
Czy terpeny są bezpieczne? Terpeny można bezpiecznie stosować w odpowiednio opracowanych produktach, jednak nie ma żadnej naukowo uzasadnionej zasady, która stwierdzałaby, że każdy terpen jest bezpieczny w każdym stężeniu lub przy każdej drodze narażenia.
Terpeny to ogromna rodzina naturalnie występujących związków chemicznych, które można znaleźć w owocach, ziołach, kwiatach, drzewach, przyprawach, chmielu i konopiach indyjskich. Ludzie mają z nimi kontakt w niewielkich ilościach każdego dnia poprzez żywność, zapachy i otoczenie naturalne.
Skoncentrowane składniki terpenowe różnią się między sobą.
Butelka zawierająca skoncentrowany terpen izolat lub profil terpenowy może zawierać związki aromatyczne w stężeniach znacznie wyższych niż te, które można spotkać podczas obierania pomarańczy, wąchania rozmarynu czy spaceru po sosnowym lesie.
Bezpieczeństwo zależy zatem od kilku czynników: konkretnego terpenu, jego stężenia, czystości, drogi narażenia, postaci preparatu, historii przechowywania oraz wrażliwości osoby stosującej gotowy produkt.
Istotne znaczenie ma również utlenianie. Niektóre terpeny ulegają zmianom pod wpływem powietrza, ciepła i światła, tworząc związki o innych właściwościach toksykologicznych lub uczulających niż świeży surowiec.
W niniejszym przewodniku wyjaśniono, czy terpeny są bezpieczne, czy terpeny naturalne są bezpieczniejsze od syntetycznych, co faktycznie oznaczają terminy „GRAS” i „klasa spożywcza”, dlaczego ze skoncentrowanymi terpenami należy obchodzić się ostrożnie, jak utlenianie wpływa na bezpieczeństwo, jakie informacje zawierają karty charakterystyki (SDS) i certyfikaty analizy (COA), a także w jaki sposób brytyjskie przepisy dotyczące bezpieczeństwa chemicznego mają zastosowanie do produktów zawierających terpeny.
Bezpieczeństwo stosowania terpenów zależy od rodzaju substancji, stężenia, czystości, postaci preparatu oraz drogi narażenia.
Wiele związków terpenowych występuje naturalnie w produktach spożywczych, a niektóre terpeny są uznawane za substancje o konkretnych właściwościach smakowych, jednak nie oznacza to, że skoncentrowane lub nierozcieńczone terpeny są z założenia bezpieczne do spożycia, wdychania lub nakładania na skóra lub wykorzystać w jakikolwiek inny sposób.
Skoncentrowane terpeny mogą działać drażniąco, wywoływać uczulenie, być łatwopalne lub stanowić zagrożenie dla środowiska, w zależności od związku. Niezbędna jest zatem dokumentacja techniczna dotycząca konkretnego produktu, odpowiedni skład oraz właściwe warunki przechowywania.
Naturalne pochodzenie nie oznacza automatycznie bezpieczeństwa.
Jest to jedna z najważniejszych zasad chemii terpenów.
Wiele całkowicie naturalnych substancji może stać się drażniących, szkodliwych lub niebezpiecznych w wystarczająco wysokich stężeniach.
Ta sama zasada dotyczy terpenów.
Ludzie często stykają się z limonenem w owocach cytrusowych, pinenem w ziołach i drzewach, linaloolem w kwiatach oraz beta-kariofilenem w przyprawach.
Te codzienne kontakty nie sprawiają, że pojemnik ze skoncentrowanym terpenem jest równoważny z rośliną lub produktem spożywczym, z którego pochodzi ta cząsteczka.
Stężenie ma ogromny wpływ na ekspozycję.
Termin „terpen” odnosi się do rodziny związków chemicznych obejmującej wiele różnych cząsteczek.
Bezpieczeństwo należy zatem oceniać na podstawie właściwości danej substancji lub mieszaniny.
Do najważniejszych czynników należą:
Czynniki te wyjaśniają, dlaczego prosta odpowiedź „tak” lub „nie” nie wystarczy.
