W naturze występuje wiele różnych rodzajów terpenów, od małych, wysoce lotnych monoterpenów, takich jak limonen i mircen, po większe seskwiterpeny, takie jak beta-kariofilen i humulen. Szersza rodzina terpenów obejmuje również diterpeny, sesterterpeny, triterpeny, tetraterpeny i politerpeny, chociaż te większe cząsteczki zazwyczaj nie są tym, o czym ludzie mówią, gdy dyskutują o aromatycznych profilach terpenowych.
Dla większości osób zajmujących się badaniem terpenów występujących w konopiach indyjskich, owocach, ziołach, olejkach eterycznych lub preparatach roślinnych monoterpeny i seskwiterpeny stanowią dwie najważniejsze klasy. Obejmują one wiele znanych związków aromatycznych, takich jak limonen, mircen, alfa-pinen, beta-pinen, terpinolen, beta-kariofilen i humulen.
Należy jeszcze zapoznać się z kolejnym zagadnieniem terminologicznym. Związki takie jak linalol, geraniol i nerolidol są z technicznego punktu widzenia terpenoidami, ponieważ zawierają tlen, jednak w branży perfumeryjnej, olejków eterycznych i konopi indyjskich są one rutynowo zaliczane do ogólnej grupy terpenów.
W niniejszym przewodniku wyjaśniono różne rodzaje terpenów, sposób definiowania klas terpenów, najczęściej występujące poszczególne terpeny, różnicę między monoterpenami a seskwiterpenami, które terpeny występują w konopiach indyjskich oraz w jaki sposób klasyfikacja chemiczna różni się od takich pojęć, jak terpeny botaniczne, terpeny pochodzące z konopi indyjskich i profile terpenowe.
Terpeny klasyfikuje się przede wszystkim na podstawie liczby pięciowęglowych jednostek strukturalnych występujących w ich budowie. Monoterpeny zawierają 10 atomów węgla, seskwiterpeny – 15, diterpeny – 20, sesterterpeny – 25, triterpeny – 30, a tetraterpeny – 40. Związkami aromatycznymi najczęściej występującymi w roślinach i konopiach indyjskich są monoterpeny, takie jak limonen, mircen i pinen, oraz seskwiterpeny, takie jak beta-kariofilen i humulen. Związki zawierające tlen, takie jak linalol, geraniol i nerolidol, są technicznie terpenoidami, ale powszechnie określa się je mianem terpenów.
Z naukowego punktu widzenia rodzaje terpenów można omawiać na kilka różnych sposobów.
Najbardziej podstawowa klasyfikacja opiera się na wielkości szkieletu węglowego.
Terpeny można również pogrupować według kształtu cząsteczki, grup funkcyjnych, lotności, źródła pochodzenia roślinnego lub zapachu.
Systemy te służą do udzielania odpowiedzi na różne pytania.
Na przykład stwierdzenie, że limonen jest monoterpenem, odnosi się do jego struktury węglowej. Stwierdzenie, że ma zapach cytrusów, odnosi się do jego właściwości sensorycznych. Stwierdzenie, że pochodzi z roślin, odnosi się do jego źródła. Żadna z tych klasyfikacji nie zastępuje pozostałych.
Tradycyjny system klasyfikacji terpenów opiera się na pięciowęglowych jednostkach izoprenowych występujących w szkielecie cząsteczki.
Rośliny nie ograniczają się jedynie do łączenia wolnych cząsteczek izoprenu. Z biologicznego punktu widzenia wytwarzają one aktywowane prekursory pięciowęglowe, zwane IPP i DMAPP, które są następnie przekształcane przez wyspecjalizowane enzymy w większe związki pośrednie, a ostatecznie w struktury terpenowe.
Nasz przewodnik po jak powstają i jak się je pozyskuje szczegółowo wyjaśnia ten proces biosyntezy.
Główne klasy związków chemicznych należące do rodziny terpenów.
| Klasa terpenów | Ilość węgla | Tradycyjne jednostki pięciowęglowe | Przykłady | Typowa trafność |
|---|---|---|---|---|
| Hemiterpeny | C5 | 1 | Izopren | Najmniejsze przedstawicielki rodziny terpenów |
| Monoterpeny | C10 | 2 | Limonen, mircen, alfa-pinen, beta-pinen, terpinolen | Mają ogromne znaczenie w olejkach eterycznych, aromatach roślinnych i profilach konopi |
| Seskwiterpeny | C15 | 3 | Beta-kariofilen, humulen, farnezen | Są średnio mniej lotne niż monoterpeny i odgrywają ważną rolę w głębszych nutach aromatycznych |
| Diterpeny | C20 | 4 | Taksadien i wiele diterpenów roślinnych | Szeroka rodzina biologiczna, zazwyczaj mająca mniejsze znaczenie dla aromatu lotnego |
| Sesterterpeny | C25 | 5 | Różnorodne specjalistyczne produkty naturalne | Mniej powszechne i zazwyczaj niebędące głównymi lotnymi związkami aromatycznymi |
| Triterpeny | C30 | 6 | Skwalen | Odgrywa ważną rolę w biosyntezie steroli oraz wielu większych produktów naturalnych |
| Tetraterpeny | C40 | 8 | Beta-karoten i pokrewne struktury karotenoidowe | Ma znaczenie raczej w dziedzinie pigmentów i biologii roślin niż w zakresie lotnych substancji zapachowych |
| Politerpeny | Długołańcuchowe | Wiele | Kauczuk naturalny i pokrewne poliizopreny | Duże materiały polimerowe pochodzące z terpenów |
Monoterpeny zawierają 10 atomów węgla i składają się z dwóch pięciowęglowych cząsteczek.
Należą one do najbardziej znanych cząsteczek terpenów, ponieważ wiele z nich charakteryzuje się dużą lotnością i silnym aromatem.
Monoterpeny występują powszechnie w owocach, ziołach, kwiatach, drzewach iglastych, chmielu i konopiach indyjskich.
Do typowych przykładów należą:
Ponieważ wiele monoterpenów charakteryzuje się znaczną parownością ciśnienie W temperaturze pokojowej łatwo przedostają się do powietrza i wpływają na bezpośredni aromat rośliny lub profil terpenowy.
Ogólnie rzecz biorąc, typowe monoterpeny są bardziej lotne niż większe seskwiterpeny.
Mniejszy rozmiar cząsteczek często wiąże się z niższą temperaturą wrzenia i wyższym ciśnieniem pary.
Właśnie dlatego związki takie jak alfa-pinen, mircen i limonen mogą stosunkowo szybko ulatniać się z niedostatecznie szczelnie zamkniętego materiału roślinnego.
