
Maakt u high van terpenen? Nee, terpenen op zichzelf veroorzaken niet de kenmerkende bedwelmende high die wordt geassocieerd met THC. Het zijn aromatische plantaardige stoffen die niet alleen in cannabis voorkomen, maar ook overal in de natuur, zoals in citrusvruchten, dennenbomen, lavendel, hop, rozemarijn, zwarte peper en duizenden andere planten.
Het interessantere antwoord is dat ‘niet-bedwelmend’ niet hetzelfde is als ‘biologisch inactief’. Sommige terpeen- en terpenoïde-moleculen gaan een wisselwerking aan met receptoren, enzymen en signaalsystemen in het menselijk lichaam. Daarnaast wordt er onderzoek gedaan naar de vraag of bepaalde terpenen specifieke effecten van THC of andere cannabinoïden kunnen beïnvloeden.
Dat onderscheid is van belang. Een terpeen kan mogelijk een deel van een ervaring beïnvloeden zonder dat het de stof is die de cannabisroes veroorzaakt.
Recent gecontroleerd onderzoek bij mensen biedt hiervan een goed voorbeeld. D-limoneen dat zonder THC werd toegediend, veroorzaakte niet het subjectieve, cognitieve of fysiologische patroon dat wordt geassocieerd met een cannabisroes. In combinatie met THC bij bepaalde experimentele doseringen verminderde het echter enkele angstgerelateerde effecten van THC, terwijl de meeste andere effecten van THC ongewijzigd bleven.
Dit biedt ons een veel bruikbaarder wetenschappelijk kader dan louter te stellen dat terpenen “psychoactief” of “niet-psychoactief” zijn. Een beter onderscheid kan worden gemaakt tussen intoxicatie, biologische activiteit en de mogelijke beïnvloeding van de effecten van een andere stof.
In deze gids wordt uitgelegd of terpenen u high kunnen maken, hoe zij verschillen van THC, of terpenen in cannabis psychoactief zijn, of terpenen de THC-high kunnen beïnvloeden, wat het entourage-effect werkelijk inhoudt, of myrceen of limoneen u een sterkere high kunnen bezorgen, en welke rol botanische terpenen, uit cannabis afgeleide terpenen en terpenen uit live resin hierin spelen.
Nee. Veelvoorkomende terpenen zoals limoneen, myrceen, alfa-pineen, bèta-caryofylleen en terpinolene veroorzaken niet de kenmerkende bedwelmende roes die met THC wordt geassocieerd. Sommige terpenen zijn biologisch actief en uit onderzoek blijkt dat bepaalde verbindingen onder specifieke omstandigheden invloed kunnen hebben op bepaalde effecten van cannabinoïden, maar dit is iets anders dan dat de terpeen zelf een cannabisroes veroorzaakt. Een terpeenrijk product kan nog steeds een roes veroorzaken als het ook THC of een andere bedwelmende cannabinoïde bevat; de volledige samenstelling is dus van belang.
De uitdrukking ‘high worden’ is informeel, maar in discussies over cannabis verwijst deze meestal naar een roes die voornamelijk door THC wordt veroorzaakt.
Typische kenmerken kunnen onder meer bestaan uit veranderingen in:
Niet iedereen ervaart THC op precies dezelfde manier, en de intensiteit hangt af van de dosis, de toedieningswijze, de tolerantie en de individuele fysiologie.
Het belangrijkste punt is dat deze bekende cannabisroes voornamelijk verband houdt met de farmacologie van cannabinoïden, met name de werking van THC op de CB1-receptoren.
Terpenen zijn chemisch verschillende moleculen.
THC en terpenen kunnen in dezelfde cannabisbloem voorkomen, maar ze behoren tot verschillende chemische categorieën en vervullen verschillende functies in de plant.
De belangrijkste verschillen tussen THC en gangbare terpeenverbindingen.
| Kenmerk | THC | Veelvoorkomende terpenen |
|---|---|---|
| Chemische categorie | Fytocannabinoïde | Terpenen en terpeenachtige verbindingen |
| De belangrijkste rol van cannabis | Cannabinoïdebestanddeel van klierhars | Aroma, signaaloverdracht bij planten, afweer en ecologische functies |
| Klassieke cannabisintoxicatie | Ja | Geen |
| CB1-activiteit | THC is een partiële agonist bij CB1 | Een aanzienlijk zwakkere, afwezige of van de verbinding afhankelijke activiteit, afhankelijk van het terpeen en het experimentele systeem |
| CB2-activiteit | THC kan een wisselwerking aangaan met CB2 | Sommige terpeenverbindingen kunnen een wisselwerking aangaan met CB2; bèta-caryofylleen is hiervan het bekendste voorbeeld |
| Aroma | Niet de belangrijkste bron van het kenmerkende aroma van de plant | Belangrijkste bestanddelen van het botanische aroma |
| Aangetroffen buiten de cannabis | THC wordt sterk in verband gebracht met cannabis | Ja, veel veelvoorkomende terpenen komen in het gehele plantenrijk voor |
THC heeft een moleculaire structuur waardoor het een wisselwerking aangaat met cannabinoïdereceptoren, met name CB1-receptoren in het centrale zenuwstelsel.
Activering van de CB1-signaalroute beïnvloedt de neurotransmissie in hersengebieden die betrokken zijn bij het geheugen, beweging, beloning, waarneming en cognitie.
Deze receptoractiviteit speelt een centrale rol bij het feit dat THC een roes kan veroorzaken.
Ook de toedieningswijze en de dosering spelen een rol.
De tijd waarin de effecten van ingeademde THC merkbaar worden, kan verschillen van die bij oraal ingenomen THC, omdat de vertering en het metabolisme in de lever de manier beïnvloeden waarop de stof in de bloedbaan terechtkomt en metabolieten vormen met een eigen farmacologische werking.
Terpenen vertonen niet hetzelfde farmacologische patroon.
De belangrijkste terpenen die doorgaans in cannabis worden aangetroffen, bootsen niet de combinatie van receptoractiviteit, blootstelling en farmacologie na die verantwoordelijk is voor de conventionele THC-roes.
Dit betekent niet dat wij moeten beweren dat geen enkele terpeen in staat is tot interactie met een cannabinoïdereceptor.
Die oudere verklaring begint te simplistisch te worden.
Uit laboratoriumonderzoek blijkt in toenemende mate dat er onder bepaalde experimentele omstandigheden interacties tussen cannabinoïdereceptoren en bepaalde terpenen kunnen plaatsvinden.
De receptoractiviteit die in een laboratorium wordt waargenomen, betekent echter niet automatisch dat een molecuul bij mensen een cannabisachtige roes veroorzaakt.
Potentie, werkzaamheid, concentratie, toedieningswijze en farmacokinetiek spelen allemaal een rol.
Het antwoord is genuanceerder dan veel oudere gidsen over terpenen doen vermoeden.
Uit eerder laboratoriumonderzoek bleek dat er onder de geteste omstandigheden weinig of geen relevante cannabinoïdereceptoractiviteit werd waargenomen voor verschillende veelbestudeerde cannabisterpenen.
In recenter experimenteel onderzoek is gemeld dat bepaalde met cannabis geassocieerde terpenen een geringe activiteit vertonen op de CB1- en CB2-receptoren, en is onderzocht of deze verbindingen een wisselwerking kunnen aangaan met de THC-signaaloverdracht.
Dit doet geen afbreuk aan de kernconclusie van dit artikel.
Een receptoractiviteit met lage werkzaamheid in een experimenteel model verschilt sterk van een stof die bij een persoon een merkbaar bedwelmend cannabisgevoel teweegbrengt.
De wetenschappelijk meest accurate stelling is dan ook dat gangbare terpenen geen bewezen bedwelmende stoffen voor de mens zijn die vergelijkbaar zijn met THC, ook al is hun receptorfarmacologie complexer dan de uitspraak “terpenen hebben geen wisselwerking met CB1” doet vermoeden.
Het antwoord op deze vraag hangt af van de definitie van het woord ‘psychoactief’.
Indien de term ‘psychoactief’ terloops wordt gebruikt in de betekenis van ‘bedwelmend’ of ‘in staat om een cannabis-high te veroorzaken’, dan mogen gangbare terpeenverbindingen niet op die manier worden omschreven.
Indien de term ‘psychoactief’ veel ruimer wordt gedefinieerd als elke stof die het zenuwstelsel, de stemming, de waarneming of het gedrag kan beïnvloeden, verliest de terminologie aan bruikbaarheid.
Uit experimenteel onderzoek is gebleken dat sommige terpenen een werking op het centrale zenuwstelsel hebben.
Daarom is de omschrijving ‘niet-bedwelmend’ over het algemeen nauwkeuriger dan simpelweg te stellen dat elk terpeen volledig niet-psychoactief is.
Dit onderscheid is van cruciaal belang voor het begrijpen van de wetenschap achter terpenen.
Een molecuul kan niet-bedwelmend zijn en toch biologische activiteit vertonen.
Beta-caryofylleen is hiervan een uitstekend voorbeeld.
Het is een veelvoorkomend sesquiterpeen dat voorkomt in cannabis, zwarte peper, kruidnagel en andere planten.
Uit onderzoek is gebleken dat bèta-caryofylleen de CB2-cannabinoïdereceptoren kan activeren.
De werking van CB2 gaat niet gepaard met de kenmerkende bedwelmende effecten die worden veroorzaakt door activering van de centrale CB1-receptoren.
Beta-caryofylleen toont daarmee aan dat een molecuul een wisselwerking kan aangaan met het endocannabinoïdesysteem zonder dat iemand er high van wordt.
Beta-caryofylleen is een C15-sesquiterpeen dat wordt geassocieerd met peperachtige, houtachtige en kruidige aroma’s.
Het heeft bijzondere wetenschappelijke belangstelling gewekt vanwege zijn selectieve werking op CB2-receptoren.
Dit bracht onderzoekers ertoe het te omschrijven als een cannabinoïde in de voeding.
Deze terminologie houdt niet in dat beta-caryofylleen chemisch gezien hetzelfde type molecuul is als THC.
Het blijft een terpeen.
De beschrijving van de cannabinoïde heeft betrekking op de interactie met de receptor.
Belangrijk is dat selectieve activering van de CB2-receptor niet leidt tot het kenmerkende psychotrope effect dat wordt geassocieerd met THC dat inwerkt op de CB1-receptor.
Dat is mogelijk, afhankelijk van wat er met ‘anders aanvoelen’ wordt bedoeld.
Een krachtige geur kan op zichzelf al van invloed zijn op de zintuiglijke ervaring, de verwachting en de waarneming.
Sommige terpeenmoleculen vertonen tevens meetbare biologische effecten in laboratorium- en dierproeven.