Główne czynniki wpływające na bezpieczeństwo terpenów.
| Czynnik | Dlaczego to ma znaczenie |
|---|---|
| Tożsamość złożona | Różne cząsteczki terpenów mają różne właściwości toksykologiczne i fizyczne. |
| Koncentracja | Skoncentrowany izolat powoduje zupełnie inne narażenie niż śladowe ilości naturalnie występujące w żywności lub roślinach. |
| Droga narażenia | Spożycie żywności, kontakt ze skórą i wdychanie nie mogą być automatycznie traktowane jako równoważne pod względem toksykologicznym. |
| Czystość | Zanieczyszczenia, pozostałości i substancje szkodliwe mogą wpływać na profil bezpieczeństwa danego materiału. |
| Utlenianie | Wpływ powietrza może powodować przekształcenie niektórych terpenów w produkty utleniania o odmiennych właściwościach uczulających. |
| Przechowywanie | Ciepło, tlen i światło mogą z czasem wpływać na skład terpenów. |
| Skład | O właściwościach gotowego produktu decyduje cała mieszanka, a nie tylko jeden składnik. |
| Wrażliwość użytkownika | Niektóre osoby mogą ulec uczuleniu lub wykazywać reakcje na określone substancje zapachowe. |
Czyste lub wysoko skoncentrowane terpeny należy traktować jako skoncentrowane substancje chemiczne, a nie jako zwykłe substancje zapachowe przeznaczone dla konsumentów.
Konkretne zagrożenia różnią się w zależności od cząsteczki.
W zależności od substancji skoncentrowane składniki terpenowe można zaklasyfikować pod kątem takich zagrożeń, jak:
Nie oznacza to jednak, że każdy terpen wiąże się z każdym rodzajem zagrożenia.
Oznacza to, że prawidłowe informacje dotyczące bezpieczeństwa muszą pochodzić z karty charakterystyki (SDS) oraz klasyfikacji danej substancji.
Wyrażenia „nierozcieńczony” i „niezmieniony” nie powinny być nigdy traktowane jako synonimy słów „lepszy”, „czystszy” czy „bezpieczniejszy”.
Stężenie zwiększa narażenie.
Wysoce skoncentrowany izolat terpenowy może wykazywać znacznie silniejsze działanie drażniące niż ta sama cząsteczka występująca w niskim stężeniu w odpowiednio ocenionym gotowym preparacie.
Z tego powodu stężony materiał należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami zawartymi w specyfikacji dostawcy oraz dokumentacji dotyczącej bezpieczeństwa.
Weźmy na przykład limonen.
Limonen jest głównym składnikiem wielu olejków ze skórek owoców cytrusowych i w znacznym stopniu decyduje o aromacie pomarańczy i cytryny.
Kiedy ktoś obiera pomarańczę, do najbliższego otoczenia przedostaje się tylko stosunkowo niewielka ilość.
Komercyjne opakowanie zawierające stężony limonen stanowi zasadniczo inny rodzaj narażenia.
Cząsteczka może być ta sama, ale stężenie, ilość i warunki postępowania z nią są różne.
Niektóre poszczególne związki terpenowe i terpenoidowe są od dawna stosowane jako substancje aromatyzujące.
Organy regulacyjne i eksperckie dokonały oceny poszczególnych cząsteczek pod kątem konkretnych zastosowań w żywności.
Na przykład D-limonen jest uznany za substancję aromatyzującą w amerykańskich przepisach dotyczących żywności, a ponadto został poddany ocenie przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności.
Należy to właściwie zinterpretować.
Ocena bezpieczeństwa dotycząca stosowania jako środek aromatyzujący w żywności przy odpowiednich poziomach narażenia w diecie nie oznacza:
Istotne znaczenie mają trasa i przeznaczenie.
Skrót GRAS oznacza „ogólnie uznane za bezpieczne” w Stanach Zjednoczonych.
Termin ten jest często błędnie rozumiany w marketingu terpenów.
Ocena GRAS dotyczy substancji w określonych warunkach jej zamierzonego zastosowania w żywności.
Nie należy tego interpretować jako uniwersalnego zaświadczenia stwierdzającego, że substancja ta jest bezpieczna w każdym stężeniu i przy każdej drodze podania.
Fakt, że substancja jest klasyfikowana jako środek aromatyzujący do żywności, nie oznacza automatycznie, że intensywne narażenie poprzez skórę, płuca lub inną drogę ma taki sam profil bezpieczeństwa.
Nie.
Oznaczenie „klasa spożywcza” zazwyczaj wskazuje na zgodność z wymaganiami dotyczącymi stosowania w przemyśle spożywczym.
Nie oznacza to, że:
Gotowy produkt i jego przeznaczenie nadal wymagają odrębnej oceny.