Stwierdzenie, że każdy monoterpen jest bardziej lotny niż każdy seskwiterpen w każdych warunkach, nadal stanowi zbytnie uproszczenie.
Zmienność zależy od dokładnej struktury molekularnej, a także od temperatury i ciśnienia.
Szczegółowe dane dotyczące temperatur wrzenia można znaleźć w temperatury odparowywania, spalania i rozkładu terpenów.
Monoterpeny o tej samej liczbie atomów węgla mogą mieć bardzo różne struktury.
Trzy przydatne kategorie to monoterpeny acykliczne, monocykliczne i bicykliczne.
Przykłady różnych struktur monoterpenów.
| Typ konstrukcyjny | Przykład | Struktura | Stowarzyszenie „Common Aroma” |
|---|---|---|---|
| Monoterpen acykliczny | Mircen | Węglowodór o otwartym łańcuchu | Ziemisty, ziołowy, balsamiczny |
| Monoterpen acykliczny | Ocymen | Węglowodór o otwartym łańcuchu | Słodki, ziołowy, zielony |
| Monocykliczny monoterpen | Limonen | Węglowodór jednopierścieniowy | Cytrusy |
| Monocykliczny monoterpen | Terpinolen | Węglowodór jednopierścieniowy | Świeży, ziołowy, kwiatowy |
| Monoterpen bicykliczny | Alfa-pinen | Węglowodór dwupierścieniowy | Sosna, żywiczny, świeży |
| Monoterpen bicykliczny | Beta-pinen | Węglowodór dwupierścieniowy | Drzewny, zielony, przypominający sosnę |
Mircen to acykliczny monoterpen o wzorze cząsteczkowym C10H16.
Występuje w wielu roślinach, w tym w chmielu, liściu laurowym, trawie cytrynowej, konopiach indyjskich i innych gatunkach aromatycznych.
Jego aromat jest często opisywany jako ziemisty, ziołowy, balsamiczny lub piżmowy.
Mircen jest często poruszanym tematem w literaturze poświęconej konopiom indyjskim, ponieważ w niektórych odmianach może występować w znacznych stężeniach.
Nie należy go jednak traktować jako wiarygodnego wskaźnika działania typu “indica” ani jako dowodu na to, że dany profil będzie miał działanie uspokajające.
Takie skojarzenia często pojawiają się w opisach konopi przeznaczonych do celów komercyjnych, jednak samo stężenie terpenów nie pozwala wiarygodnie przewidzieć indywidualnych odczuć fizjologicznych danej osoby.
Limonen to cykliczny monoterpen występujący w szczególności w skórkach owoców cytrusowych.
D-limonen jest głównym składnikiem wielu olejków ze skórek owoców cytrusowych i jednym z najczęściej występujących na rynku naturalnych terpenów.
Jego aromat opisuje się zazwyczaj jako pomarańczowy, cytrynowy lub o wyrazistym cytrusowym charakterze.
Limonen występuje również w wielu roślinach innych niż cytrusy, w tym w konopiach indyjskich.
Ta sama cząsteczka limonenu może zatem stanowić składnik zarówno olejku z skórki pomarańczy, jak i profilu terpenowego inspirowanego konkretną odmianą, nie będąc przy tym charakterystyczna wyłącznie dla żadnej z tych roślin.
Informacje na temat naturalnych źródeł limonenu i innych związków można znaleźć w gdzie terpeny występują w roślinach, owocach i produktach spożywczych.
Alfa-pinen to bicykliczny monoterpen szeroko rozpowszechniony w całym królestwie roślin.
Szczególnie kojarzy się z sosną, jodłą, drzewami iglastymi, rozmarynem i licznymi olejkami eterycznymi.
Aromat jest ostry, świeży, żywiczny i wyraźnie przypomina sosnę.
Alfa-pinen występuje w różnych postaciach enancjomerycznych, co oznacza, że cząsteczki mogą mieć ten sam układ wiązań, a jednocześnie różnić się trójwymiarowym układem przestrzennym.
To jeden z przykładów pokazujących, dlaczego nazwa terpenu nie zawsze oddaje wszystkie istotne z chemicznego punktu widzenia szczegóły.
Beta-pinen to kolejny bicykliczny monoterpen z grupy C10.
Ma ten sam wzór cząsteczkowy co alfa-pinen, ale inny układ atomów.
Jego aromat często opisuje się jako drzewny, zielony, żywiczny lub przypominający sosnę.
Alfa-pinen i beta-pinen często występują razem w profilach zapachowych roślin iglastych, ziół i konopi indyjskich, ale są to odrębne cząsteczki, a nie dwie nazwy tego samego związku.
Terpinolen to monocykliczny monoterpen występujący w roślinach, takich jak drzewo herbaciane, sosna oraz liczne gatunki roślin aromatycznych.
Występuje również w niektórych odmianach konopi, czasami jako jeden z bardziej wyrazistych składników lotnych.
Trudno opisać jego aromat jednym słowem, ponieważ łączy w sobie nuty świeże, ziołowe, drzewne, kwiatowe i lekko cytrusowe.
Ta złożoność jest jednym z powodów, dla których nazwy terpenów nie należy automatycznie przyporządkowywać do jednej, prostej kategorii sensorycznej.
Termin „ocimene” odnosi się do pokrewnych struktur acyklicznych monoterpenów występujących w wielu kwiatach i roślinach aromatycznych.
Aromat ten często opisuje się jako słodki, zielony, ziołowy lub kwiatowy.
Rośliny mogą wydzielać ocimen i inne lotne związki organiczne w ramach sygnalizacji ekologicznej oraz reakcji obronnych.
To przydatne przypomnienie, że produkcja terpenów wyewoluowała w ramach biologii rośliny, a nie specjalnie w celu wytworzenia smaków czy efektów dla ludzi.
Seskwiterpeny zawierają 15 atomów węgla i składają się z trzech pięciowęglowych cząsteczek.
W porównaniu z typowymi monoterpenami są one zazwyczaj większe, mniej lotne i częściej nadają nuty aromatyczne o cięższym charakterze lub o dłuższej trwałości.
Do najważniejszych przykładów należą:
Związki z grupy C15 zawierające tlen, takie jak nerolidol i bisabolol, są z technicznego punktu widzenia seskwiterpenoidami.
Beta-kariofilen to seskwiterpen o strukturze bicyklicznej, kojarzony z aromatami pieprzowymi, korzennymi i drzewnymi.
Występuje w czarnym pieprzu, goździkach, chmielu, konopiach indyjskich oraz w wielu innych olejkach eterycznych.