Voor de meeste geïsoleerde terpenen die in verband worden gebracht met cannabis zijn de gegevens uit gecontroleerde studies bij mensen veel minder uitgebreid.
Dit betekent dat men met recht kan stellen dat terpenen biologisch interessant zijn.
Het is niet redelijk om elke laboratoriumwaarneming te interpreteren als een gegarandeerd effect bij de mens, zoals slaperigheid, concentratie, euforie, kalmte of een energieboost.
Dit is een van de meest interessante onderzoeksgebieden van dit moment.
Het antwoord lijkt te zijn dat sommige terpenen onder bepaalde omstandigheden bepaalde aspecten van de THC-ervaring kunnen beïnvloeden.
Dat is iets anders dan te zeggen dat zij de THC-gehalte altijd verhogen.
In een in 2024 gepubliceerd gecontroleerd onderzoek bij mensen werden THC en D-limoneen onderzocht.
D-limoneen, dat op zichzelf werd toegediend, veroorzaakte onder de onderzoeksomstandigheden geen farmacodynamische effecten die verschilden van die van placebo.
THC veroorzaakte de verwachte acute effecten van cannabis.
Toen een hogere dosis D-limoneen samen met THC werd toegediend, namen bepaalde angstgerelateerde scores af.
De meeste andere gemeten THC-effecten vertoonden geen significante veranderingen.
Uit het onderzoek bleek tevens dat D-limoneen de farmacokinetiek van THC niet beïnvloedde.
Het onderzoek is belangrijk omdat het aantoont waarom de vraag niet mag worden teruggebracht tot de stelling dat “terpenen geen effect hebben” of dat “terpenen u een sterkere high bezorgen”.
Limoneen veroorzaakte geen eigen, cannabisachtige roes.
Het zorgde ook niet louter voor een verhoging van de THC-concentratie in het lichaam van de deelnemers.
In plaats daarvan bleek het bij de onderzochte doseringen in staat te zijn om een bepaald ongewenst subjectief aspect van de THC-ervaring te beïnvloeden.
Dit is een veel specifiekere vorm van interactie.
Of soortgelijke effecten ook optreden bij andere terpenen, bij verschillende doseringen, bij orale producten of bij natuurlijke cannabisprofielen, blijft een actueel onderzoeksvraagstuk.
Er is geen stevige grond voor de algemene bewering dat het toevoegen van meer terpenen er automatisch voor zorgt dat iemand ‘hoger’ wordt.
Een complexer aromatisch profiel kan een cannabisproduct zeker verrijken geur of anders smaken.
Bepaalde terpenen kunnen ook invloed hebben op specifieke biologische reacties.
Dat is niet hetzelfde als het vergroten van de totale ernst van de THC-intoxicatie.
Beweringen dat terpenen THC altijd sterker maken, of dat terpenen ervoor zorgen dat THC de bloed Voorstellen om de bloed-hersenbarrière effectiever te doorbreken of de biologische beschikbaarheid van cannabinoïden te verhogen, dienen derhalve met de nodige voorzichtigheid te worden benaderd, tenzij dit is aangetoond voor de specifieke verbinding en formulering waarover sprake is.
Er bestaat geen algemeen aanvaarde regel die stelt dat producten met een hoog terpeengehalte ervoor zorgen dat de THC-roes langer aanhoudt.
De duur van de effecten van THC wordt sterk beïnvloed door:
Een bepaald terpeen zou in theorie invloed kunnen uitoefenen op een enzym, een receptor of een farmacodynamische reactie, maar dat mag niet worden vertaald in de algemene bewering dat terpenen de high van cannabis verlengen.
Het entourage-effect is een hypothese volgens welke stoffen die samen in cannabis voorkomen, op elkaar kunnen inwerken, waardoor het totale mengsel andere effecten teweegbrengt dan een afzonderlijke bestanddeel.
Mogelijke interacties kunnen onder meer zijn:
Het idee is biologisch aannemelijk.
Er zijn ook aanwijzingen voor een aantal specifieke interacties.
Wat niet is aangetoond, is dat er een algemene regel bestaat volgens welke elk volledig plantenprofiel automatisch effectiever, krachtiger of therapeutisch superieur is omdat het meer bestanddelen bevat.
Niet als één universeel werkingsmechanisme van cannabis.
Uit een uitgebreid overzicht uit 2024 bleek dat het huidige onderzoek het verkennen van specifieke interacties ondersteunt, maar dat de bredere hypothese dat terpenen de werkzaamheid van cannabinoïden consequent op een additieve of synergetische manier versterken, nog steeds niet is bewezen.
Dit is een belangrijk onderscheid.
De wetenschap kan één interactie aantonen zonder elke commerciële bewering die onder de noemer ‘entourage-effect’ wordt gedaan, te valideren.
Het onderzoek naar limoneen en THC is een nuttig voorbeeld van een specifieke interactie die rechtstreeks kan worden getest.
Die benadering is grondiger dan de veronderstelling dat elk terpeen elke cannabinoïde beïnvloedt.
Dit is niet vastgesteld als een algemene eigenschap van terpeenprofielen van cannabis.
In het farmaceutisch onderzoek zijn bepaalde terpeen- en terpenoïde-moleculen bestudeerd als penetratieversterkers of als componenten voor de toediening van geneesmiddelen.
Bij die experimenten kan sprake zijn van concentraties, samenstellingen en toedieningswijzen die volledig afwijken van de gebruikelijke blootstelling aan plantaardige stoffen.
Zij tonen derhalve niet aan dat het toevoegen van terpenen aan THC of CBD automatisch de opname van cannabinoïden bij mensen verhoogt.
Beweringen over de biologische beschikbaarheid dienen te worden aangetoond voor de daadwerkelijke formulering, in plaats van te worden afgeleid uit niet-gerelateerde experimentele systemen.
Dit is nog een bewering die vaak te algemeen wordt herhaald.
Bepaalde terpenoïden zijn onderzocht op hun effecten op de toediening van geneesmiddelen en op biologische barrières.
Er is echter onvoldoende bewijs om te concluderen dat de terpeenprofielen van gewone cannabis er bij mensen in alle gevallen voor zorgen dat THC de bloed-hersenbarrière effectiever passeert.
Het gecontroleerde onderzoek naar limoneen bij mensen is bijzonder relevant omdat limoneen bepaalde THC-gerelateerde angst beoordelingen zonder de gemeten farmacokinetiek van THC te beïnvloeden.
Uit deze bevinding blijkt dat voor een interactie tussen terpenen en cannabinoïden het niet noodzakelijkerwijs nodig is dat het terpeen de blootstelling aan THC verhoogt.
Sommige kunnen invloed uitoefenen op de biologie die verband houdt met cannabinoïden.
Beta-caryofylleen is het duidelijkste voorbeeld dat tot nu toe is vastgesteld, omdat het de CB2-receptoren activeert.
Het laboratoriumonderzoek naar andere terpenen in cannabis wordt voortgezet, waaronder onderzoek naar zwakkere interacties met de CB1- en CB2-receptoren en de modulatie van de THC-signaaloverdracht.
Andere effecten van terpenen kunnen betrekking hebben op geheel andere biologische systemen.
Het endocannabinoïdesysteem mag daarom niet worden beschouwd als het enige mogelijke doelwit van de terpeenfarmacologie.
Nee.
Terpenen vormen een uitgebreide chemische familie.
Myrceen, limoneen, alfa-pineen en bèta-caryofylleen hebben verschillende structuren en fysische eigenschappen.
Men mag niet verwachten dat zij zich op identieke wijze gedragen, louter en alleen omdat ze alle vier terpenen worden genoemd.
Dit is een van de redenen waarom algemene uitspraken zoals “terpenen zorgen ervoor dat u zich ontspannen voelt” wetenschappelijk gezien weinig steekhoudend zijn.
Voor een volledig overzicht van de belangrijkste chemische klassen, lees verschillende soorten terpenen.
Nee, het feit dat een terpeen afkomstig is van cannabis, betekent niet dat het terpeen zelf gelijkwaardig is aan THC.
Veel van diezelfde moleculen komen ook in andere planten voor.
Limoneen komt in grote hoeveelheden voor in citrusvruchten.
Myrceen komt voor in hop en citroengras.
Alfa-pineen komt voor in naaldbomen en rozemarijn.
Beta-caryofylleen komt voor in zwarte peper en kruidnagel.
De moleculaire bron zet een niet-bedwelmend terpeen niet om in THC.
Botanische en uit cannabis afkomstige varianten van hetzelfde molecuul hebben geen fundamenteel verschillende bedwelmende eigenschappen, louter en alleen omdat zij uit verschillende planten afkomstig zijn.
Indien de moleculaire identiteit en de stereochemie identiek zijn, blijft limoneen limoneen.
Het verschil tussen terpenen van plantaardige oorsprong en terpenen afkomstig uit cannabis ligt voornamelijk in de samenstelling van het volledige profiel en de botanische oorsprong ervan.
Bij een uit cannabis verkregen product rijst bovendien de afzonderlijke vraag of er tijdens de extractie cannabinoïden in het eindproduct terecht zijn gekomen.
Voor de volledige vergelijking van de bronteksten kunt u het volgende lezen: botanische terpenen versus uit cannabis afkomstige terpenen.
Nee.
Botanische terpenen, zoals limoneen uit citrusvruchten of pineen uit naaldbomen, veroorzaken geen cannabisachtige bedwelmende roes.
Het gaat hier om geconcentreerde aromatische ingrediënten en niet om THC-vervangers.
Ze kunnen nog steeds een zorgvuldige omgang vereisen, aangezien geconcentreerde terpenen, afhankelijk van de specifieke verbinding en concentratie, irritatie, sensibilisatie of andere risico’s kunnen opleveren.
Het feit dat een stof niet giftig is, mag nooit worden geïnterpreteerd als zou onbeperkte blootstelling aanvaardbaar zijn.
Verwacht wordt dat de terpeenfractie op zichzelf geen conventionele THC-roes zal veroorzaken.
Deze vraag kent echter nog een bijkomende complicatie.
Aromatische stoffen afkomstig van cannabis zijn afgeleid van cannabis, en bij sommige extractie- of fractioneringsprocessen kunnen er cannabinoïderesten in het eindproduct achterblijven.
Indien een product THC bevat, dient een eventueel bedwelmend effect te worden beoordeeld in relatie tot het THC-gehalte, in plaats van automatisch te worden toegeschreven aan de terpenen ervan.
Daarom kan een per partij uitgevoerde cannabinoïdeanalyse van belang zijn voor uit cannabis verkregen terpeenproducten.
Maak ook hier weer onderscheid tussen de terpeenfractie en het bredere ‘live resin’-product.
Live resin is doorgaans een cannabisextract dat wordt verkregen uit vers ingevroren cannabis en kan aanzienlijke hoeveelheden cannabinoïden bevatten.