W kontekście składników terpenowych w obrocie handlowym stosuje się czasem takie terminy, jak „klasa farmaceutyczna”, „klasa laboratoryjna” i „klasa premium”.
Nie powinny one zastępować mierzalnej specyfikacji.
Inne przydatne informacje to:
Sformułowanie sugerujące wysoką jakość nie stanowi oceny toksykologicznej.
Bezpieczeństwo dla skóry zależy w dużej mierze od konkretnego terpenu i jego stężenia.
Niektóre związki terpenowe są szeroko stosowane w kompozycjach zapachowych i preparatach kosmetycznych w kontrolowanych stężeniach.
Skoncentrowane składniki terpenowe mogą podrażniać skórę lub przyczyniać się do jej uczulenia.
Gotowe produkty kosmetyczne należy zatem oceniać jako preparaty, a nie zakładać, że składnik pochodzenia naturalnego automatycznie nadaje się do bezpośredniego stosowania.
Tak, niektóre związki zapachowe z grupy terpenów mogą przyczyniać się do powstawania alergicznego kontaktowego zapalenia skóry.
Limonen i linalol są szczególnie istotnymi przykładami, ponieważ pod wpływem tlenu zachodzą w nich zmiany chemiczne.
Świeży limonen lub linalol oraz ich produkty utlenienia niekoniecznie mają ten sam profil uczulający.
To jeden z powodów, dla których warunki przechowywania i dojrzewania mają znaczenie.
Limonen i linalol mogą stopniowo wchodzić w reakcję z tlenem zawartym w powietrzu.
W wyniku tego procesu mogą powstawać nadtlenki wodoru i inne produkty utleniania.
W badaniach dermatologicznych stwierdzono, że zarówno nadtlenki limonenu, jak i linaloolu są ważnymi alergenami kontaktowymi.
W ramach szeroko zakrojonego, wieloośrodkowego badania przeprowadzonego w Wielkiej Brytanii, obejmującego pacjentów zgłaszających się do oddziałów dermatologicznych, stwierdzono pozytywne reakcje w testach płatkowych na utleniony limonen i utleniony linalol w znacznym odsetku przypadków.
Wyników tych nie należy interpretować jako danych dotyczących częstości występowania w całej populacji Wielkiej Brytanii, ponieważ uczestnikami badania byli pacjenci oddziałów dermatologicznych.
Wyniki te pokazują, że utlenianie stanowi rzeczywisty problem z punktu widzenia bezpieczeństwa, a nie tylko kwestię związaną z jakością aromatu.
W przypadku niektórych związków utlenianie może prowadzić do powstania produktów o większym znaczeniu pod względem uczulającego niż pierwotny, świeży terpen.
Oznacza to, że starego i nieprawidłowo przechowywanego materiału nie należy automatycznie uznawać za chemicznie równoważnego z nową partią.
Wyjaśnia to również, dlaczego tak ważne jest, aby pojemniki były szczelnie zamknięte i aby ograniczyć niepotrzebny kontakt z powietrzem.
Wiele osób tak robi.
Utlenianie zależy od struktury molekularnej i warunków.
Czynniki, które mogą wpływać na utlenianie, to między innymi:
Różne cząsteczki terpenów reagują z różną szybkością.
Aby zapoznać się z szerszym kontekstem chemicznym, zobacz temperatury odparowywania, spalania i rozkładu terpenów.
Termin „rancid” kojarzy się zazwyczaj z psuciem się tłuszczów i olejów i nie jest to najdokładniejsze określenie procesu utleniania terpenów.
Profil terpenowy może natomiast zapach:
Zmiana w odczuciach zmysłowych może wskazywać na pogorszenie jakości, ale sam zapach nie pozwala zidentyfikować każdego produktu utleniania.
Zalecenia dotyczące przechowywania powinny zawsze być zgodne ze specyfikacją dostawcy, jednak ogólne zasady chemiczne są proste.
Materiały terpenowe są zazwyczaj lepiej chronione przed:
Właściwe przechowywanie pozwala zachować zarówno jakość aromatu, jak i właściwości chemiczne.
Czytaj jak przechowywać i konserwować terpeny aby zapoznać się z pełnym przewodnikiem dotyczącym przechowywania.
Zgodność opakowań ma znaczenie, ponieważ skoncentrowane substancje terpenowe mogą wchodzić w interakcje z niektórymi tworzywami sztucznymi i elastomerami.