Beta-kariofilen budzi szczególne zainteresowanie, ponieważ badania laboratoryjne wykazały, że działa on jako selektywny agonista receptora kannabinoidowego CB2.
Właśnie dlatego w literaturze naukowej określa się go mianem kannabinoidu pochodzenia pokarmowego.
Ta terminologia może być myląca.
Z chemicznego punktu widzenia beta-kariofilen pozostaje seskwiterpenem. Nie jest to THC, CBD lub jeden z klasycznych fitokannabinoidów.
Termin ten odnosi się raczej do działania tego związku na receptor CB2 niż do jego grupy chemicznej.
Humulen, dawniej nazywany również alfa-kariofilenem, to seskwiterpen o 15 atomach węgla, powszechnie kojarzony z chmielem.
Występuje również w konopiach indyjskich i wielu roślinach aromatycznych.
Jego aromat jest zazwyczaj drzewny, ziołowy, ziemisty i chmielowy.
Humulen i beta-kariofilen to cząsteczki o podobnej budowie, ale różne pod względem chemicznym.
Twierdzenia, że humulen niezawodnie hamuje apetyt u ludzi, wykraczają poza obecny stan wiedzy i nie powinny być wykorzystywane do przewidywania, w jaki sposób profil terpenowy wpłynie na daną osobę.
Farneseny to acykliczne seskwiterpeny występujące w wielu owocach, kwiatach oraz w profilach lotnych składników roślinnych.
W zależności od izomeru i otaczającej mieszaniny mogą wnosić nuty aromatyczne o charakterze zielonym, kwiatowym, drzewnym lub przypominającym jabłko.
Farnesen stanowi również przykład tego, jak terminologia dotycząca terpenów może odnosić się do rodziny blisko spokrewnionych izomerów, a nie do jednej, uniwersalnie identycznej struktury.
Z technicznego punktu widzenia nerolidol jest seskwiterpenoidem alkohol a nie seskwiterpen węglowodorowy.
Zawiera 15 atomów węgla i występuje naturalnie w wielu kwiatach i roślinach.
Jego aromat jest zazwyczaj opisywany jako kwiatowy, drzewny i delikatnie świeży.
Nerolidol występuje w różnych postaciach geometrycznych i stereochemicznych.
To sprawia, że jest to dobry przykład tego, jak etykieta handlowa może ukrywać istotne szczegóły dotyczące struktury molekularnej.
Alfa-bisabolol to kolejny alkohol seskwiterpenoidowy.
Jest ściśle powiązany z rumiankiem i znajduje szerokie zastosowanie w preparatach kosmetycznych i perfumeryjnych.
Jego aromat jest stosunkowo łagodny, kwiatowy i delikatnie słodki.
Chociaż często umieszcza się go na listach terpenów konopi indyjskich, ze względu na zawartą w nim grupę alkoholową zawierającą tlen, z chemicznego punktu widzenia lepiej jest go opisać jako seskwiterpenoid.
Diterpeny zawierają 20 atomów węgla.
Składają się z czterech pięciowęglowych cząsteczek i tworzą ogromną rodzinę naturalnych związków roślinnych.
Wiele z nich charakteryzuje się znacznie mniejszą lotnością niż monoterpeny i seskwiterpeny, które dominują w dyskusjach na temat aromatów.
Diterpeny mają zatem ogromne znaczenie dla biochemii roślin, choć niekoniecznie wydzielają ten charakterystyczny zapach, który większość ludzi kojarzy ze słowem „terpen”.
Taksadien jest jednym z przykładów węglowodorów diterpenowych.
Fitol, często spotykany w chemii roślinnej, jest, mówiąc dokładniej, alkoholem diterpenoidowym.
Sesterterpeny zawierają 25 atomów węgla i składają się z pięciu pięciowęglowych jednostek.
Konsumenci znają je słabiej, ponieważ zazwyczaj nie stanowią one dominujących składników olejków eterycznych stosowanych na co dzień ani profili zapachowych konopi.
Stanowią one uznaną klasę produktów naturalnych i występują w różnych roślinach, grzybach oraz organizmach morskich.
Triterpeny zawierają 30 atomów węgla.
Jednym z najbardziej znanych przykładów jest skwalen.
Triterpeny i triterpenoidy stanowią biochemiczną podstawę ogromnej gamy produktów naturalnych, w tym struktur związanych ze sterolami.
Ze względu na większe rozmiary są one zazwyczaj znacznie mniej lotne niż monoterpeny aromatyczne.
Nie należy zatem oczekiwać, że będą one wpływać na aromat w przestrzeni nad cieczą w taki sam sposób jak limonen czy pinen.
Tetraterpeny zawierają 40 atomów węgla.
Struktury karotenoidowe, takie jak beta-karoten, należą do tej części szerszej rodziny terpenów.
Związki te są silnie powiązane raczej z pigmentami biologicznymi niż z substancjami zapachowymi.
To kolejny przydatny przykład pokazujący, że pojęcie „terpen” obejmuje znacznie więcej niż tylko aromatyczne cząsteczki olejków eterycznych.
Politerpeny zawierają długie łańcuchy złożone z wielu powtarzających się pięciowęglowych jednostek.
Kauczuk naturalny jest dobrze znanym przykładem naturalnie występującego poliizoprenu.
Pod względem wrażeń zmysłowych nie przypomina zbytnio lotnych monoterpenów występujących w owocach cytrusowych czy konopiach indyjskich, ale należy do tej samej, szerszej rodziny strukturalnej.
To rozróżnienie nabiera coraz większego znaczenia, gdy wykraczamy poza zwykłą listę nazw terpenów.
Czysty terpen zawiera węgiel i wodór.
Terpenoid to związek z tej samej grupy, zawierający dodatkową grupę funkcyjną, zazwyczaj tlen.
Typowe związki, które często określa się wspólnym terminem „terpeny”.
| Związek | Klasyfikacja techniczna | Rodzina Carbon | Charakterystyczny aromat |
|---|---|---|---|
| Limonen | Węglowodór terpenowy | Monoterpen, C10 | Cytrusy |
| Mircen | Węglowodór terpenowy | Monoterpen, C10 | Ziemisty, ziołowy |
| Alfa-pinen | Węglowodór terpenowy | Monoterpen, C10 | Sosna, żywica |
| Linalool | Alkohol terpenoidowy | Monoterpenoid, C10 | Kwiatowy, przypominający lawendę |
| Geraniol | Alkohol terpenoidowy | Monoterpenoid, C10 | Róża, kwiatowy |
| 1,8-cyneol | Eter terpenoidowy | Monoterpenoid, C10 | Świeży, przypominający eukaliptus |
| Beta-kariofilen | Węglowodór terpenowy | Seskwiterpen, C15 | Pieprz, przyprawy, drewno |
| Humulen | Węglowodór terpenowy | Seskwiterpen, C15 | Chmielowy, drzewny, ziołowy |
| Nerolidol | Alkohol terpenoidowy | Seskwiterpenoid, C15 | Kwiatowy, drzewny |
| Bisabolol | Alkohol terpenoidowy | Seskwiterpenoid, C15 | Delikatny, kwiatowy, słodki |
W literaturze popularnej linalool jest często określany jako terpen, choć z technicznego punktu widzenia jest to utleniony alkohol monoterpenoidowy.