Een geraffineerde terpeenfractie van live resin kan voornamelijk uit aromatische verbindingen bestaan, maar het gehalte aan cannabinoïden hangt af van de wijze waarop de fractie is geproduceerd.
Daarom:
Lees Wat zijn live resin-terpenen? voor de uitgebreide toelichting.
Een werkelijk THC-vrij terpeenproduct zou geen THC-roes mogen veroorzaken, louter en alleen omdat het aan cannabis gerelateerde aromastoffen bevat.
De vermelding „THC-vrij” is echter een bewering over de samenstelling die, waar dat van belang is, moet worden onderbouwd met passende analytische tests.
Dit geldt met name voor van cannabis afgeleide materialen, aangezien de botanische oorsprong op zichzelf niet voldoende is om het cannabinoïdegehalte vast te stellen.
Nee, niet in de gebruikelijke betekenis van ‘stoned’ in verband met cannabis.
De termen ‘high’ en ‘stoned’ verwijzen doorgaans naar een cannabinoïde-roes waarbij THC de overhand heeft.
Sterke geuren, zintuiglijke effecten of ongemak als gevolg van blootstelling aan een te hoge concentratie terpenen mogen niet worden verward met een ‘stoned’ gevoel.
Geconcentreerde terpenen zijn krachtige chemische bestanddelen.
Afhankelijk van de stof, de concentratie en de blootstellingsweg kan overmatige blootstelling irritatie of andere ongewenste effecten veroorzaken.
Het gevoel van duizeligheid, ongemak, prikkelbaarheid of onwelzijn na blootstelling aan een sterk geurende chemische stof is geen bewijs dat de stof een THC-achtige roes heeft veroorzaakt.
Het kan daarentegen wijzen op overmatige blootstelling.
Geconcentreerde terpeenbestanddelen dienen derhalve te worden behandeld overeenkomstig het veiligheidsinformatieblad, de instructies van de leverancier en de beoogde toepassing.
Er mag niet worden aangenomen dat geconcentreerde terpeenisolaten en -mengsels geschikt zijn voor direct, onverdund persoonlijk gebruik.
Veel van deze stoffen worden in geconcentreerde vorm aangemerkt als irriterende stoffen, sensibiliserende stoffen of milieugevaarlijke stoffen.
De juiste voorschriften voor de omgang met de stof zijn afhankelijk van de exacte chemische samenstelling.
Volg altijd de technische documentatie van het product en beschouw een geconcentreerd plantaardig ingrediënt niet als een gewoon voedingsmiddel of een geurstof.
Terpenen komen van nature voor in voedingsmiddelen en planten, maar de concentratie is bepalend voor de blootstelling.
De hoeveelheid limoneen die vrijkomt bij het schillen van een sinaasappel is niet te vergelijken met het hanteren van een verpakking met geconcentreerd limoneen.
Hetzelfde principe geldt voor etherische oliën en geconcentreerde terpeenprofielen.
De natuurlijke herkomst geeft aan waar een stof vandaan komt.
De gevarenclassificatie wordt niet voor elke concentratie vastgesteld.
Normale blootstelling aan plantaardige aroma’s leidt niet tot een THC-roes.
Mensen komen voortdurend in aanraking met vluchtige terpenen via citrusvruchten, kruiden, bloemen, parfums, voedingsmiddelen, bossen en huishoudelijke producten.
De geurwaarneming op zich kan van invloed zijn op de stemming, het geheugen en de verwachtingen, maar dit mag niet worden verward met een cannabisroes.
Zeer geconcentreerde dampen kunnen eveneens irriterend werken, wat eveneens een veiligheidsprobleem is en geen aanwijzing voor THC-achtige psychoactiviteit.
Ja, zintuiglijke ervaringen kunnen de subjectieve toestand beïnvloeden.
De reukzin is nauw verbonden met hersengebieden die een rol spelen bij het geheugen, emoties en aangeleerde associaties.
Dit betekent dat een geur als aangenaam, stimulerend, vertrouwd of rustgevend kan worden ervaren, zonder dat de geurmolecule een bedwelmend middel is.
De zintuiglijke reactie op lavendel, citrus of den illustreert het verschil tussen het ervaren van een geur en erdoor bedwelmd raken.
Er wordt onderzoek gedaan naar de mogelijke effecten van afzonderlijke terpeenverbindingen op neurologische en fysiologische systemen.
De bevindingen lopen echter sterk uiteen tussen de verschillende moleculen.
Sommige onderzoeken beperken zich tot cellen of dieren.
Bij sommige gaat het om complexe etherische oliën in plaats van geïsoleerde verbindingen.
Klinische proeven met mensen komen veel minder vaak voor.
Het is daarom beter om veelbelovend onderzoek te bespreken dan te beweren dat bepaalde terpeenprofielen op betrouwbare wijze een bepaalde gemoedstoestand teweegbrengen.
Voor een uitgebreider overzicht van de wetenschappelijke gegevens, zie Welke invloed hebben terpenen op het lichaam en op uw beleving?
Er is geen bewijs dat myrceen een bedwelmende stof is die vergelijkbaar is met THC.
Myrceen is een veelvoorkomend monoterpeen dat voorkomt in cannabis, hop, citroengras, laurier en andere planten.
Het heeft een aardachtig, kruidig en soms muskusachtig aroma.
Myrceen wordt vaak op de markt gebracht als middel met een ontspannende of kalmerende werking.
Die beschrijvingen klinken aanzienlijk stelliger dan de beschikbare getuigenverklaringen rechtvaardigen.
Het feit dat myrceen in een cannabisprofiel wordt aangetroffen, bewijst nog niet dat deze stof verantwoordelijk is voor een slaperig of zwaar subjectief effect.
Dit wordt vaak beweerd, maar er ontbreekt solide bewijs op basis van onderzoek bij mensen.
Op internet wordt vaak beweerd dat myrceen de doorlaatbaarheid van de bloed-hersenbarrière verhoogt en daardoor ervoor zorgt dat er meer THC in de hersenen terechtkomt.
Dat mechanisme is niet aangetoond als een betrouwbare verklaring voor cannabisintoxicatie bij mensen.
Het is dan ook onjuist te beweren dat een profiel met een hoog myrceengehalte ervoor zorgt dat iemand meer onder invloed raakt.
Dit is een van de hardnekkigste mythes over terpenen in cannabis.
Mango kan myrceen bevatten.
De concentratie varieert afhankelijk van het ras, de rijpheid en andere factoren.
Het feit dat zowel mango als cannabis myrceen bevatten, betekent niet dat het eten van mango vóór het gebruik van cannabis de THC-roes onmiskenbaar versterkt.
Er is momenteel geen overtuigend bewijs uit gecontroleerde studies bij mensen dat deze veelgehoorde bewering ondersteunt.
Nee.
D-limoneen is een veelvoorkomend monoterpeen dat in citrusvruchten wordt aangetroffen en een van de meest voorkomende natuurlijke terpeenbestanddelen in commerciële toeleveringsketens voor plantaardige producten.
Uit gecontroleerd onderzoek bij mensen, waarbij D-limoneen als monotherapie werd toegediend, bleken onder de onderzoeksomstandigheden geen significante farmacodynamische verschillen ten opzichte van placebo te bestaan.
Dat maakt limoneen bijzonder nuttig bij het wetenschappelijk beantwoorden van deze vraag.
Het kan biologisch relevant zijn zonder als bedwelmend middel te werken.
In zekere zin wel, op een specifieke manier.
Uit het eerder besproken gecontroleerde onderzoek bij mensen bleek dat voldoende hoge experimentele doses D-limoneen bepaalde door THC veroorzaakte angstscores verminderden.
Het versterkte niet alleen de roes.
Het onderdrukte ook niet in het algemeen elk THC-effect.
Dit wijst erop dat toekomstig onderzoek naar cannabinoïden en terpenen wellicht selectieve interacties aan het licht zal brengen, in plaats van eenvoudige omschrijvingen zoals ‘sterker’, ‘zwakker’, ‘opbeurend’ of ‘ontspannend’.
Er is geen overtuigend bewijs bij mensen dat alfa-pineen of bèta-pineen een traditionele, bedwelmende cannabisroes veroorzaakt.
Beide zijn veelvoorkomende monoterpenen die voorkomen in naaldbomen, rozemarijn, kruiden en cannabis.
Op internet wordt pineen vaak in verband gebracht met alertheid en wordt beweerd dat het de effecten van THC op het kortetermijngeheugen tegengaat.
Deze inzichten zijn in het klinisch onderzoek bij mensen nog lang niet zo stevig verankerd als uit veel terpeenoverzichten blijkt.
Linalool veroorzaakt geen erkende, THC-achtige bedwelmende roes.
Het is een zuurstofhoudend monoterpenoïde dat sterk wordt geassocieerd met lavendel en koriander, evenals met cannabis.
Linalool is uitgebreid onderzocht in het kader van biologisch onderzoek, maar studies met lavendelpreparaten, geïsoleerd linalool, diermodellen en aromatherapie bij mensen mogen niet allemaal als gelijkwaardig bewijs worden beschouwd.
Een terpeenprofiel dat rijk is aan linalool mag daarom niet worden aangeprezen alsof het een kalmerend effect zou hebben of slaap wordt gegarandeerd.
Nee.
Beta-caryofylleen is in dit verband bijzonder nuttig, juist omdat het aantoont dat interactie met een cannabinoïdereceptor niet automatisch tot een roes leidt.
Het activeert CB2-receptoren in plaats van de kenmerkende centrale CB1-activering te veroorzaken die gepaard gaat met THC-intoxicatie.
Daarom kan bèta-caryofylleen in de wetenschappelijke literatuur worden omschreven als een cannabinoïde in de voeding, zonder dat het een bedwelmende cannabinoïde is.
Er is geen vaststaand bewijs dat terpinolene een THC-achtige roes veroorzaakt.
Terpinolene is een C10-monoterpeen dat voorkomt in talrijke aromatische planten en in sommige cannabisrassen.
Het aroma kan kenmerken van versheid, kruiden, bloemen en een lichte citrustoets in zich verenigen.
De beweringen dat terpinolene een bepaalde gemoedstoestand of cannabiservaring garandeert, zijn nog steeds veel sterker dan het huidige bewijs op basis van onderzoek bij mensen.
Er is geen conventionele cannabis-high vastgesteld voor humuleen op zich.
Humulene is een sesquiterpeen dat vooral in hop voorkomt, maar ook in cannabis en diverse aromatische planten.
Online wordt het vaak in verband gebracht met eetlustremming en andere functionele claims.
Deze mogen niet worden gepresenteerd als voorspelbare effecten op de mens zonder dat daarvoor sterker ondersteunend bewijs voorhanden is.