Do przechowywania stężonych składników aromatycznych powszechnie stosuje się szkło i inne materiały kompatybilne chemicznie, jednak wybór pojemnika powinien być zgodny ze specyfikacją danej mieszanki.
Nie należy automatycznie zakładać, że pojemnik, który sprawdza się w przypadku jednego preparatu, będzie odpowiedni dla każdego profilu terpenowego o wysokim stężeniu.
Niektóre stężone terpeny mogą powodować zmiękczenie, pęcznienie lub wchodzić w interakcje z niektórymi materiałami polimerowymi.
Sam limonen jest wykorzystywany w przemyśle jako rozpuszczalnik w niektórych zastosowaniach.
Nie oznacza to jednak, że każde tworzywo sztuczne natychmiast rozpuszcza się w każdym terpenie.
Oznacza to, że zgodność opakowań należy oceniać, a nie zgadywać.
Wiele skoncentrowanych substancji terpenowych to ciecze łatwopalne.
Dokładna klasyfikacja zależy od danego związku lub mieszaniny.
Produkty zawierające stężone terpeny należy zatem przechowywać z dala od źródeł zapłonu, jeśli wymagają tego ich dokumenty dotyczące bezpieczeństwa.
Karta charakterystyki powinna zawierać odpowiednie informacje dotyczące zagrożeń fizycznych.
Niektóre stężone substancje terpenowe lub ich mieszaniny można zaklasyfikować jako substancje drażniące dla oczu.
Należy zatem unikać bezpośredniego kontaktu z oczami, chyba że dany produkt końcowy został specjalnie zaprojektowany i oceniony pod kątem odpowiedniego zastosowania okulistycznego.
W razie przypadkowego kontaktu z produktem należy postępować zgodnie z instrukcjami pierwszej pomocy zawartymi w ulotce dołączonej do produktu oraz, w razie potrzeby, zasięgnąć porady lekarza.
Tak, stężone substancje mogą podrażniać skórę w zależności od konkretnych związków, które je tworzą.
Podrażnienie skóry i uczulenie alergiczne to nie to samo.
Podrażnienie może wynikać z bezpośredniego działania substancji chemicznych.
Uczulenie polega na odporność reakcja, w przypadku której kolejne narażenie może wywołać alergiczne kontaktowe zapalenie skóry.
W informacjach dotyczących zagrożeń związanych z konkretnym produktem należy, w stosownych przypadkach, dokonać rozróżnienia między nimi.
Zwykła ekspozycja środowiskowa na aromaty terpenowe różni się od celowego wdychania stężonych oparów lub aerozoli terpenowych.
Terpeny występują naturalnie w powietrzu lasu, aromatach żywności, perfumach oraz w środowisku domowym.
Nie oznacza to jednak, że narażenie na wysokie stężenia jest nieszkodliwe.
Bezpieczeństwo zależy od:
Status stosowania w żywności nie powinien być traktowany jako dowód na to, że intensywne wdychanie tej substancji jest bezpieczne.
Tak.
Wysokie stężenia lotnych związków aromatycznych mogą powodować podrażnienie oczu, nosa lub dróg oddechowych, w zależności od składu i sposobu narażenia.
Jeśli produkt zapachowy powoduje dyskomfort, kaszel, podrażnienie oczu, zawroty głowy lub inne niepokojące objawy, należy unikać dalszego kontaktu z nim.
Nie należy tego mylić z terpenami wywołującymi odurzenie konopiami indyjskimi.
Nie. Typowe terpeny same w sobie nie wywołują charakterystycznego efektu odurzającego związanego z THC.
Bezpieczeństwo stosowania terpenów i zatrucie terpenami to dwie różne kwestie.
Cząsteczka może nie wywoływać odurzenia, a mimo to działać drażniąco, uczulająco lub wykazywać aktywność biologiczną.
Aby zapoznać się z pełnym wyjaśnieniem, przeczytaj Czy terpeny wywołują odurzenie?
Terpeny i THC charakteryzują się różnymi profilami ryzyka, ponieważ należą do różnych grup chemicznych.
THC to fitokannabinoid związany z odurzeniem i upośledzeniem funkcji organizmu.
Terpeny to związki aromatyczne, które nie powodują typowego odurzenia wywołanego przez THC.
Skoncentrowane terpeny mogą jednak wiązać się z pewnymi zagrożeniami chemicznymi.
Właśnie dlatego „niepowodujący odurzenia” nie oznacza „pozbawiony zagrożeń”.