Występuje w lawendzie, kolendrze, bergamotce i wielu innych roślinach aromatycznych.
Jego zapach jest kwiatowy i przypomina lawendę.
Linalool występuje w postaci różnych enancjomerów, a jego stereochemia może wpływać na charakter zapachu.
Właśnie dlatego wysokiej jakości charakterystyka analityczna może wykraczać poza samo wykrycie substancji o nazwie linalool.
Geraniol to alkohol monoterpenoidowy o słodkim zapachu przypominającym różę.
Występuje naturalnie w róży, palmarosie, cytronelli, trawie cytrynowej i wielu innych roślinach aromatycznych.
Geraniol jest szeroko stosowany w chemii zapachów i aromatów i może występować jako składnik drugorzędny w złożonych profilach terpenowych.
1,8-Cineol, powszechnie nazywany eukaliptol, jest eterem cyklicznym i monoterpenoidem utlenionym.
Substancja ta jest silnie związana z eukaliptusem, ale występuje również w rozmarynie, szałwii, liściu laurowym i wielu innych roślinach.
Jego zapach jest świeży, kamforowy i orzeźwiający.
Chociaż substancja ta jest rutynowo zaliczana do grupy terpenów, obecność atomu tlenu sprawia, że termin „terpenoid” stanowi bardziej precyzyjne określenie chemiczne.
Borneol to bicykliczny alkohol monoterpenoidowy występujący w wielu roślinach aromatycznych i olejkach eterycznych.
To zapach jest często opisywany jako kamforowy, drzewny lub balsamiczny.
W złożonych profilach botanicznych może również występować wraz z pokrewnym ketonem kamforowym.
Karwon jest utlenionym ketonem z grupy monoterpenoidów.
Stanowi to szczególnie przydatny przykład stereochemii, ponieważ różne enancjomery wiążą się z uderzająco różnymi aromatami.
Jedna z form jest silnie kojarzona z miętą zieloną, podczas gdy forma przeciwna jest ściślej powiązana z kminkiem.
Sama formuła molekularna nie determinuje zatem dokładnego wrażenia sensorycznego.
Terminy „główny” i „drugorzędny” odnoszą się do względnego stężenia, a nie do odrębnych klas chemicznych.
Główny terpen to po prostu taki, który występuje w stosunkowo dużym stężeniu w danej próbce lub profilu.
Ten terpen występuje w mniejszym stężeniu.
Ta sama cząsteczka może zatem odgrywać kluczową rolę w jednej roślinie, a drugorzędną w innej.
Na przykład limonen może dominować w jednym profilu, a w innym występować jedynie jako składnik śladowy.
Tak.
Sama koncentracja nie decyduje o znaczeniu sensorycznym.
Progi węchowe człowieka różnią się znacznie w zależności od związku.
Cząsteczka występująca w bardzo niskim stężeniu może zatem wywierać zauważalny wpływ na aromat, jeśli ludzki nos jest na nią szczególnie wrażliwy.
Właśnie dlatego nie zawsze udaje się idealnie odtworzyć złożone profile naturalne poprzez mieszanie wyłącznie trzech lub czterech najczęściej występujących terpenów.
Konopie indyjskie mogą wytwarzać szeroki i zróżnicowany zestaw związków lotnych.
Do najczęściej wymienianych terpenów i terpenoidów należą:
Stężenie względne różni się znacznie w zależności od odmiany, fenotypu, warunków uprawy, terminu zbiorów oraz sposobu postępowania po zbiorach.
Właśnie dlatego nie ma jednego, uniwersalnego profilu terpenów konopi.
Nie zawsze.
Typ 1, typ 2 i typ 3 to chemotypy kannabinoidów.
Typ 1 charakteryzuje się przewagą THC, typ 2 zawiera mieszankę THC i CBD, natomiast typ 3 charakteryzuje się przewagą CBD.
Klasyfikacje te nie określają profilu terpenowego.
Te same monoterpeny i seskwiterpeny mogą występować we wszystkich trzech chemotypach.
Kwiat typu 3 o przewadze CBD może zatem zawierać limonen, mircen, beta-kariofilen lub pinen, podobnie jak odmiana typu 1.
Nasz przewodnik po jak dodać terpeny do kwiatów wyjaśnia tę różnicę bardziej szczegółowo.
Tradycyjne oznaczenia „indica” i „sativa” nie zapewniają wiarygodnej analitycznej klasyfikacji terpenów.
Współczesne odmiany konopi są w dużym stopniu hybrydyzowane, a rośliny sprzedawane w ramach tej samej szerokiej kategorii mogą charakteryzować się znacznie różniącymi się profilami kannabinoidów i terpenów.
Laboratoryjna analiza terpenów dostarcza znacznie dokładniejszych informacji chemicznych niż samo oznaczenie „indica”, „sativa” lub „hybryda”.
Nie oznacza to jednak, że tradycyjna terminologia nie ma znaczenia ani z kulturowego, ani z ogrodniczego punktu widzenia.
Oznacza to, że nie należy tego traktować jako substytutu analizy chemicznej.
Nie da się tego jednoznacznie stwierdzić na podstawie samej nazwy terpenu.
Terminy takie jak „terpen pobudzający”, „terpen relaksujący”, ostrość terpen i sen Terpeny znajdują szerokie zastosowanie w przemyśle.
Dowody naukowe są znacznie bardziej złożone.
Poszczególne terpeny mogą wykazywać mierzalną aktywność biologiczną w układach eksperymentalnych, jednak istotne znaczenie mają dawka, droga podania, stężenie oraz otaczająca je mieszanina substancji chemicznych.
W przypadku wielu popularnych twierdzeń dotyczących efektów, przypisywanych konopiom indyjskim na podstawie wykresów terpenów, dowody oparte na badaniach na ludziach są nadal znacznie bardziej ograniczone.