Veelvoorkomende terpenen in cannabis en wat er redelijkerwijs kan worden gezegd over de roes.
| Samengesteld | Algemeen aroma | Veroorzaakt het een THC-achtige roes? | Wetenschappelijke context |
|---|---|---|---|
| Myrceen | Aards, kruidig, muskusachtig | Er is geen vaststaand bewijs | Er is weliswaar biologisch onderzoek gedaan, maar de veelgehoorde beweringen over een kalmerende werking en het versterkende effect op THC gaan verder dan wat op dit moment uit onderzoek bij mensen blijkt |
| Limoneen | Citrus | Geen | Uit gecontroleerd onderzoek bij mensen bleek dat limoneen op zichzelf vergelijkbaar was met een placebo en dat het, in combinatie met THC, bepaalde angstveroorzakende effecten van THC selectief moduleerde |
| Alfa-pineen | Den, harsachtig | Er is geen vaststaand bewijs | Er is onderzoek gedaan naar de biologische werking, maar de beweringen over de effecten van cannabis bij mensen blijven beperkt |
| Beta-pineen | Groen, houtachtig, dennenachtig | Er is geen vaststaand bewijs | Veelvoorkomend botanisch terpeen waarnaar momenteel farmacologisch onderzoek wordt verricht |
| Beta-caryofylleen | Peperig, houtachtig, kruidig | Geen | Een goed gekarakteriseerde CB2-agonist zonder de kenmerkende, door CB1 gemedieerde intoxicatie van THC |
| Linalool | Bloemig, lavendelachtig | Er is geen vaststaand bewijs | Er is onderzoek verricht in diverse biologische contexten, maar beweringen over effecten op de consument moeten zorgvuldig worden geïnterpreteerd |
| Terpinolene | Fris, bloemig, kruidig | Er is geen vaststaand bewijs | Aromatisch monoterpeen waarover slechts beperkte, gecontroleerde gegevens bij mensen beschikbaar zijn |
| Humuleen | Houtachtig, kruidig, hopachtig | Er is geen vaststaand bewijs | Sesquiterpeen waarnaar preklinisch onderzoek is verricht, maar dat geen aantoonbare cannabisachtige roes veroorzaakt |
Op zichzelf niet op betrouwbare wijze.
Terpeenanalyse levert waardevolle chemische informatie op, maar de beleving van cannabis hangt van veel meer af dan alleen een lijst met aromatische verbindingen.
Andere variabelen zijn onder meer:
De samenstelling van terpenen zou op termijn wel eens nuttig kunnen blijken voor het voorspellen van bepaalde aspecten van de farmacologie van cannabis, maar het huidige bewijsmateriaal rechtvaardigt geen eenvoudige effectentabel waarin limoneen wordt omgezet in ‘energiek’, myrceen in ‘slaperig’ en pineen in ‘geconcentreerd’.
Er zijn tal van mogelijke redenen.
De producten kunnen verschillende minder belangrijke cannabinoïden bevatten.
De daadwerkelijk toegediende THC-dosis kan afwijken.
De farmacokinetiek kan verschillen.
Terpenen en andere vluchtige stoffen kunnen eveneens bijdragen aan bepaalde subjectieve aspecten.
Verwachtingen, geur en zintuiglijke ervaringen kunnen de waarneming eveneens beïnvloeden.
Terpenen vormen derhalve eerder een aannemelijk onderdeel van een veel bredere verklaring dan dat zij de enige reden zijn waarom twee producten van elkaar verschillen.
Indica is geen chemische klasse van terpenen.
De traditionele terminologie van indica, sativa en hybride sluit niet naadloos aan bij de moderne chemie van cannabis.
Verschillende planten die als ‘indica’ worden aangeduid, kunnen zeer uiteenlopende terpeen- en cannabinoïdeprofielen bevatten.
De bedwelmende werking wordt nog steeds voornamelijk bepaald door de betreffende cannabinoïden, met name THC, en niet zozeer door een “indica-terpeen”.
Hetzelfde principe geldt.
Er is geen enkele specifieke sativa-terpeen die verantwoordelijk is voor een sativa-high.
Een als sativa aangeduide cultivar kan limoneen, pineen, myrceen, terpinolene, bèta-caryofylleen en tal van andere verbindingen bevatten die ook in verschillende andere cannabiscategorieën voorkomen.
Traditionele rasbenamingen mogen niet worden beschouwd als directe chemische voorspellingen.
Type 1, Type 2 en Type 3 hebben voornamelijk betrekking op het chemotype van cannabinoïden.
Type 1 bevat voornamelijk THC.
Type 2 bevat een gemengd THC- en CBD-profiel.
Type 3 bevat voornamelijk CBD.
Dezelfde terpeenmoleculen kunnen in alle drie voorkomen.
Het verschil in bedwelmend vermogen is derhalve in de eerste plaats te wijten aan de samenstelling van de cannabinoïden en niet zozeer aan het feit dat het terpeen in een andere stof wordt omgezet.
Nee.
De terpenen die in CBD-dominante bloemen voorkomen, behoren tot dezelfde brede chemische families die ook in veel andere chemotypes van cannabis en in gewone planten worden aangetroffen.
Of een bepaalde bloem of een bepaald extract een bedwelmende werking kan hebben, hangt af van de samenstelling van de cannabinoïden, en niet louter van het feit dat deze een sterk terpeenaroma heeft.
CBD en terpenen worden beide vaak omschreven als niet-bedwelmend, maar het zijn niet dezelfde soort moleculen.
CBD is een fytocannabinoïde.
Terpenen vormen een uitgebreide groep plantaardige stoffen die een belangrijke rol spelen bij de geurvorming en de plantbiologie.
CBD heeft zijn eigen receptoren en signaalmechanismen en is niet louter een geurloos terpeen.
Beide kunnen van nature samen voorkomen in van cannabis afgeleid materiaal.
CBG is een andere fytocannabinoïde.
Net als CBD behoort het tot een andere chemische familie dan de gangbare vluchtige terpenen.
CBG mag daarom niet worden verward met aromatische verbindingen zoals limoneen of myrceen.
Het feit dat een preparaat CBG en terpenen bevat, betekent niet automatisch dat er sprake is van een bepaalde synergie of een vooraf vaststaand effect op de consument.
Een vereenvoudigde vergelijking van drie veelvoorkomende categorieën van cannabisgerelateerde ingrediënten.
| Functie | Terpenen | CBD / CBG | THC |
|---|---|---|---|
| Primaire chemische categorie | Terpenen en terpenoïden | Fytocannabinoïden | Fytocannabinoïde |
| Belangrijke rol bij de geurontwikkeling | Ja | Beperkt | Beperkt |
| Klassieke cannabis-high | Geen | Geen conventionele THC-achtige roes | Ja |
| Kan biologische activiteit vertonen | Ja, afhankelijk van de verbinding | Ja | Ja |
| Komt op grote schaal voor buiten de cannabiswereld | Velen doen dat | Over het algemeen niet | Nauw verbonden met cannabis |
Zij leveren een belangrijke bijdrage, maar het volledige antwoord is ingewikkelder.
Het aroma van cannabis bestaat uit talrijke terpeen- en terpenoïdeverbindingen.
Uit onderzoek is tevens gebleken dat er nog andere vluchtige moleculen bestaan, waaronder esters en zwavelhoudende verbindingen, die bij zeer lage concentraties in belangrijke mate kunnen bijdragen aan de kenmerkende aroma’s van bepaalde cultivars.
Dit betekent dat de geur van cannabis niet altijd perfect kan worden gereconstrueerd op basis van uitsluitend de vijf meest voorkomende terpenen die in een laboratoriumrapport worden vermeld.
De geurintensiteit en de bedwelmende werking zijn eigenschappen die los van elkaar staan.
De menselijke neus kan bepaalde vluchtige moleculen in uiterst lage concentraties waarnemen.
Een stof kan dus buitengewoon sterk ruiken zonder dat dit tot bedwelming leidt.
Zwarte peper, lavendel, citrusschil en dennenhars illustreren allemaal hetzelfde basisprincipe.
Een sterke geur betekent niet dat het middel psychoactief is.
Dezelfde stoffen die in cannabis voorkomen, komen ook voor in alledaagse voedingsmiddelen en planten.
Voorbeelden hiervan zijn:
Het feit dat deze verbindingen dagelijks worden verspreid, herinnert ons er nogmaals aan dat ‘terpeen’ en ‘THC’ geen onderling uitwisselbare termen zijn.
Lees de volledige bronnenlijst Waar komen terpenen voor?
Het woord ‘drug’ heeft verschillende wetenschappelijke, medische en juridisch betekenissen.
Terpenen zijn chemische verbindingen, en sommige daarvan vertonen een meetbare farmacologische werking.
Dat betekent niet dat elk terpeen een gereguleerde drug of een geneesmiddel is.
De juridische classificatie is afhankelijk van de specifieke stof, het product, de samenstelling, de claims en het rechtsgebied.
Het is daarom beter om de feitelijke samenstelling en de regelgevende context vast te stellen, in plaats van terpenen als één juridische categorie te behandelen.
Veelvoorkomende terpeenmoleculen zoals limoneen, myrceen, pineen en bèta-caryofylleen vallen niet onder de regelgeving, simpelweg omdat deze moleculen ook van nature in cannabis voorkomen. Cannabisplantmateriaal en een aantal cannabinoïden, waaronder THC en aanverwante gereguleerde stoffen, vallen echter wel onder de Britse drugswetgeving. Een uit cannabis afgeleid terpeenproduct moet daarom worden beoordeeld op basis van de feitelijke samenstelling en de toeleveringsketen, in plaats van uitsluitend af te gaan op de term „terpeen“.
Dit onderscheid is met name van belang voor uit cannabis afkomstige terpenen en ‘live resin’-materialen.
Een geïsoleerd terpeenmolecuul verschilt chemisch gezien van THC.
Een cannabisextract kan beide bevatten.
Bedrijven die met van cannabis afgeleide materialen werken, dienen derhalve gebruik te maken van passende analytische gegevens en de regelgevingsstatus van het daadwerkelijk betrokken materiaal te beoordelen.
Het veel geciteerde Britse cijfer van 0,21 TP4T mag niet worden beschouwd als een algemene regel voor eindproducten.
Het heeft betrekking op de industriële hennep teeltkader en in aanmerking komende variëteiten met een laag THC-gehalte.
Dit betekent niet dat elk extract op basis van cannabis automatisch legaal wordt louter omdat het THC-gehalte lager is dan 0,2%.
Eindproducten en bulkmaterialen moeten worden beoordeeld aan de hand van de voorschriften die daadwerkelijk van toepassing zijn op hun samenstelling en gebruik.
Dat kunnen zij wel.