Czytaj terpeny a THC aby zapoznać się z pełnym porównaniem.
Niektórzy ludzie skarżą się na bóle głowy lub dyskomfort w obecności silnych zapachów lub pod wpływem lotnych substancji chemicznych.
Reakcja ta nie dotyczy wyłącznie terpenów i nie wskazuje na żaden konkretny mechanizm toksykologiczny.
Jeśli wielokrotny kontakt ze stężonym zapachem powoduje objawy, rozsądnym rozwiązaniem jest unikanie takiego kontaktu i zasięgnięcie odpowiedniej porady specjalisty.
Nadmierna ekspozycja na silne, lotne substancje chemiczne może w pewnych okolicznościach powodować nieprzyjemne objawy.
Zawroty głowy lub uczucie oszołomienia po ekspozycji nie powinny być traktowane jako dowód na to, że terpeny mają działanie psychoaktywne, podobnie jak THC.
Jest to powód, by przerwać narażenie i, jeśli to możliwe, wyjść na świeże powietrze.
Osoby cierpiące na astmę lub nadwrażliwość na substancje zapachowe mogą różnie reagować na lotne substancje chemiczne i substancje zapachowe.
Nie byłoby właściwe twierdzenie, że każdy preparat terpenowy jest bezpieczny dla każdej osoby cierpiącej na chorobę układu oddechowego.
W przypadku nadwrażliwości układu oddechowego produkty należy stosować wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem, a w razie potrzeby należy zasięgnąć indywidualnej porady lekarskiej.
Tak.
Alergia kontaktowa na określone produkty utleniania terpenów jest dobrze udokumentowana.
Nie oznacza to jednak, że każdy, kto ma kontakt z terpenami, będzie miał alergię.
Oznacza to, że występuje indywidualna nadwrażliwość i należy ją uwzględnić, zwłaszcza w przypadku produktów mających kontakt ze skórą.
Niekoniecznie.
Alergia pokarmowa na owoce cytrusowe i alergia kontaktowa na substancję zapachową to dwa różne problemy immunologiczne.
Całe owoce cytrusowe zawierają również białka i wiele innych substancji, których nie ma w oczyszczonym limonenie.
Każda osoba, u której stwierdzono poważną alergię, powinna nadal zachować ostrożność w przypadku stosowania produktów o wysokim stężeniu i w razie potrzeby zasięgnąć porady specjalisty.
Ponownie: nie dzieje się to automatycznie.
Cały ekstrakt roślinny zawiera wiele związków.
Jednak linalol, a zwłaszcza linalol utleniony, są uwzględniane w badaniach nad alergiami na substancje zapachowe.
Osoba, u której stwierdzono nadwrażliwość na substancje zapachowe, powinna kierować się informacjami o składnikach konkretnego produktu, a nie polegać wyłącznie na nazwie rośliny.
Nie istnieje jedna ocena bezpieczeństwa obejmująca wszystkie mieszaniny terpenów, stężenia i przeznaczenia w trakcie ciąża.
Ciąża nie jest zatem odpowiednią sytuacją do formułowania ogólnych twierdzeń, takich jak to, że całkowicie naturalne terpeny są bezpieczne.
Produkty należy stosować zgodnie z ich przeznaczeniem i informacjami podanymi na etykiecie, a w przypadku planowanego intensywnego narażenia należy zasięgnąć porady lekarza.
Skoncentrowane składniki terpenowe należy przechowywać z dala od dzieci.
Ze względu na swój zapach i naturalne pochodzenie nie nadają się one do używania ani spożywania bez nadzoru.
W zależności od klasyfikacji i rodzaju produktu opakowania zabezpieczone przed dostępem dzieci mogą być również wymagane w przypadku niektórych mieszanin niebezpiecznych.
Nie można automatycznie przenosić wniosków dotyczących bezpieczeństwa terpenów z ludzi na zwierzęta.
Różne gatunki w różny sposób metabolizują związki aromatyczne.
Produkty zawierające stężone terpeny lub olejki eteryczne należy zatem przechowywać z dala od zwierzęta chyba że zostały one specjalnie opracowane i ocenione pod kątem danego gatunku zwierząt.
Jeśli zwierzę zostanie narażone na działanie stężonego produktu zapachowego i pojawią się u niego objawy, należy zasięgnąć porady lekarza weterynarii.
Produkt należy stosować w dyfuzorze wyłącznie wtedy, gdy został opracowany i dostarczony właśnie do tego celu.
