneen, myrceen, alfa-pineen, bèta-pineen, bèta-caryofylleen, humuleen, terpinoleen en ocimeen. Linalool, geraniol, nerolidol en bisabolol zijn technisch gezien terpenoïden, maar worden doorgaans ook in discussies over terpenen meegenomen.
Een monoterpeen is een C10-terpeen dat bestaat uit twee bouwstenen met elk vijf koolstofatomen. Bekende voorbeelden zijn limoneen, myrceen, alfa-pineen, bèta-pineen en terpinolene.
Een sesquiterpeen bevat 15 koolstofatomen en bestaat uit drie bouwstenen van elk vijf koolstofatomen. Beta-caryofylleen en humuleen zijn twee bekende voorbeelden.
Monoterpenen bevatten 10 koolstofatomen, terwijl sesquiterpenen er 15 bevatten. Gangbare monoterpenen zijn over het algemeen vluchtiger, terwijl de grotere sesquiterpenen vaak zwaardere en langdurigere aromatische tonen bijdragen.
Ja. Limoneen is een cyclisch C10-monoterpeen dat sterk wordt geassocieerd met oliën uit citrusschillen, hoewel het ook in tal van andere planten voorkomt, waaronder cannabis.
Ja. Myrceen is een acyclisch C10-monoterpeen dat voorkomt in hop, citroengras, laurier, cannabis en talrijke andere plantaardige bronnen.
Ja. Alfa-pineen en bèta-pineen zijn twee verschillende bicyclische C10-monoterpenen. Beide komen op grote schaal voor in naaldbomen, kruiden en talrijke etherische oliën.
Ja. Beta-caryofylleen is een C15-sesquiterpeen. Het valt ook op door zijn selectieve werking op de CB2-cannabinoïdereceptor; daarom wordt het in de wetenschappelijke literatuur beschreven als een cannabinoïde uit de voeding, ondanks dat het chemisch gezien als een terpeen wordt geclassificeerd.
Ja. Humuleen is een C15-sesquiterpeen dat sterk wordt geassocieerd met hop en dat ook voorkomt in cannabis en andere aromatische planten.
In de gangbare vaktaal: ja. Om precies te zijn is linalool een zuurstofhoudende monoterpenoïde alcohol en geen koolwaterstofterpeen. Het wordt sterk geassocieerd met lavendel en koriander.
Terpenoïden zijn terpeenverwante verbindingen die extra chemische functionaliteit bevatten of een modificatie hebben ondergaan. Voorbeelden hiervan zijn zuurstofhoudende moleculen zoals linalool, geraniol en nerolidol.
Tot de vaak genoemde terpenen in cannabis behoren myrceen, limoneen, alfa-pineen, bèta-pineen, bèta-caryofylleen, humuleen, terpinoleen en ocimeen, naast terpenoïden zoals linalool, bisabolol en nerolidol.
Niet noodzakelijkerwijs. Type 1, Type 2 en Type 3 verwijzen naar chemotypes van cannabinoïden en niet naar terpeenklassen. Dezelfde terpeenmoleculen kunnen voorkomen in zowel THC-dominante, gemengde THC/CBD- als CBD-dominante bloemen.
Afzonderlijke cultivars kunnen verschillende terpeenprofielen hebben, maar algemene aanduidingen als ‘indica’ en ‘sativa’ geven geen betrouwbare indicatie van de exacte chemische samenstelling. Laboratoriumanalyses bieden nauwkeurigere informatie.
Er is geen wetenschappelijk vastgesteld ‘beste’ terpeen voor ontspanning dat voor iedereen of voor elke samenstelling geldt. Stoffen zoals myrceen en linalool worden vaak op deze manier op de markt gebracht, maar het bewijs op basis van onderzoek bij mensen is beperkter dan veel commerciële terpeentabellen doen vermoeden.
Op dit moment kan geen enkel terpeen op basis van solide wetenschappelijk bewijs bij de mens worden aanbevolen als een universele stof die de concentratie bevordert. Pineen en limoneen worden in de handel vaak in verband gebracht met profielen voor overdag of voor concentratie, maar aroma-voorkeur en bewezen cognitieve effecten mogen niet als hetzelfde worden beschouwd.
De termen ‘major’ en ‘minor’ geven de relatieve concentratie binnen een bepaald profiel aan. Een molecuul kan in het ene botanische monster een ‘major’ terpeen zijn en in een ander monster een ‘minor’ terpeen.
Dat kan inderdaad het geval zijn. De geurintensiteit varieert enorm van molecuul tot molecuul, zodat een verbinding die in een lage concentratie aanwezig is, toch een merkbare bijdrage kan leveren aan het aroma van een volledig profiel.
Hetzelfde individuele molecuul kan chemisch identiek zijn, ongeacht de herkomst. Het belangrijkste verschil zit hem in het volledige profiel. Botanische profielen worden vaak samengesteld uit gezuiverde, uit planten afkomstige ingrediënten, terwijl terpeenprofielen afkomstig van cannabis rechtstreeks uit cannabismateriaal worden gewonnen.