Terpenen en cannabinoïden behoren tot verschillende chemische families, maar beide kunnen afkomstig zijn uit de klierhars van cannabis.
Afhankelijk van de wijze waarop een aromatische fractie wordt gewonnen en geraffineerd, kan er cannabinoïdemateriaal achterblijven.
De term „van cannabis afgeleide terpenen“ biedt derhalve geen garantie voor de aanwezigheid of afwezigheid van THC.
Testen biedt het antwoord.
Bij standaard drugstests op cannabis wordt doorgaans niet getest op veelvoorkomende terpeenmoleculen zoals limoneen, myrceen of pineen.
Het richt zich op THC of relevante THC-metabolieten.
Het mogelijke probleem bij een uit cannabis afgeleid terpeenproduct is of er in het volledige materiaal ook THC of een andere relevante cannabinoïde aanwezig is.
Lees hier de volledige uitleg Zijn terpenen aantoonbaar bij een drugstest?
Een werkelijk cannabinoïdevrij botanisch terpeenprofiel zou geen THC-metabolieten mogen vormen, louter en alleen omdat het verbindingen bevat die ook in cannabis voorkomen.
Bij van cannabis afgeleide materialen moet de samenstelling worden vastgesteld in plaats van ervan uit te gaan.
Een product dat THC-verontreiniging bevat, vormt een andere situatie dan zuivere terpenen op zichzelf.
Daarom kan het testen op cannabinoïden van belang zijn, zelfs wanneer een product voornamelijk op basis van zijn terpeengehalte op de markt wordt gebracht.
Veel terpeenverbindingen vormen het onderwerp van farmacologisch onderzoek.
In laboratorium-, dier- en sommige menselijke onderzoeken wordt onderzoek gedaan naar onder meer receptoractiviteit, ontstekingen, neurologische signaaloverdracht, antimicrobiële werking en sensorische effecten.
Dat onderzoek mag niet automatisch worden omgezet in medische beweringen met betrekking tot een commercieel terpeenprofiel.
Het feit dat een biologisch mechanisme in cellen of dieren is aangetoond, bewijst nog niet dat een gewoon consumentenproduct een ziekte geneest of bij mensen hetzelfde resultaat oplevert.
Het is te algemeen om te stellen dat terpenen als categorie angstgevoelens verhelpen.
Uit het gecontroleerde onderzoek naar D-limoneen blijkt dat een specifiek terpeen, bij bepaalde experimentele doseringen, bepaalde door THC veroorzaakte angstgerelateerde effecten verminderde.
Dit betekent niet dat limoneen als algemene behandeling voor angst wordt aangemerkt, noch bewijst het dat elk terpeenprofiel met een uitgesproken citrussmaak hetzelfde effect teweegbrengt.
De werkzame stof, de dosering, de toedieningsvorm en de context zijn van belang.
Verschillende terpenen en terpenoïden, met name myrceen en linalool, worden in de handel vaak in verband gebracht met slaap en ontspanning.
Het wetenschappelijk bewijs bij mensen ter ondersteuning van voorspellingen op basis van eenvoudige spannings-rek-diagrammen blijft veel beperkter dan de marketingtaal vaak doet vermoeden.
Ook geurvoorkeuren en ontspanning zijn subjectief.
Het is nauwkeuriger om de chemische en sensorische eigenschappen van een profiel te beschrijven dan te beloven dat het iemand zal helpen slapen.
Pineen en limoneen worden vaak aangeduid als focus of terpenen voor overdag.
Deze beschrijvingen dienen in de eerste plaats te worden opgevat als commerciële of ervaringsgerichte categorieën, en niet als bewezen cognitieve resultaten.
Er is momenteel onvoldoende bewijs om te kunnen garanderen dat een terpeenprofiel, dat uitsluitend op het dominante terpeen is gebaseerd, tot een verbeterde concentratie leidt.
Sommige mensen associëren bepaalde, terpeenrijke plantaardige geuren wellicht met ontspanning of slaperigheid.
In preklinisch onderzoek wordt ook gekeken naar de kalmerende effecten van bepaalde verbindingen.
Er bestaat echter geen eenvoudige regel volgens welke de aanwezigheid van myrceen of linalool bij mensen een kalmerend effect garandeert.
Dit is met name van belang bij het interpreteren van etiketten op cannabisproducten.
De reacties van mensen op sterke geuren en geconcentreerde plantaardige stoffen kunnen variëren.
Ongemak, zintuiglijke overbelasting of irritatie kunnen ook subjectief op verschillende manieren worden geïnterpreteerd.
Het zou daarom te ver gaan om te stellen dat terpenen nooit kunnen bijdragen aan een onaangename ervaring.
Tegelijkertijd verschilt dit van de angst of paranoia die kan optreden tijdens een THC-roes.
Dat is niet altijd het geval.
Uit het onderzoek naar limoneen bij mensen blijkt dat een terpeen mogelijk een specifiek THC-gerelateerd effect kan verminderen zonder de volledige THC-ervaring teniet te doen.
Dit wijst erop dat de interactie mogelijk selectief is.
Hiermee wordt geen terpeen-tegengif voor THC-vergiftiging vastgesteld.
Indien iemand na blootstelling aan THC ernstig verzwakt of onwel is, mag een poging tot zelfbehandeling met terpenen geen vervanging vormen voor passende medische zorg.
Het begrip ‘potentie’ kan verschillende betekenissen hebben.
Als het gaat om de gemeten hoeveelheid THC in een product, zorgt het toevoegen van een terpeen er niet voor dat er op magische wijze extra THC ontstaat.
Indien het gaat om een subjectieve beleving, zouden andere factoren in theorie invloed kunnen hebben op afzonderlijke aspecten van die beleving.
Dat zijn verschillende begrippen.
Dit onderscheid is van belang wanneer mensen zeggen dat een bepaalde soort “sterker aanvoelt”, ook al bevatten beide monsters vergelijkbare gemeten THC-concentraties.
Er is geen betrouwbare regel die deze conclusie ondersteunt.
Een hoge terpeenconcentratie kan een zeer sterk aroma veroorzaken.
Dit kan ook een wezenlijke invloed hebben op de eigenschappen van de formulering.
Daaruit volgt niet dat een verdubbeling van het terpeengehalte ook tot een verdubbeling van de roes leidt.
Een te hoge terpeenconcentratie kan daarentegen leiden tot veiligheids-, irritatie-, stabiliteits- of sensorische problemen.
Nee.
De intensiteit van de geur en de THC-concentratie zijn verschillende meetgrootheden.
Een monster kan een krachtig profiel aan vluchtige stoffen hebben zonder dat het het hoogste THC-gehalte bevat.
Evenzo kan een materiaal met een hoog THC-gehalte door onjuiste opslag aromatische verbindingen verliezen, terwijl het een aanzienlijk gehalte aan cannabinoïden behoudt.
Geur is daarom geen betrouwbare methode om de THC-concentratie te bepalen.
Er is geen bewijs dat de stelling ondersteunt dat het toevoegen van gangbare terpenen CBD omzet in THC of CBD verandert in een conventionele bedwelmende stof.
CBD, terpenen en THC blijven afzonderlijke chemische stoffen.
Een formulering kan meerdere werkzame stoffen tegelijk bevatten zonder dat de ene chemisch in de andere overgaat.
Nee.
Gewone terpeenmoleculen worden niet omgezet in THC louter doordat ze worden verwarmd, opgeslagen of gecombineerd met cannabinoïde bestanddelen.
Terpenen kunnen, afhankelijk van de omstandigheden, verdampen, oxideren, isomeriseren of afbreken, maar dat is iets heel anders dan dat ze in THC veranderen.
Een afzonderlijk zuiver terpeen, zoals limoneen, bevat chemisch gezien geen THC in zijn molecuul.
Een in de handel verkrijgbaar terpeenmengsel kan meerdere bestanddelen bevatten.
Een van cannabis afgeleid mengsel kan ook sporen van cannabinoïden bevatten indien deze tijdens de extractie en zuivering niet volledig zijn afgescheiden.
Maak altijd onderscheid tussen de identiteit van het terpeenmolecuul en de samenstelling van het volledige commerciële product.
Door selectieve extractie en daaropvolgende zuivering kunnen aromatische fracties worden verkregen met een gering of geen meetbaar, gecontroleerd gehalte aan cannabinoïden.
Of een bepaalde partij daadwerkelijk aan die beschrijving voldoet, moet analytisch worden vastgesteld.
Ook vanuit regelgevend oogpunt is de productieroute van belang, aangezien bij de productie van de uiteindelijke fractie mogelijk eerder in het proces gereguleerd cannabismateriaal is gebruikt.
Voor meer informatie over de technische aspecten van de terpeenproductie kunt u het volgende lezen: Hoe worden terpenen geproduceerd en gewonnen?
Zowel terpenen als cannabinoïden kunnen worden aangemaakt in de klierachtige trichomen van cannabis, maar zij ontstaan uit verschillende takken van het plantenmetabolisme en hebben verschillende chemische structuren.
Terpenen komen overal in de natuur voor.
Cannabinoïden zoals THC, CBD en CBG zijn veel nauwer verbonden met de chemische samenstelling van cannabis.
Terpenen leveren een belangrijke bijdrage aan het vluchtige aroma, terwijl de farmacologie van cannabinoïden een veel centralere rol speelt bij de erkende bedwelmende of niet-bedwelmende effecten van cannabinoïden.
Cannabis heeft terpenen niet specifiek ontwikkeld om de menselijke cannabiservaring te beïnvloeden.
Planten maken gebruik van vluchtige stoffen bij ecologische functies, waaronder:
De mens neemt deze moleculen vervolgens waar als geuren en heeft hun biologische eigenschappen onderzocht.
Lees Wat is de werking van terpenen? voor de bredere plantenkundige uitleg.
Cannabis produceert talrijke vluchtige stoffen in de klierachtige trichomen die zich rond de bloemen concentreren.
In diezelfde structuren hoopt zich ook cannabinoïde-rijke hars op.
Deze fysieke nabijheid verklaart gedeeltelijk waarom discussies over cannabisterpenen en cannabinoïden zo nauw met elkaar verbonden zijn.
Dit betekent niet dat de moleculen chemisch onderling uitwisselbaar zijn.
Het profiel van de vluchtige stoffen begint na de oogst te veranderen.
Drogen, uitharding, temperatuur, zuurstof en opslag kunnen de relatieve concentratie van verschillende verbindingen beïnvloeden.
Lichtere monoterpenen gaan mogelijk sneller verloren dan zwaardere sesquiterpenen.
Dit is een van de redenen waarom de terpeenprofielen van vers ingevroren ‘live resin’ kunnen verschillen van die van terpeenfracties die zijn verkregen uit gedroogd materiaal.