Skoncentrowany składnik terpenowy nie oznacza automatycznie gotowego produktu do dyfuzora.
Na poziom narażenia wpływają takie czynniki, jak koncentracja, wentylacja pomieszczenia, czas użytkowania, obecność zwierząt domowych, dzieci oraz osoby wrażliwe na substancje zapachowe.
Lepiej jest postępować zgodnie z instrukcją dotyczącą gotowego produktu zapachowego niż improwizować, używając skoncentrowanych składników.
Terpeny i substancje zapachowe zawierające terpeny są powszechnie spotykane w chemii zapachów do wnętrz.
Ocena bezpieczeństwa dotyczy kompletnej, gotowej formuły.
Istotne znaczenie mogą mieć: stabilność termiczna, stężenie substancji zapachowej, właściwości spalania, klasyfikacja chemiczna oraz przeznaczenie.
To, że dany składnik występuje w naturze, nie zwalnia z konieczności przeprowadzenia oceny gotowego produktu.
Związki terpenowe są powszechnie stosowane w substancjach zapachowych i składnikach kosmetyków.
Bezpieczeństwo kosmetyków zależy od stężenia i składu.
W zależności od składnika i jurysdykcji istotne mogą być wymagania dotyczące utleniania, uczulania oraz alergenów zapachowych.
Czystego izolatu terpenu nie należy traktować jako równoważnego profesjonalnie opracowanej formuły kosmetycznej zawierającej bardzo niewielki procent tego związku.
Nie.
Olejek eteryczny to złożona mieszanina składników pochodzenia roślinnego.
Może zawierać:
Oczyszczony izolat terpenowy jest substancją o znacznie lepiej zdefiniowanym składzie chemicznym.
W związku z tym oceny bezpieczeństwa olejków eterycznych nie można automatycznie odnosić do ich oczyszczonych składników i odwrotnie.
Samo źródło nie decyduje o bezpieczeństwie toksykologicznym.
Cząsteczka limonenu nie staje się z natury bezpieczniejsza tylko dlatego, że została wyodrębniony z pomarańczy, a nie z innego źródła roślinnego.
Różnice mogą dotyczyć składu mieszanki, czystości, zanieczyszczeń oraz profilu zanieczyszczeń.
Substancje pochodzące z konopi indyjskich stwarzają również dodatkowy problem analityczny, ponieważ kannabinoidy mogą potencjalnie przedostać się do frakcji aromatycznej.
Aby zapoznać się z pełnym porównaniem kodów źródłowych, przeczytaj terpeny pochodzenia roślinnego a terpeny pochodzące z konopi indyjskich.
Terpeny pochodzące z konopi indyjskich nie są z automatu bezpieczniejsze ani mniej bezpieczne ze względu na swoje pochodzenie roślinne.
Obowiązują te same zasady:
W zależności od surowca i procesu produkcyjnego istotne mogą być również dodatkowe badania dotyczące kannabinoidów i zanieczyszczeń charakterystycznych dla konopi indyjskich.
To zależy od sposobu wydobycia i rafinacji.
THC różni się chemicznie od terpenów, ale obie te substancje mogą występować w żywicy konopi.
Sformułowanie „terpeny pochodzące z konopi” nie dowodzi, że nie ma w nich kanabinoidów podlegających kontroli.
W przypadkach, w których ma to znaczenie, konieczna jest odpowiednia analiza kannabinoidów.
Terminologia dotycząca żywicy „live resin” odnosi się do surowca związanego z przetwarzaniem świeżo zamrożonej marihuany.
Nie zawiera on pełnej specyfikacji bezpieczeństwa.
Frakcja terpenowa z żywej żywicy może zawierać wiele związków aromatycznych, a także zachowywać kannabinoidy lub inne składniki, w zależności od sposobu jej oddzielenia.
Bezpieczeństwo zależy zatem od faktycznego składu, a nie od samego słowa „live”.
Czytaj Czym są terpeny z żywicy świeżej? aby zapoznać się z pełnym wyjaśnieniem.
Nie automatycznie.
Jeśli dwie cząsteczki mają tę samą strukturę molekularną i stereochemię, to cząsteczka ta nie zyskuje odmiennej tożsamości wewnętrznej tylko dlatego, że jedna z nich została wytworzona przez roślinę, a druga w drodze syntezy.
Różnice mogą dotyczyć między innymi:
Należy dokonać pomiaru tych różnic, zamiast zakładać, że „naturalne” zawsze oznacza bezpieczniejsze, a „syntetyczne” zawsze oznacza bardziej niebezpieczne.