De productieroute alleen is niet bepalend voor de moleculaire identiteit. Een synthetisch molecuul kan chemisch identiek zijn aan een in de natuur voorkomend molecuul, mits de structuur en de stereochemie overeenkomen. Zuiverheid, onzuiverheden, stereochemie en de volledige samenstelling blijven van belang.
Door fermentatie verkregen terpenen worden geproduceerd met behulp van micro-organismen die genetisch zijn gemodificeerd om via biologische processen geselecteerde terpeenmoleculen te produceren. De verbindingen worden vervolgens teruggewonnen en gezuiverd.
Nee. Etherische oliën zijn complexe plantaardige extracten die talrijke vluchtige stoffen bevatten. Terpenen en terpenoïden kunnen een groot deel van een etherische olie uitmaken, maar de olie zelf bestaat niet uit één enkel terpeen.
Nee. Flavonoïden vormen een aparte familie van polyfenolische plantaardige stoffen. Ze kunnen samen met terpenen in planten en extracten voorkomen, maar zijn chemisch gezien verschillend.
Ja. Elk molecuul heeft zijn eigen fysische eigenschappen. Gangbare monoterpenen hebben vaak lagere normale kookpunten dan zwaardere sesquiterpenen, maar het kookpunt is niet hetzelfde als de verdampingstemperatuur of de afbraaktemperatuur.
Veelvoorkomende terpeenverbindingen veroorzaken niet de THC-achtige roes die met cannabis wordt geassocieerd. Sommige terpenen hebben weliswaar een biologische werking, maar die verschilt van het opwekken van een conventionele cannabisroes.
Standaard drugstests voor cannabis zijn doorgaans niet gericht op veelvoorkomende terpeenmoleculen. Ze zijn ontworpen met het oog op THC of relevante THC-metabolieten. De volledige samenstelling van een commercieel product op basis van cannabis kan toch van belang zijn indien er gereguleerde cannabinoïden aanwezig zijn.
De term ‘terpeen’ verwijst niet naar één soort aromatische stof, maar omvat een enorme chemische familie.
Op moleculair niveau kunnen terpenen worden ingedeeld op basis van de grootte van het koolstofskelet, te beginnen met C5-hemiterpenen, gevolgd door C10-monoterpenen, C15-sesquiterpenen, C20-diterpenen, C25-sesterterpenen, C30-triterpenen, C40-tetraterpenen en nog veel grotere polyterpenen.
Wat betreft botanische aroma’s, etherische oliën en cannabis zijn monoterpenen en sesquiterpenen doorgaans de belangrijkste groepen.
Tot de monoterpenen behoren bekende verbindingen zoals limoneen, myrceen, alfa-pineen, bèta-pineen, terpinolene en ocimeen.
Tot de sesquiterpenen behoren onder meer bèta-caryofylleen, humuleen en farneseen.
Veel andere moleculen die in de commerciële terminologie doorgaans terpenen worden genoemd, zijn technisch gezien terpenoïden. Linalool en geraniol zijn monoterpenoïde alcoholen, terwijl nerolidol en bisabolol sesquiterpenoïden zijn.
De bron voegt nog een terminologische laag toe. Uit planten afkomstige terpenen kunnen worden geïsoleerd uit planten zoals citrusvruchten, naaldbomen, kruiden en specerijen, en vervolgens opnieuw worden samengesteld tot welbepaalde profielen. Uit cannabis afkomstige terpenen worden rechtstreeks uit cannabisplantmateriaal gewonnen. Synthetische en via fermentatie verkregen terpenen bieden aanvullende productiemethoden.
Geen van deze categorieën mag worden verward met simplistische effectbenamingen.
De moleculaire samenstelling, concentratie, vluchtigheid, stereochemie, omringende verbindingen en blootstellingsroute van een terpeen zijn allemaal van belang. Het wetenschappelijk bewijs voor individuele biologische interacties varieert aanzienlijk, en een profiel dat wordt omschreven als rijk aan limoneen of rijk aan myrceen biedt geen garantie voor een vooraf vaststaande ervaring bij de mens.
Om verder te gaan met het Canavape-informatiecentrum over terpenen, leest u wat terpenen doen, waar terpenen voorkomen, hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen, hoe terpenen te bewaren en te behouden, verdampings- en afbraaktemperaturen van terpenen, hoe terpenen het lichaam beïnvloeden, hoe men terpenen met destillaat mengt, hoe u terpenen aan bloemen kunt toevoegen en of terpenen bij een drugstest worden gedetecteerd.
U kunt ook het volledige aanbod bekijken Canavape-terpeencollectie en onze specialist terpeenprofielen afkomstig van cannabis.
Dit artikel is bedoeld voor educatieve doeleinden en gaat in op de chemie van terpenen, de botanische classificatie en de huidige wetenschappelijke bevindingen. Afzonderlijke terpeenverbindingen kunnen verschillende gevarenclassificaties en hanteringsvoorschriften hebben, en geconcentreerde stoffen dienen te worden gebruikt in overeenstemming met de bijbehorende technische en veiligheidsdocumentatie.
Stuur ons rechtstreeks een bericht
Ik kom spoedig terug