De terpeenfracties van live resin kunnen verschillend ruiken, omdat bij de vers-ingevroren verwerkingsmethode wordt gestreefd naar het behoud van vluchtige stoffen die anders tijdens het drogen en rijpen zouden kunnen afnemen.
Een frisser of complexer aroma bewijst niet dat de terpeenfractie op zichzelf een sterkere bedwelmende werking heeft.
Indien een product op basis van live resin een bedwelmend effect lijkt te hebben, dient rekening te worden gehouden met het cannabinoïdegehalte.
Bepaalde terpeenverbindingen zijn onderzocht als middelen die de opname van geneesmiddelen bevorderen.
Dat is wetenschappelijk gezien interessant, maar er is wel context nodig.
In een onderzoek naar de toediening van geneesmiddelen kan gebruik worden gemaakt van een specifiek geïsoleerd terpeen in een gecontroleerde concentratie binnen een bepaalde formulering.
Deze resultaten kunnen niet automatisch worden toegepast op elk terpeenprofiel dat afkomstig is van cannabis of van plantaardige bronnen.
Voor specifieke beweringen over de absorptie is specifiek bewijs vereist.
In laboratoriumonderzoek is gekeken naar de interacties tussen afzonderlijke terpenen en metabolische enzymen.
Het klinische belang van deze bevindingen hangt af van de blootstelling, de concentratie, de toedieningsweg en de specifieke verbinding.
Het zou derhalve onjuist zijn te stellen dat elk terpeen bij normale blootstellingsniveaus het metabolisme van geneesmiddelen op significante wijze beïnvloedt.
Mensen die geneesmiddelen gebruiken, dienen algemene informatie over terpenen niet te gebruiken als vervanging voor individueel medisch advies wanneer een klinisch significante blootstelling wordt overwogen.
Er bestaat geen uniforme veiligheidsclassificatie voor alle terpenen in alle toepassingen.
Veiligheid hangt af van:
Veel terpenen worden al sinds lange tijd gebruikt in levensmiddelen, geurstoffen en plantaardige producten.
Geconcentreerde terpeenbestanddelen kunnen niettemin irriterend of sensibiliserend werken en moeten worden behandeld overeenkomstig de bijbehorende veiligheidsinformatie.
Sommige terpeenverbindingen, en met name hun oxidatieproducten, kunnen bijdragen aan huid sensibilisatie bij gevoelige personen.
Blootstelling aan zuurstof tijdens langdurige opslag kan daarom niet alleen van invloed zijn op de geurkwaliteit, maar ook op de chemische samenstelling.
Dit is een van de redenen waarom vers, op de juiste wijze bewaard materiaal en een geschikte verpakking van belang zijn.
Terpenen kunnen tijdens de opslag chemisch veranderen.
Ze kunnen verdampen, oxideren en afbraakproducten vormen.
De snelheid is afhankelijk van het profiel, de temperatuur, de blootstelling aan zuurstof, het licht en de verpakking.
Er is geen algemene houdbaarheidstermijn die voor elk terpeenmengsel geldt.
Voor het betreffende ingrediënt dient de door de fabrikant aangegeven houdbaarheidstermijn of hertestperiode in acht te worden genomen.
Er zijn geen aanwijzingen dat het louter verwarmen van gewone terpeenmoleculen deze in THC-achtige bedwelmende stoffen verandert.
Warmte kan terpenen ook op andere manieren veranderen.
Het kan de verdamping bevorderen en, onder geschikte omstandigheden, bijdragen aan oxidatie, isomerisatie of thermische afbraak.
Die reacties hebben eerder betrekking op chemische stabiliteit en veiligheid dan op het opwekken van een cannabisroes.
Lees hier de volledige temperatuurgids verdampings-, verbrandings- en afbraaktemperaturen van terpenen.
Ja.
Afzonderlijke zuivere terpeenverbindingen hebben kenmerkende fysische eigenschappen, waaronder damp druk en het normale kookpunt.
Ze verdampen ook bij temperaturen onder hun kookpunt.
Het kookpunt mag daarom niet worden opgevat als de exacte temperatuur waarbij een terpeen plotseling actief, inactief, veilig, onveilig of bedwelmend wordt.
Er bestaat een belangrijk verschil tussen een roes in de zin van THC en bijwerkingen als gevolg van overmatige blootstelling aan chemische stoffen.
Geconcentreerde vluchtige chemische stoffen kunnen bij overmatige blootstelling onaangename of schadelijke effecten veroorzaken.
Dat betekent niet dat zij de kenmerkende cannabinoïde-roes veroorzaken die doorgaans wordt omschreven als ‘high’ worden.
Het zou onveilig zijn om te proberen door overmatige blootstelling aan terpenen een veranderde bewustzijnstoestand teweeg te brengen; dit mag niet worden verward met normaal botanisch gebruik.
De uitdrukking “terped out” is eerder informele vak- of consumententaal dan een medische diagnose.
Deze term wordt soms gebruikt om een licht gevoel in het hoofd, ongemak, hoofdpijn of zintuiglijke overbelasting te beschrijven die gepaard gaan met overmatige blootstelling aan terpenen.
Deze gewaarwordingen mogen niet worden opgevat als bewijs dat terpenen dezelfde farmacologische roes veroorzaken als THC.
Indien iemand zich onwel voelt door blootstelling aan hoge concentraties, is het verstandig om de blootstelling te staken en de toepasselijke veiligheidsrichtlijnen op te volgen.
Er is geen vaststaand bewijs dat blootstelling aan gewone terpenen op betrouwbare wijze de kenmerkende euforie teweegbrengt die wordt geassocieerd met bedwelmende cannabinoïden.
Het is zeker mogelijk dat een geur een positieve invloed op de stemming heeft.
Dat verschilt van een reproduceerbare farmacologische cannabisroes.
De termen ‘aangenaam’, ‘opbeurend’ en ‘euforisch’ mogen derhalve niet worden beschouwd als onderling uitwisselbare wetenschappelijke bevindingen.
Van gangbare terpeenprofielen wordt niet aangenomen dat zij de kenmerkende verminderde functionering veroorzaken die met THC wordt geassocieerd.
Blootstelling aan te hoge concentraties van welke krachtige vluchtige chemische stof dan ook kan er echter toe leiden dat iemand zich onwel of ongemakkelijk voelt.
De veiligheid van een product dient derhalve te worden beoordeeld op basis van de daadwerkelijke samenstelling ervan, in plaats van ervan uit te gaan dat ‘niet-bedwelmend’ betekent dat het geen nadelige effecten kan veroorzaken.
Terpenen op zich leiden niet tot een THC-roes.
Het gaat echter om het complete product.
Een van cannabis afgeleid product dat bedwelmende cannabinoïden bevat, kan het vermogen aantasten rijden ook al ligt de nadruk in de marketing op terpenen.
Men dient daarom de volledige samenstelling van de ingrediënten en cannabinoïden te beoordelen, in plaats van ervan uit te gaan dat het woord ‘terpeen’ een niet-bedwelmend eindproduct garandeert.
Nee.
Het THC-gehalte kan niet op betrouwbare wijze worden vastgesteld aan de hand van de geur.
Een THC-vrij plantaardig profiel kan sterk naar cannabis ruiken.
Een uit cannabis afkomstige aromatische fractie kan eveneens zeer weinig THC bevatten.
Omgekeerd kan een cannabinoïdehoudend extract door verwerking of onjuiste opslag een groot deel van zijn aroma hebben verloren.
Chemische analyse is de juiste methode om het gehalte aan cannabinoïden te bepalen.
Ja.
Dit is het principe dat ten grondslag ligt aan de op bepaalde soorten geïnspireerde botanische terpeenprofielen.
Afzonderlijke moleculen die in cannabis voorkomen, kunnen uit andere plantaardige bronnen worden verkregen en vervolgens in bepaalde verhoudingen worden gecombineerd om aspecten van het aroma van een bepaalde cultivar na te bootsen.
Het resulterende profiel kan een herkenbare, op cannabis geïnspireerde geur hebben zonder THC te bevatten, louter vanwege dat aroma.
Dit wordt uitvoerig behandeld in botanische terpenen versus uit cannabis afkomstige terpenen.
Geur en bedwelmende werking zijn afzonderlijke chemische eigenschappen.
Uit modern onderzoek naar cannabisaroma’s blijkt tevens dat bepaalde kenmerkende scherpe of skunky geurnoten voortkomen uit krachtige vluchtige stoffen die niet tot de traditionele terpeenfamilie behoren.
Deze moleculen kunnen een uiterst lage geurdrempel hebben.
Een zeer kleine concentratie kan daarom een sterke geur veroorzaken zonder dat dit een significant bedwelmende dosis THC inhoudt.
Ja.
Het plantenrijk omvat duizenden terpeenproducerende soorten die geen cannabinoïdenprofiel vertonen dat kenmerkend is voor cannabis.
Commerciële botanische terpeenbestanddelen kunnen derhalve volledig onafhankelijk van cannabis worden geproduceerd.
Zelfs uit cannabis afkomstig aromatisch materiaal kan in principe zodanig worden gezuiverd dat er geen cannabinoïden meer in aanwezig zijn of dat het gehalte ervan onder de relevante analytische grenswaarden ligt, hoewel dit voor de betreffende partij moet worden aangetoond.
Ja.
Zeer zuivere cannabinoïde-isolaten en verfijnde destillaten kunnen slechts een zeer klein deel van het vluchtige terpeenprofiel van de oorspronkelijke plant bevatten.
Terpenen en cannabinoïden kunnen derhalve technologisch van elkaar worden gescheiden, ook al komen ze in de oorspronkelijke plant mogelijk samen voor.
Nee.
Het totale terpeengehalte geeft een indicatie van de aromatische samenstelling, niet van het potentieel voor THC-intoxicatie.
Een product met 4%-terpenen is niet automatisch twee keer zo bedwelmend als een product met 2%-terpenen.
Evenzo betekent een bijzonder aromatische cannabisbloem niet automatisch dat deze een hoger THC-gehalte heeft.
Er is momenteel geen enkele dominante terpeen die een betrouwbare roeswaarde oplevert.
Het is mogelijk dat het profiel van de ene cultivar door myrceen wordt gedomineerd en dat van een andere door limoneen, maar de THC-concentratie en de bredere chemische samenstelling blijven van cruciaal belang.
Het dominante terpeen is nuttig om inzicht te krijgen in het aroma en de chemische samenstelling.
Het mag niet worden gebruikt als vervanging voor gegevens over cannabinoïden.
Mogelijk.
Ook stoffen die slechts in geringe hoeveelheden aanwezig zijn, kunnen een krachtige geur hebben, aangezien de geurdrempels bij mensen sterk uiteenlopen.
Sommige kunnen ook biologische activiteit vertonen.