Samo słowo „syntetyczny” nie oznacza jeszcze toksyczności.
Właściwości toksykologiczne zależą od danej cząsteczki i obecnych w niej zanieczyszczeń.
Słabo scharakteryzowany ekstrakt naturalny może zawierać niepożądane zanieczyszczenia, podczas gdy cząsteczka wytworzona syntetycznie może charakteryzować się wysokim stopniem czystości.
Może być też odwrotnie.
Kontrola jakości ma większe znaczenie niż uproszczone rozróżnienie na produkty naturalne i syntetyczne.
Składniki pochodzenia roślinnego mogą potencjalnie zawierać zanieczyszczenia pochodzące z surowców rolniczych, jeśli łańcuch dostaw i proces oczyszczania nie zapewniają odpowiedniej kontroli nad nimi.
To jeden z powodów, dla których kwalifikacja dostawców i odpowiednie badania pod kątem zanieczyszczeń mają znaczenie.
Możliwość zanieczyszczenia nie oznacza, że każdy produkt zawierający terpeny pochodzenia roślinnego zawiera pestycydy.
To zależy od sposobu wytworzenia danego składnika.
Niektóre procesy ekstrakcji i oczyszczania wymagają użycia rozpuszczalników.
W przypadkach, w których istnieje ryzyko związane z obecnością pozostałości rozpuszczalników, można zastosować odpowiednią kontrolę procesu oraz badania analityczne.
Metody ekstrakcji z wykorzystaniem rozpuszczalnika nie należy automatycznie uznawać za niebezpieczną tylko dlatego, że zastosowano rozpuszczalnik.
Istotne pytanie brzmi: co pozostaje w gotowym składniku i czy spełnia on wymagania specyfikacji.
Nie automatycznie.
Zaletą destylacji parowej jest to, że pozwala uniknąć stosowania niektórych organicznych rozpuszczalników ekstrakcyjnych, ale wymaga ona również użycia ciepła i może selektywnie wpływać na skład odzyskiwanych substancji.
Procesy oparte na rozpuszczalnikach można ściśle kontrolować i poddawać walidacji.
Bezpieczeństwo powinno zatem opierać się na gotowym materiale, a nie na uproszczonej hierarchii metod wydobycia.
Ekstrakcja za pomocą CO₂ może być skuteczną technologią, a dwutlenek węgla można łatwo usunąć z ekstraktu.
Nie oznacza to jednak, że każdy materiał pochodzący z CO₂ jest automatycznie lepszy lub bezpieczniejszy.
O jakości produktu końcowego nadal decydują surowiec wyjściowy, warunki procesu, zanieczyszczenia, frakcjonowanie oraz dalsza obróbka.
Terpeny można uzyskać na kilka sposobów, w zależności od cząsteczki docelowej i źródła roślinnego.
Metody mogą obejmować:
Każda metoda wiąże się z własnymi kwestiami dotyczącymi produkcji i kontroli jakości.
Aby zapoznać się z pełnym przewodnikiem, przeczytaj W jaki sposób powstają i są pozyskiwane terpeny?
Tak.
Czystość pozwala określić, jaką część danego materiału stanowi zamierzony składnik.
Jednak sama wartość procentowa czystości nie stanowi pełnej oceny bezpieczeństwa.
Materiał może być czysty w 99%, podczas gdy pozostałe 1% nadal wymaga scharakteryzowania.
Podobnie nie należy oczekiwać, że naturalnie złożony profil terpenowy będzie koniecznie składał się z jednej czystej cząsteczki 99%.
Przydatny certyfikat analizy może zawierać:
Certyfikat analizy powinien odnosić się do konkretnej partii, a nie pełnić rolę ogólnego dokumentu marketingowego.
Karta charakterystyki (SDS) to dokument dotyczący bezpieczeństwa chemicznego.
Może dostarczyć informacji na temat:
Karta charakterystyki (SDS) zawiera odpowiedzi na inne pytania niż certyfikat analizy (COA).
Certyfikat analizy i karta charakterystyki służą różnym celom.
| Dokument | Główny cel | Typowe informacje |
|---|---|---|
| COA | Jakość analityczna i skład partii | Tożsamość, oznaczenie zawartości, skład terpenowy, wyniki badań dotyczących zanieczyszczeń oraz dane dotyczące partii |
| SDS | Informowanie o zagrożeniach chemicznych i bezpieczne postępowanie z substancjami chemicznymi | Informacje dotyczące klasyfikacji, pierwszej pomocy, przechowywania, środków ochrony indywidualnej oraz pożarów i wycieków |
Produkt zawierający terpeny może czerpać korzyści z obu dokumentów, ponieważ odpowiadają one na różne pytania.