Aby zapoznać się ze szczegółowym przeglądem dowodów, przeczytaj jak terpeny oddziałują na organizm i odczucia.
Efekt entourage to hipoteza, zgodnie z którą związki zawarte w konopiach indyjskich mogą oddziaływać na siebie w taki sposób, że mieszanka tych związków wywołuje skutek odmienny od tego, jaki daje pojedynczy składnik.
Może to potencjalnie obejmować interakcje między kannabinoidami, między terpenami oraz między kannabinoidami a terpenami.
Koncepcja ta jest naukowo wiarygodna, a niektóre konkretne interakcje znajdują potwierdzenie w dowodach.
Niemniej jednak w marketingu komercyjnym koncepcja ta została rozszerzona znacznie poza ramy dowodów naukowych.
Obecnie nie ma solidnych podstaw naukowych pozwalających zakładać, że każda mieszanka CBD, CBG i terpenów jest z założenia skuteczniejsza niż poszczególne składniki w postaci izolatów.
Należy wykazać konkretną synergię w odniesieniu do omawianych związków, stężeń i wskaźnika biologicznego.
Beta-kariofilen zasługuje na osobne omówienie, ponieważ jego związek z biologią kannabinoidów jest niezwykle dobrze scharakteryzowany jak na terpen.
Badania wykazały selektywną aktywność agonistyczną wobec receptora CB2.
To sprawia, że beta-kariofilen stanowi interesujące ogniwo łączące chemię terpenów z badaniami nad układem endokannabinoidowym.
Nie oznacza to jednak, że wszystkie terpeny zachowują się w podobny sposób.
Nie należy ekstrapolować wyników dotyczących jednego dobrze scharakteryzowanego oddziaływania receptora na wszystkie terpeny występujące w profilu botanicznym.
Kategorie zapachowe są przydatne przy opracowywaniu receptur, ale nie stanowią klasyfikacji chemicznej.
Najpopularniejsze rodziny aromatów oraz niektóre substancje zawierające terpeny.
| Rodzina aromatów | Najaktywniejsi autorzy | Typowy opis |
|---|---|---|
| Cytrusy | Limonen, terpinolen i pokrewne związki lotne | Cytryna, pomarańcza, grejpfrut, jasne |
| Sosna i żywica | Alfa-pinen, beta-pinen | Świeża sosna, drzewa iglaste, żywica |
| Ziemisty i ziołowy | Mircen, humulen i złożone mieszaniny | Ziemia, zioła, piżmo, chmiel |
| Kwiatowy | linalool, geraniol, nerolidol | Lawenda, róża, kwiat |
| Pikantne i pieprzne | Beta-kariofilen | Pieprz, goździk, drewno, przyprawy |
| Świeże i zielone | Ocimen, terpinolen oraz liczne lotne związki inne niż terpeny | Zielony, świeży, słodko-ziołowy |
| Woody | Beta-kariofilen, humulen, nerolidol i inne seskwiterpeny | Drewno, suszone zioła, ciepła żywica |
Zapach rośliny rzadko wynika z działania tylko jednego terpenu.
Profil bogaty w limonen niekoniecznie musi pachnieć dokładnie jak cytryna.
Obecne w otoczeniu mircen, pinen, kariofilen, estry, aldehydy oraz śladowe ilości związków lotnych mogą znacząco wpłynąć na postrzegany aromat.
Właśnie dlatego odmiana konopi, skórka pomarańczy i mieszanka składników roślinnych mogą zawierać limonen, a mimo to pachnieć zupełnie inaczej.
Innym częstym zastosowaniem wyrażenia “rodzaje terpenów” jest odniesienie do pochodzenia tych składników.
Jest to klasyfikacja oparta na źródle, a nie na składzie chemicznym.
Do głównych kategorii handlowych należą:
Terpeny pochodzenia roślinnego pozyskuje się z roślin innych niż konopie indyjskie.
Producent może pozyskiwać limonen z surowców pochodzenia cytrusowego, pinen z surowców pochodzenia iglastego, a inne cząsteczki z ziół, kwiatów lub roślin przyprawowych.
Oczyszczone cząsteczki naturalne można następnie łączyć w precyzyjnych proporcjach, aby tworzyć oryginalne lub inspirowane konopiami profile zapachowe.
Zapewnia to wysoki stopień spójności receptury.
Poznaj nasze kolekcja terpenów dla profili inspirowanych roślinami i odmianami.
Terpeny pochodzące z konopi indyjskich, często określane skrótem CDT, to frakcje aromatyczne pozyskiwane bezpośrednio z materiału roślinnego konopi indyjskich.
Atrakcyjność tego zjawiska nie polega na tym, że cząsteczka limonenu nabiera wyjątkowych właściwości chemicznych, gdy powstaje w konopiach indyjskich.
Różnica polega na pełnym profilu składników występujących naturalnie w jego otoczeniu.
Frakcja pochodząca z konopi indyjskich może zawierać liczne główne i drugorzędne związki lotne pochodzące z rośliny źródłowej w takich kombinacjach, których dokładne odtworzenie na podstawie mniejszej liczby izolatów botanicznych może być trudne.
Przeglądaj nasze profile terpenów pochodzących z konopi indyjskich dla tego rodzaju materiału.
Cząsteczki terpenów można również wytwarzać w drodze syntezy chemicznej.
Jeśli tożsamość cząsteczki i jej stereochemia są rzeczywiście identyczne, cząsteczka ta nie jest w stanie w żaden sposób rozpoznać, czy powstała pierwotnie w roślinie, czy w wyniku procesu chemicznego.
Do istotnych różnic mogą należeć:
Dlatego też zbyt dużym uproszczeniem jest twierdzenie, że każdy terpen syntetyczny jest pod względem chemicznym gorszy od każdego terpenu naturalnego.
Współczesna biotechnologia pozwala modyfikować mikroorganizmy, takie jak drożdże, w celu wytwarzania określonych cząsteczek terpenów.
Organizmy te wykorzystują zmodyfikowane szlaki biosyntezy do wytwarzania określonego związku docelowego w trakcie fermentacji.
Następnie terpen jest odzyskiwany i oczyszczany.
Takie podejście może zapewnić coraz bardziej skalowalną metodę uzyskiwania cząsteczek, których produkcja w innym przypadku wymagałaby znacznych ilości surowców rolniczych.
Aby uzyskać bardziej szczegółowe wyjaśnienie, zobacz jak powstają i jak się je pozyskuje.