Of een sporenverbinding bij de aanwezige concentraties wezenlijke veranderingen teweegbrengt in de farmacologie van cannabinoïden bij de mens, is een afzonderlijke vraag waarvoor experimenteel bewijs nodig is.
Dit onderscheid tussen sensorische betekenis en farmacologische betekenis wordt vaak over het hoofd gezien.
Of u nu kiest voor producten op basis van plantaardige terpenen of terpenen afkomstig van cannabis, de volgende informatie is nuttig:
Termen als ‘premium’, ‘puur’, ‘natuurlijk’, ‘levend’ of ‘laboratoriumkwaliteit’ vormen geen vervanging voor analytische documentatie.
Een terpeenanalyse dient ter identificatie of kwantificering van aromatische verbindingen.
Een cannabinoïdeanalyse richt zich op een andere vraag.
Indien de vraag is of een uit cannabis verkregen aromatisch product THC bevat, vormt een cannabinoïdetest het relevante analytische bewijs.
Een terpeenchromatogram op zich bewijst niet noodzakelijkerwijs dat er geen cannabinoïden aanwezig zijn.
Gaschromatografie is bijzonder geschikt voor vluchtige verbindingen zoals terpenen.
GC-MS kan helpen bij het identificeren van afzonderlijke verbindingen door chromatografische scheiding te combineren met massaspectrometrie.
GC-FID wordt ook op grote schaal gebruikt voor kwantitatieve terpeenanalyse.
Cannabinoïden worden vaak afzonderlijk geanalyseerd met behulp van technieken die specifiek zijn afgestemd op de chemie van cannabinoïden.
Verschillende moleculaire structuren kunnen verschillende biologische eigenschappen hebben.
Monoterpenen zoals limoneen, myrceen en pineen verschillen chemisch van sesquiterpenen zoals bèta-caryofylleen en humuleen.
Zuurstofhoudende terpenoïden, zoals linalool, zorgen voor een extra dimensie aan chemische diversiteit.
Het is daarom wetenschappelijk gezien redelijk om ze afzonderlijk te bestuderen, in plaats van ervan uit te gaan dat één resultaat van toepassing is op de gehele terpeenfamilie.
Bij consumentenproducten zijn geur en chemische samenstelling doorgaans beter te onderbouwen als selectiecriteria dan etiketten waarop een gegarandeerd effect wordt beloofd.
Een profiel waarin citrus op de voorgrond staat, kan redelijkerwijs worden omschreven als „citrus-forward”.
Een profiel dat rijk is aan bèta-caryofylleen kan chemisch nauwkeurig worden beschreven.
Het feit dat de ene als “euforie”, de andere als “slaap” en weer een andere als “concentratie” wordt aangeduid, impliceert een mate van voorspelbare menselijke farmacologie die momenteel voor de meeste terpeenprofielen niet wordt ondersteund.
Wat ‘beter’ is, is subjectief.
Terpenen leveren ongetwijfeld een belangrijke bijdrage aan het aroma en de sensorische kenmerken.
Ze kunnen ook bijdragen aan specifieke biologische interacties.
Of een terpeenrijk cannabisproduct therapeutisch of subjectief gezien beter is dan een andere samenstelling, hangt af van de volledige chemische samenstelling en het te meten resultaat.
Dit mag niet louter op basis van de terpeenconcentratie worden aangenomen.
Terpenen leveren een belangrijke bijdrage aan het aroma van planten en zijn biologisch actieve moleculen. Op zichzelf veroorzaken zij niet de kenmerkende THC-achtige cannabisroes. Sommige terpenen kunnen een wisselwerking aangaan met cannabinoïde- of andere biologische receptoren, en uit gecontroleerd onderzoek bij mensen blijkt nu dat ten minste één terpeen, D-limoneen, een specifiek door THC veroorzaakt effect kan beïnvloeden zonder zelf een THC-achtige roes te veroorzaken. De veel bredere bewering dat terpeenprofielen THC in alle gevallen versterken, de biologische beschikbaarheid van cannabinoïden verbeteren of voorspelbare effecten teweegbrengen, blijft onbewezen.
Op basis van de huidige gegevens kan niet worden gesteld dat:
Deze zijn nog steeds veel meer afhankelijk van bepaalde omstandigheden dan uit de veelgebruikte overzichten van cannabisterpenen vaak blijkt.
Van gangbare, gezuiverde terpeenverbindingen mag geen conventionele, THC-achtige cannabisroes worden verwacht, simpelweg omdat er geen THC in zit.
Dit is een van de nuttigste praktische antwoorden op deze vraag.
Indien een naar verluidt THC-vrij terpeenproduct een sterk, op cannabis lijkend bedwelmend effect teweegbrengt, verdient de daadwerkelijke samenstelling van het product nadere bestudering.
Ja.
Een commercieel product kan naast THC en terpenen ook andere bestanddelen bevatten.
Sommige cannabinoïden en synthetische, op cannabinoïden lijkende stoffen kunnen bedwelmende eigenschappen hebben.
Als men dus wil beoordelen of een bepaald eindproduct iemand een ‘high’ kan bezorgen, is het volledige ingrediënten- en analyseprofiel van belang, en niet alleen de vraag of terpenen in de samenstelling worden vermeld.
Nee.
Synthetische cannabinoïden vormen een geheel andere groep verbindingen die zijn ontwikkeld om in te werken op cannabinoïdereceptoren, vaak met krachtige effecten.
Zij mogen niet worden verward met van nature voorkomende terpeenbestanddelen.
Het feit dat in marketing of discussies vaak de term ‘cannabis’ wordt gebruikt, betekent niet dat deze chemische categorieën gelijkwaardig zijn.
De vraag bevindt zich op het snijpunt van drie zaken die vaak door elkaar worden gehaald:
Terpenen zijn ongetwijfeld van groot belang voor het aroma.
Sommige hebben ook een farmacologische werking.
Geen van beide feiten betekent dat zij automatisch tot een cannabisintoxicatie leiden.
Door deze begrippen van elkaar te onderscheiden, wordt het hele onderwerp begrijpelijker.
Nee. Gangbare terpeenverbindingen veroorzaken niet de kenmerkende bedwelmende cannabisroes die met THC wordt geassocieerd. Sommige terpenen zijn biologisch actief en kunnen onder bepaalde omstandigheden invloed uitoefenen op specifieke cannabinoïde-effecten, maar dat is iets anders dan dat zij zelf een bedwelmend effect teweegbrengen.
Van terpenen is niet aangetoond dat ze een conventionele, THC-achtige roes veroorzaken. Sterke geuren of blootstelling aan te hoge concentraties kunnen zintuiglijke of ongewenste lichamelijke effecten teweegbrengen, maar deze mogen niet worden verward met een cannabisintoxicatie.
De term ‘psychoactief’ kan zeer ruim worden gedefinieerd. Sommige terpenen hebben een biologische werking die verband houdt met het zenuwstelsel, maar gangbare terpenen hebben geen bedwelmende werking zoals THC. ‘Niet-bedwelmend’ is daarom doorgaans de nauwkeurigere term.
Het onderzoek is voortdurend in ontwikkeling. Uit sommige eerdere studies bleek dat veelvoorkomende terpenen nauwelijks relevante activiteit op cannabinoïdereceptoren vertoonden, terwijl uit recenter laboratoriumonderzoek is gebleken dat bepaalde verbindingen een geringe werking op de CB1- en CB2-receptoren hebben. Dit betekent echter niet dat terpenen bij mensen een THC-achtige roes veroorzaken.
THC veroorzaakt zijn kenmerkende bedwelmende effecten grotendeels via de werking van de cannabinoïde CB1-receptor in het centrale zenuwstelsel. Gangbare terpeenverbindingen vertonen niet hetzelfde farmacologische patroon, dezelfde potentie en dezelfde blootstelling die verantwoordelijk zijn voor de conventionele THC-bedwelming.
Er is geen algemeen geldend bewijs dat terpenen THC simpelweg sterker maken. Er kunnen specifieke interacties optreden. Uit onderzoek bij mensen is gebleken dat D-limoneen bij bepaalde doseringen bepaalde door THC veroorzaakte angsteffecten kan verminderen, zonder dat de effecten van THC in het algemeen toenemen of de farmacokinetiek van THC verandert.
Mogelijk. Uit nieuw bewijs blijkt dat afzonderlijke terpenen invloed kunnen hebben op bepaalde aspecten van de THC-ervaring. Dat is iets anders dan te stellen dat elke terpeen de gehele high versterkt, verzwakt of op voorspelbare wijze beïnvloedt.
Dit is niet als algemeen effect aangetoond. Sommige terpenen zijn onderzocht in farmaceutische toedieningssystemen, maar die bevindingen bewijzen niet dat de gebruikelijke terpeenprofielen van cannabis automatisch de opname van THC bij mensen verhogen.
Deze bewering wordt vaak overdreven. Bepaalde terpenoïden zijn onderzocht in het kader van onderzoek naar de toediening van geneesmiddelen, maar er is onvoldoende bewijs om te stellen dat gangbare terpeenprofielen bij mensen altijd het THC-transport door de bloed-hersenbarrière bevorderen.
Er is geen vaststaand bewijs dat myrceen een THC-achtige bedwelmende roes veroorzaakt. Het is een aromatisch monoterpeen dat voorkomt in cannabis, hop, citroengras en andere planten.
De bewering dat myrceen de THC-roes aantoonbaar versterkt of ervoor zorgt dat THC efficiënter in de hersenen terechtkomt, is niet aangetoond in gecontroleerd onderzoek bij mensen.
Er is geen overtuigend bewijs uit gecontroleerde studies bij mensen dat het eten van mango de cannabisintoxicatie aantoonbaar versterkt. Mango kan myrceen bevatten, maar de concentratie varieert en de gelijktijdige aanwezigheid van één terpeen wijst niet op een significant THC-versterkend effect.
Nee. In een gecontroleerd onderzoek bij mensen leidde de toediening van D-limoneen op zichzelf onder de geteste omstandigheden niet tot farmacodynamische resultaten die significant verschilden van die van placebo.
Ja, er is in gecontroleerd onderzoek bij mensen een specifieke wisselwerking aangetoond. Hogere experimentele doses D-limoneen verminderden bepaalde door THC veroorzaakte angstscores, terwijl de meeste andere THC-effecten en de farmacokinetiek van THC ongewijzigd bleven.
Er is geen vaststaand bewijs bij mensen dat alfa-pineen of bèta-pineen een conventionele cannabisintoxicatie veroorzaakt. Beide zijn veelvoorkomende plantenterpenen die voorkomen in naaldbomen, kruiden en cannabis.
Van linalool is niet aangetoond dat het een THC-achtige bedwelmende stof is. Het is een aromatisch monoterpenoïde dat voorkomt in lavendel, koriander en cannabis en dat in talrijke biologische contexten is onderzocht.
Nee. Beta-caryofylleen is een selectieve CB2-receptoragonist, maar activering van de CB2-receptor leidt niet tot de kenmerkende, door de CB1-receptor gemedieerde roes die met THC wordt geassocieerd.
Nee. Een terpeen werkt niet bedwelmend, louter en alleen omdat het geëxtraheerd uit cannabis. Een commercieel product op basis van cannabis kan echter ook cannabinoïden bevatten; daarom dient de volledige samenstelling ervan in aanmerking te worden genomen.
Nee. Botanische terpeenbestanddelen zoals limoneen en pineen veroorzaken geen conventionele THC-roes. Met geconcentreerde terpeenbestanddelen dient men niettemin voorzichtig om te gaan, aangezien het feit dat ze geen roes veroorzaken niet betekent dat ze vrij zijn van chemische gevaren.
Dat is mogelijk, afhankelijk van de wijze waarop de aromatische fractie is geëxtraheerd en geraffineerd. Terpenen zijn op zichzelf geen THC, maar in van cannabis afgeleide materialen kunnen sporen van cannabinoïden aanwezig zijn. Er is onderzoek nodig om de samenstelling van een specifieke partij vast te stellen.
De terpeenfractie zelf is niet de oorzaak van de gebruikelijke cannabisroes. Live-resin-producten kunnen echter aanzienlijke hoeveelheden cannabinoïden bevatten, waaronder THC, en sommige terpeenrijke live-resin-fracties kunnen, afhankelijk van de verwerkingswijze, cannabinoïden behouden.
Een werkelijk THC-vrij terpeenproduct zou geen conventionele THC-roes mogen veroorzaken, louter en alleen omdat het aromatische moleculen bevat die aan cannabis worden geassocieerd.
Nee. De term ‘stoned’ verwijst doorgaans naar een cannabinoïde-intoxicatie, met name als gevolg van THC. Terpeenaroma’s of ongewenste effecten als gevolg van overmatige blootstelling mogen niet worden verward met die farmacologische toestand.
Overmatige blootstelling aan geconcentreerde vluchtige stoffen kan onder bepaalde omstandigheden ongewenste symptomen veroorzaken. Een licht gevoel in het hoofd of ongemak dient te worden beschouwd als een mogelijke overmatige blootstelling, en niet als een teken van een THC-achtige roes.
Normale blootstelling aan plantengeuren leidt niet tot een conventionele cannabisroes. Geur kan de zintuiglijke beleving en emoties beïnvloeden, maar dit is iets anders dan ‘high’ worden door THC.
Er wordt onderzoek gedaan naar de effecten van afzonderlijke terpeenverbindingen op het zenuwstelsel en het gedrag, maar de bevindingen lopen sterk uiteen. Ook de geur zelf kan de subjectieve beleving beïnvloeden. Het is te algemeen om te stellen dat elk terpeenprofiel een voorspelbaar effect op de stemming teweegbrengt.
Myrceen en linalool worden vaak op de markt gebracht als terpenen met een ontspannende of slaapbevorderende werking, maar gecontroleerd onderzoek bij mensen biedt geen onderbouwing voor de stelling dat de aanwezigheid van een van beide stoffen een gegarandeerd kalmerend effect oplevert.
Pineen en limoneen worden vaak op de markt gebracht als middelen om de concentratie te bevorderen of voor gebruik overdag, maar er is onvoldoende bewijs bij mensen om te garanderen dat een terpeenprofiel, uitsluitend op basis van de dominante verbinding daarin, daadwerkelijk tot een verbeterde concentratie leidt.
Standaard drugstests voor cannabis zijn doorgaans niet gericht op veelvoorkomende terpeenmoleculen. Zij zijn gericht op THC of relevante THC-metabolieten. Van cannabis afgeleide terpeenproducten dienen te worden beoordeeld op de aanwezigheid van cannabinoïden, indien dit van belang is.
Een authentiek botanisch terpeenprofiel dat is vervaardigd zonder cannabinoïden uit cannabis leidt niet tot de vorming van THC-metabolieten, louter en alleen omdat sommige van diezelfde aromamoleculen ook in cannabis voorkomen.
Veelvoorkomende terpeenmoleculen vallen niet onder de regelgeving, simpelweg omdat ze ook van nature in cannabis voorkomen. Cannabismateriaal en bepaalde cannabinoïden vallen wel onder de regelgeving; daarom moeten commerciële producten op basis van cannabis worden beoordeeld op basis van hun feitelijke samenstelling en toeleveringsketen.
Het cijfer 0,2% heeft betrekking op het Britse regelgevingskader voor de teelt van industriële hennep en vormt geen algemene grenswaarde voor eindproducten die terpenen of extracten uit cannabis bevatten.
Een natuurlijke oorsprong biedt geen garantie voor veiligheid bij elke concentratie. Geconcentreerde terpenen kunnen irriterend of sensibiliserend werken en dienen te worden gehanteerd in overeenstemming met de bijbehorende technische documentatie, het veiligheidsinformatieblad en de beoogde toepassing.
Geconcentreerde terpeenbestanddelen mogen niet automatisch worden beschouwd als geschikt voor direct, onverdund persoonlijk gebruik. De vereisten inzake de juiste omgang en samenstelling zijn afhankelijk van de exacte samenstelling en de beoogde toepassing.
Nee. Verhitting kan leiden tot verdamping, oxidatie, isomerisatie of afbraak van terpenen, maar gewone terpenen worden door verhitting niet zomaar omgezet in THC.
Nee. Het terpeengehalte geeft de aromatische samenstelling weer, niet de THC-bedwelmende werking. Een sterker aroma of een hogere terpeenconcentratie betekent niet automatisch dat een product een sterkere bedwelmende werking heeft.
Nee. De intensiteit van de geur en de potentie van de cannabinoïden zijn twee verschillende eigenschappen. Materiaal met een sterke geur bevat niet automatisch veel THC, en materiaal met een hoog THC-gehalte kan door onjuiste opslag zijn geur verliezen.
Er wordt onderzoek gedaan naar specifieke interacties tussen terpenen en cannabinoïden, maar de algemene bewering dat elk terpeenprofiel een klinisch relevant entourage-effect teweegbrengt, is nog niet bewezen. De effecten moeten worden aangetoond voor specifieke verbindingen, concentraties en uitkomsten.
Nee, terpenen veroorzaken niet de kenmerkende bedwelmende roes die met THC wordt geassocieerd.
Dat eenvoudige antwoord is juist, maar de wetenschap die erachter schuilgaat is aanzienlijk interessanter dan de oude opvatting dat terpenen louter inactieve geurmoleculen zijn.
Terpenen zijn biologisch actieve stoffen.
Sommige stoffen werken in op receptoren, enzymen en signaalroutes. Beta-caryofylleen vertoont een goed gekarakteriseerde CB2-receptoractiviteit. In recenter laboratoriumonderzoek wordt ook gekeken naar een zwakke CB1- en CB2-activiteit bij andere terpenen die in cannabis voorkomen.
Dit alles betekent echter niet dat gangbare terpeenprofielen zich bij mensen op dezelfde manier gedragen als THC.
Gecontroleerd onderzoek bij mensen ondersteunt dit onderscheid. D-limoneen dat afzonderlijk werd toegediend, veroorzaakte geen THC-achtige farmacodynamische reactie. Bij toediening in combinatie met THC in bepaalde experimentele doseringen verminderde het echter selectief bepaalde angstgerelateerde effecten, zonder dat dit leidde tot een algemene toename van de roes of tot veranderingen in de farmacokinetiek van THC.
Dat biedt ons een nuttige manier om over terpenen na te denken.
Zij vormen niet de drijvende kracht achter de cannabisroes, maar afzonderlijke verbindingen kunnen onder bepaalde omstandigheden invloed uitoefenen op bepaalde aspecten van de bredere chemische en zintuiglijke ervaring.
Het bewijsmateriaal moet per stof afzonderlijk worden beoordeeld, in plaats van te worden omgezet in simplistische effectendiagrammen.
Er is niet bewezen dat myrceen iedereen slaperig maakt of dat THC hierdoor de bloed-hersenbarrière efficiënter passeert. Pineen is geen molecuul dat gegarandeerd de concentratie bevordert. Limoneen zorgt er niet automatisch voor dat iemand energieker wordt. Een hoog terpeengehalte betekent niet dat de high sterker is.
Ook de bron doet geen afbreuk aan dit fundamentele beginsel.
Een botanisch limoneenmolecuul wordt niet niet-bedwelmend, terwijl limoneen afkomstig van cannabis wel bedwelmend wordt. Het individuele molecuul kan chemisch gezien hetzelfde zijn. Wat verandert, is het totale mengsel eromheen.
Voor terpeenproducten op basis van cannabis en ‘live resin’ is een aanvullend onderscheid nodig, omdat het commerciële materiaal cannabinoïden kan bevatten indien deze tijdens de extractie en verfijning niet volledig zijn afgescheiden. Indien een dergelijk product THC bevat, kan de THC een bedwelmend effect hebben. Dat betekent echter niet dat de terpeen zelf de roes veroorzaakt.
Het beste wetenschappelijke antwoord op de vraag “wordt men high van terpenen?” is dan ook:
Terpenen zijn niet-bedwelmende aromatische plantaardige stoffen en geen vervangingsmiddelen voor THC. Ze kunnen biologische activiteit vertonen en sommige kunnen specifieke aspecten van de farmacologie van cannabinoïden beïnvloeden, maar ze roepen op zichzelf niet de gebruikelijke THC-roes op.
Ga verder met het verkennen van het Canavape-informatiecentrum over terpenen met hoe terpenen het lichaam en uw beleving beïnvloeden, verschillende soorten terpenen, of terpenen bij een drugstest worden gedetecteerd, botanische terpenen versus uit cannabis afkomstige terpenen, Wat zijn terpenen in live resin?, waar terpenen voorkomen, hoe terpenen worden aangemaakt en gewonnen en verdampings- en afbraaktemperaturen van terpenen.
U kunt ook het volledige aanbod bekijken Canavape-terpeencollectie en onze specialist terpeenprofielen afkomstig van cannabis.
Dit artikel is bedoeld voor educatieve doeleinden en gaat in op de chemie van terpenen, de farmacologie van cannabis en de huidige wetenschappelijke bevindingen. Het bevat geen medisch of juridisch advies. Geconcentreerde terpeenbestanddelen dienen te worden behandeld in overeenstemming met de bijbehorende technische en veiligheidsdocumentatie, en van cannabis afgeleide materialen dienen op de juiste wijze te worden beoordeeld op hun cannabinoïdegehalte en hun regelgevende status.
Stuur ons rechtstreeks een bericht
Ik kom spoedig terug