Porównanie kategorii źródeł.
| Cecha | Terpeny botaniczne | Terpeny pochodzące z konopi indyjskich |
|---|---|---|
| Źródło | Materiały roślinne inne niż konopie indyjskie | Materiał roślinny konopi indyjskich |
| Tworzenie profilu | Często wytwarzane z oczyszczonych składników | Otrzymano jako naturalnie współwystępującą lotną frakcję roślinną |
| Spójność | Można je dokładnie odtworzyć na podstawie określonych składników | Mogą wystąpić naturalne wahania w partii |
| Związki o niewielkim znaczeniu | Zależy od stopnia złożoności receptury | Mogą zawierać liczne naturalnie występujące śladowe substancje lotne |
| Główna zaleta | Elastyczność i spójność projektowa | Zgodność z profilem chemicznym substancji aromatycznych występujących w roślinie źródłowej |
Terpen izolat zawiera jeden określony związek lub frakcję o bardzo wysokiej czystości, w której związek ten stanowi główny składnik.
Profil terpenowy obejmuje wiele związków, które są mieszane lub pozyskiwane razem.
Na przykład:
To rozróżnienie ma znaczenie przy porównywaniu specyfikacji produktów.
Olejek eteryczny to nie to samo, co oczyszczony profil terpenowy.
Olejki eteryczne to złożone, lotne ekstrakty roślinne.
Mogą zawierać terpeny, terpenoidy oraz związki z kilku innych grup chemicznych.
Zamiast tego można stworzyć określony profil terpenowy, łącząc określone składniki w ściśle dobranych proporcjach.
Dzięki temu twórca receptury zyskuje zazwyczaj znacznie większą kontrolę nad składem.
Tak.
Poszczególne związki charakteryzują się różnymi ciśnieniami pary i normalnymi temperaturami wrzenia.
Typowe lżejsze monoterpeny często wrzą w niższych temperaturach niż cięższe seskwiterpeny.
Na przykład alfa-pinen ma normalną temperaturę wrzenia wynoszącą około 157 °C, podczas gdy beta-kariofilen ma znacznie wyższą temperaturę wrzenia, wynoszącą około 256 °C.
Wartości te odnoszą się do czystych związków chemicznych w warunkach ciśnienia atmosferycznego.
Nie są to zalecane temperatury przygotowywania preparatów ani uniwersalne progi degradacji.
Zobacz temperatury odparowywania, spalania i rozkładu terpenów aby zapoznać się z pełnym wyjaśnieniem.
Tak.
Różnice w prężności pary powodują, że niektóre składniki profilu mogą ulegać utracie łatwiej niż inne.
Może to stopniowo zmieniać skład względny mieszanki.
Zapisany profil terpenowy może zatem stracić równowagę chemiczną, zanim znikną wszystkie cząsteczki.
Właśnie dlatego tak ważne są odpowiednie opakowanie, ograniczenie kontaktu z tlenem oraz właściwa kontrola temperatury.
Czytaj jak przechowywać i konserwować terpeny w zakresie praktycznej chemii magazynowania.
Wiele osób tak robi.
Działanie tlenu może powodować przekształcenie cząsteczek terpenów w produkty utleniania.
Ciepło i światło mogą przyspieszać niektóre z tych reakcji.
Utlenianie może wpływać na aromat, skład chemiczny oraz właściwości uczulające.
To kolejny powód, dla którego profil terpenowy należy traktować jako mieszaninę chemicznie aktywną, a nie jako niezmiennie stabilny składnik smakowy.
Tak, ale stabilności nie da się określić wyłącznie na podstawie liczby atomów węgla.
Monoterpeny są często bardziej lotne niż seskwiterpeny, ale ich podatność na utlenianie zależy w dużym stopniu od struktury molekularnej.
Wiązania podwójne, grupy funkcyjne, naświetlanie, tlen i temperatura – wszystkie te czynniki mają wpływ na procesy chemiczne związane z degradacją.
Dlatego też specyfikacja stabilności dotycząca konkretnego składnika jest bardziej przydatna niż ogólna zasada oparta wyłącznie na tym, czy jest to monoterpen, czy seskwiterpen.
Chromatografia gazowa jest jednym z najważniejszych narzędzi analitycznych w chemii terpenów.
Służy do rozdzielania związków lotnych, co pozwala na identyfikację i oznaczenie ilościowe poszczególnych składników.
Do powszechnie stosowanych metod należą GC-MS do identyfikacji oraz GC-FID do analizy ilościowej.
W przypadkach, w których stereochemia ma znaczenie, chiralne metody analityczne mogą dostarczyć dodatkowych informacji.
Dzięki temu można opisać złożony profil znacznie dokładniej niż za pomocą prostej etykiety opisującej aromat.
Przydatna analiza dotycząca konkretnej partii może wykazać:
Samo słowo „COA” nie gwarantuje, że wszystkie istotne właściwości zostały zbadane.
W badaniach eksperymentalnych różne cząsteczki terpenów wykazują odmienne właściwości farmakologiczne.
Nie oznacza to jednak, że każdy terpen wywiera na konsumentach prosty i przewidywalny wpływ.
Jakość dowodów różni się w zależności od związku i obejmuje połączenie badań laboratoryjnych, badań na zwierzętach oraz badań na ludziach.
Niektóre mechanizmy są dobrze scharakteryzowane, na przykład działanie beta-kariofilenu na receptory CB2.
Inne często powtarzane twierdzenia opierają się w dużej mierze na wynikach badań przedklinicznych lub interpretacji komercyjnej.
Właściwym wnioskiem jest to, że biologia terpenów zależy od konkretnej cząsteczki i konkretnych dowodów.
Zapach i skład chemiczny stanowią bardziej uzasadniony punkt wyjścia niż tabela skutków.
Wybór limonenu tylko dlatego, że wolisz cytrusowy zapach, jest oczywisty.
Wybór mircenu tylko dlatego, że wykres sugeruje działanie uspokajające, albo pinenu, bo rzekomo poprawia koncentrację, jest znacznie mniej uzasadniony naukowo.
Istotne znaczenie mają indywidualne reakcje, stężenie, droga narażenia oraz pełny skład preparatu.
Z tego powodu w produktach Canavape zawartość terpenów ma na celu przede wszystkim zapewnienie odpowiedniego składu i aromatu, a nie obietnicę określonych z góry efektów fizjologicznych.
Typowe związki terpenowe nie wywołują odurzenia podobnego do działania THC, które wiąże się z konopiami indyjskimi.
Nie oznacza to jednak, że każdy terpen jest biologicznie obojętny.
Niektóre z nich wykazują wymierną aktywność biologiczną w odpowiednich stężeniach.
Określenia „nieodurzający” i „nieaktywny” nie są zatem synonimami.
Standardowe testy na obecność konopi indyjskich nie są opracowane z uwzględnieniem powszechnie występujących cząsteczek terpenów, takich jak limonen, mircen czy pinen.
Testy na obecność konopi indyjskich zazwyczaj skupiają się na THC lub odpowiednich metabolitach THC.
Pochodzenie komercyjnego produktu terpenowego może nadal mieć znaczenie, jeśli składnik pochodzący z konopi indyjskich zawiera wykrywalne ilości kannabinoidów.
Czytaj Czy terpeny są wykrywalne w teście na obecność narkotyków? aby zapoznać się z pełnym wyjaśnieniem.
Twórcy receptur wykorzystują poszczególne właściwości sensoryczne i fizyczne terpenów do tworzenia kompleksowych profili.
Profil o wyraźnych nutach cytrusowych może zawierać znaczne ilości limonenu.
Profil o wyraźnej nutce sosnowej może w większym stopniu opierać się na alfa-pinenie i beta-pinenie.
Mircen może nadawać nutę ziemistą lub ziołową, natomiast beta-kariofilen – nutę korzenną i drzewną.
Linalool i geraniol mogą nadawać zapachowi kwiatowy charakter.
Kompletna formuła opiera się raczej na proporcjach niż na zwykłym zestawieniu listy znanych nazw terpenów.
Różne profile terpenowe mogą również wpływać na fizyczne właściwości preparatu, ponieważ skoncentrowane destylaty kannabinoidowe są znacznie bardziej lepkie niż większość lotnych składników terpenowych.
Dodanie profilu terpenowego może zatem jednocześnie wpłynąć na aromat i lepkość.
Właściwe stężenie zależy od rzeczywistego składu terpenów, surowca kannabinoidowego oraz zamierzonego produktu końcowego.
Zobacz jak mieszać terpeny z destylatem aby zapoznać się z pełnym przewodnikiem po recepturach.
Suszone surowce roślinne stwarzają zupełnie inne problemy związane z opracowaniem receptury niż destylaty płynne.
Terpen musi rozprzestrzeniać się w porowatej matrycy roślinnej, a nie tylko mieszać się z ciągłą fazą olejową.
Różne rodzaje terpenów charakteryzują się również różną lotnością, więc bez odpowiedniej kontroli procesu złożony profil może nie zostać przeniesiony lub nie osiągnąć równowagi w sposób jednolity.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, przeczytaj jak dodać terpeny do kwiatów.
Nieprawda. Terpen może wykazywać mierzalne działanie farmakologiczne, nie wywołując jednak tego samego, uniwersalnego odczucia u każdej osoby ani w każdym preparacie.
To zbytnie uproszczenie. Mircen jest składnikiem chemicznym, a nie gwarancją snu czy relaksu.
Powtórzę: klasyfikacja zapachów a skutki fizjologiczne to dwie różne rzeczy.
Nie w przypadku, gdy skład cząsteczki i jej stereochemia są identyczne. Cząsteczka limonenu może być chemicznie identyczna niezależnie od źródła pochodzenia rośliny.
Niekoniecznie. Terpeny i kannabinoidy to odrębne grupy związków chemicznych. Zawartość kannabinoidów w substancji aromatycznej pochodzącej z konopi indyjskich należy określić metodami analitycznymi, a nie zakładać na podstawie jej źródła.
Samo źródło nie decyduje o czystości, bezpieczeństwie ani właściwościach sensorycznych. Istotne znaczenie mają: identyfikacja molekularna, stereochemia, zanieczyszczenia oraz specyfikacja analityczna.
Nieprawda. Parowanie, wrzenie, utlenianie i degradacja termiczna to różne procesy i nie ma jednej uniwersalnej wartości progowej temperatury, która by je łączyła.
Nieprawda. Flawonoidy stanowią odrębną rodzinę polifenolowych związków roślinnych.
Nie.
Flawonoidy i terpeny to chemicznie odrębne grupy metabolitów roślinnych.
Mogą występować w tej samej roślinie, a nawet znajdować się w tym samym szerokim spektrum ekstraktu botanicznego, ale nie oznacza to, że należą do tej samej rodziny chemicznej.
Na przykład kannaflawiny to flawonoidy związane z badaniami nad konopiami indyjskimi, a nie cząsteczki terpenów.
Dokładna liczba zależy od tego, jak zdefiniowano tę rodzinę, oraz od tego, czy pokrewne terpenoidy zalicza się do węglowodorów.
W przyrodzie zidentyfikowano dziesiątki tysięcy struktur terpenów i terpenoidów.
Ta niewielka grupa związków, znana z marketingu konopi indyjskich i olejków eterycznych, stanowi zatem jedynie niewielką część całej rodziny związków chemicznych.
Aby zrozumieć profile aromatyczne roślin, najlepszym punktem wyjścia jest:
Zrozumienie tych cząsteczek znacznie ułatwia interpretację większości profili terpenowych dostępnych na rynku.
Te same cząsteczki terpenów występują w wielu niepowiązanych ze sobą roślinach.
Limonen występuje w dużych ilościach w skórkach owoców cytrusowych. Mircen występuje w chmielu i trawie cytrynowej. Pinen występuje w drzewach iglastych i ziołach. Linalol występuje w lawendzie i kolendrze. Beta-kariofilen występuje w czarnym pieprzu i goździkach.
Cannabis brings many of these molecules together in highly variable combinations.
For a detailed botanical source guide, read gdzie terpeny występują w roślinach, owocach i produktach spożywczych.
Plants manufacture terpene structures through enzyme-controlled biochemical pathways.
Commercial producers can then recover or purify them using processes such as steam distillation, cold pressing, CO2 extraction, fractional distillation and other separation technologies.
Modern biotechnology can also use engineered microorganisms to produce defined terpene molecules through fermentation.
Czytaj jak powstają i jak się je pozyskuje for the complete guide.
Start with composition and aroma.
Rozważ:
A precise ingredient specification is more useful than generic claims such as relaxing, energising or premium.
You can compare botanical and strain-inspired products in the Kolekcja terpenów Canavape lub zapoznaj się z naszą profile terpenów pochodzących z konopi indyjskich.
The main chemical classes are hemiterpenes, monoterpenes, sesquiterpenes, diterpenes, sesterterpenes, triterpenes, tetraterpenes and polyterpenes. For aroma and cannabis-related discussions, monoterpenes and sesquiterpenes are usually the most relevant.
Common aromatic terpenes include limonene, myrcene, alpha-pinene, beta-pinene, beta-caryophyllene, humulene, terpinolene and ocimene. Linalool, geraniol, nerolidol and bisabolol are technically terpenoids but are commonly included in terpene discussions.
A monoterpene is a C10 terpene representing two five-carbon building blocks. Common examples include limonene, myrcene, alpha-pinene, beta-pinene and terpinolene.
A sesquiterpene contains 15 carbon atoms and represents three five-carbon building blocks. Beta-caryophyllene and humulene are two familiar examples.
Monoterpenes contain 10 carbons, while sesquiterpenes contain 15. Common monoterpenes are generally more volatile, while larger sesquiterpenes often contribute heavier and longer-lasting aromatic notes.
Yes. Limonene is a C10 cyclic monoterpene strongly associated with citrus peel oils, although it also occurs in many other plants including cannabis.
Yes. Myrcene is an acyclic C10 monoterpene found in hops, lemongrass, bay, cannabis and numerous other botanical sources.
Yes. Alpha-pinene and beta-pinene are distinct bicyclic C10 monoterpenes. Both occur widely in conifers, herbs and many essential oils.
Yes. Beta-caryophyllene is a C15 sesquiterpene. It is also notable for selective activity at the CB2 cannabinoid receptor, which is why scientific literature has described it as a dietary cannabinoid despite its chemical classification as a terpene.
Yes. Humulene is a C15 sesquiterpene strongly associated with hops and also found in cannabis and other aromatic plants.
In common industry language, yes. More precisely, linalool is an oxygenated monoterpenoid alcohol rather than a hydrocarbon terpene. It is strongly associated with lavender and coriander.
Terpenoids are terpene-related compounds that contain additional chemical functionality or have undergone modification. Oxygenated molecules such as linalool, geraniol and nerolidol are examples.
Frequently reported cannabis terpenes include myrcene, limonene, alpha-pinene, beta-pinene, beta-caryophyllene, humulene, terpinolene and ocimene, alongside terpenoids such as linalool, bisabolol and nerolidol.
Not necessarily. Type 1, Type 2 and Type 3 describe cannabinoid chemotypes rather than terpene classes. The same terpene molecules can occur across THC-dominant, mixed THC/CBD and CBD-dominant flower.
Individual cultivars can have different terpene profiles, but broad indica and sativa labels do not reliably predict exact chemical composition. Laboratory analysis provides more precise information.
There is no scientifically established single best terpene for relaxation that applies to every person or formulation. Compounds such as myrcene and linalool are frequently marketed in this way, but human evidence is more limited than many commercial terpene charts suggest.
No terpene can currently be recommended as a universal focus compound on the basis of strong human evidence. Pinene and limonene are often associated commercially with daytime or focus profiles, but aroma preference and proven cognitive effects should not be treated as the same thing.
Major and minor describe relative concentration within a particular profile. A molecule can be a major terpene in one botanical sample and a minor terpene in another.
They can be. Odour potency varies enormously between molecules, so a compound present at low concentration can still contribute noticeably to the aroma of a complete profile.
The same individual molecule can be chemically identical regardless of source. The main difference is the complete profile. Botanical profiles are often formulated from purified plant-derived ingredients, while cannabis-derived terpene profiles are recovered directly from cannabis material.
Production route alone does not determine molecular identity. A synthetic molecule can be chemically identical to a naturally occurring molecule if structure and stereochemistry match. Purity, impurities, stereochemistry and complete profile composition remain important.
Fermentation-derived terpenes are produced using microorganisms that have been engineered to manufacture selected terpene molecules through biological pathways. The compounds are subsequently recovered and purified.
No. Essential oils are complex botanical extracts containing numerous volatile compounds. Terpenes and terpenoids may form a major part of an essential oil, but the oil itself is not one terpene.
No. Flavonoids are a separate family of polyphenolic plant compounds. They can occur alongside terpenes in plants and extracts but are chemically distinct.
Yes. Each molecule has its own physical properties. Common monoterpenes often have lower normal boiling points than heavier sesquiterpenes, but boiling point is not the same as evaporation temperature or degradation temperature.
Common terpene compounds do not produce the THC-like intoxication associated with cannabis. Some terpenes have biological activity, but that is different from producing a conventional cannabis high.
Standard cannabis drug tests do not normally target common terpene molecules. They are designed around THC or relevant THC metabolites. The complete composition of a cannabis-derived commercial product can still matter if controlled cannabinoids are present.
The term terpene covers an enormous chemical family rather than one type of aromatic ingredient.
At the molecular level, terpenes can be classified according to carbon skeleton size, beginning with C5 hemiterpenes and progressing through C10 monoterpenes, C15 sesquiterpenes, C20 diterpenes, C25 sesterterpenes, C30 triterpenes, C40 tetraterpenes and much larger polyterpenes.
For botanical aroma, essential oils and cannabis, the most important groups are usually monoterpenes and sesquiterpenes.
Monoterpenes include familiar compounds such as limonene, myrcene, alpha-pinene, beta-pinene, terpinolene and ocimene.
Sesquiterpenes include beta-caryophyllene, humulene and farnesene.
Many other molecules routinely called terpenes in commercial language are technically terpenoids. Linalool and geraniol are monoterpenoid alcohols, while nerolidol and bisabolol are sesquiterpenoids.
Source creates another layer of terminology. Botanical-derived terpenes can be isolated from plants such as citrus, conifers, herbs and spices and recombined into defined profiles. Cannabis-derived terpenes are recovered directly from cannabis plant material. Synthetic and fermentation-derived terpenes provide additional manufacturing routes.
None of these categories should be confused with simplistic effect labels.
A terpene’s molecular identity, concentration, volatility, stereochemistry, surrounding compounds and route of exposure all matter. Scientific evidence for individual biological interactions varies considerably, and a profile described as limonene-rich or myrcene-rich does not guarantee a predetermined human experience.
To continue through the Canavape terpene knowledge hub, read jakie działanie mają terpeny, where terpenes are found, jak powstają i jak się je pozyskuje, jak przechowywać i konserwować terpeny, temperatury parowania i rozkładu terpenów, how terpenes affect the body, jak mieszać terpeny z destylatem, jak dodać terpeny do kwiatów oraz whether terpenes show up on a drug test.
Możesz również zapoznać się z pełną wersją Kolekcja terpenów Canavape oraz nasz specjalista profile terpenów pochodzących z konopi indyjskich.
This article is provided for educational purposes and discusses terpene chemistry, botanical classification and current scientific evidence. Individual terpene compounds can have different hazard classifications and handling requirements, and concentrated materials should be used according to their technical and safety documentation.
Napisz do nas bezpośrednio
Wrócę wkrótce