Nie.
Certyfikat analizy (COA) może potwierdzić, że określone parametry analityczne zostały zbadane i spełnione.
Nie oznacza to automatycznie, że każde możliwe zastosowanie tego składnika jest bezpieczne.
Na przykład nawet składnik o bardzo wysokiej czystości musi być odpowiedni dla danej formuły i drogi podania.
Nie.
Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej (SDS) zawiera informacje o zagrożeniach oraz zasadach bezpiecznego obchodzenia się z substancją.
Nie jest to przede wszystkim certyfikat czystości ani jakości partii.
Właśnie dlatego nie należy mylić dokumentacji SDS z dokumentacją COA.
Chromatografia gazowa jest szczególnie przydatna w chemii terpenów, ponieważ wiele związków terpenowych ma właściwości lotne.
Do typowych technik analitycznych należą:
W przypadku zanieczyszczeń, których nie da się odpowiednio ocenić na podstawie standardowego profilu terpenowego, konieczne może być przeprowadzenie dodatkowych badań.
Niektóre zagadnienia analityczne można badać przy użyciu różnych technik, jednak konwencjonalne profilowanie terpenów nadaje się szczególnie dobrze do chromatografii gazowej ze względu na lotność terpenów.
HPLC jest powszechnie kojarzona z analizą kannabinoidów, ponieważ kannabinoidy mają różne właściwości fizyczne.
Wybór właściwej metody analitycznej zależy od stawianego pytania.
Zanieczyszczenie metalami ciężkimi nie jest właściwością charakterystyczną cząsteczek terpenów.
Może to wynikać z surowców, zanieczyszczenia środowiska, sprzętu lub procesu przetwarzania.
To, czy analiza metali ciężkich jest wskazana, zależy od źródła i przeznaczenia.
Oczyszczone składniki lotne mogą stanowić inne ryzyko mikrobiologiczne niż surowiec roślinny, jednak kontrola zanieczyszczeń pozostaje częścią dobrych praktyk produkcyjnych.
Badania mikrobiologiczne należy dobierać w zależności od wymagań dotyczących materiału, procesu i produktu końcowego, a nie uznawać je za zbędne.
Tak, ale nie dlatego, że pochodzenie roślinne automatycznie sprawia, że cząsteczka ta jest bezpieczna.
Źródło może mieć wpływ na:
To sprawia, że dokumentacja źródłowa ma znaczenie nawet wtedy, gdy główne cząsteczki terpenów są dobrze znane z punktu widzenia chemii.
Nie.
Fakt, że substancja pochodzi z konopi indyjskich, nie stanowi szczególnego wyjątku od zasad chemii ogólnej.
Terpeny pochodzące z konopi indyjskich nadal wymagają odpowiedniego:
Określenie „naturalne pochodzenie konopi” stanowi jedynie opis źródła, a nie gwarancję bezpieczeństwa.
Zbadano oddziaływania poszczególnych związków terpenowych z enzymami, receptorami i szlakami metabolicznymi.
Znaczenie kliniczne różni się znacznie w zależności od substancji, dawki i drogi podania.
Nie byłoby właściwe twierdzenie, że każdy produkt zawierający terpeny w znaczący sposób wpływa na metabolizm leków.
Osoby rozważające znaczne, skoncentrowane narażenie na terpeny w połączeniu z przyjmowaniem leków powinny zasięgnąć porady odpowiedniego lekarza.
Nie należy tego przedstawiać jako powszechnego faktu.
Niektóre związki terpenowe były badane pod kątem zastosowania jako środki zwiększające penetrację lub w systemach dostarczania leków.
Wyniki te nie dowodzą, że każdy profil terpenowy zwiększa wchłanianie CBD, CBG, THC lub innych kannabinoidów w zwykłych produktach.
Oświadczenia dotyczące konkretnej biodostępności wymagają przedstawienia dowodów dotyczących konkretnego preparatu i drogi podania.
Jest to powszechne twierdzenie dotyczące terpenów w konopiach indyjskich, ale często przedstawia się je z dużo większą pewnością, niż na to wskazują wyniki badań przeprowadzonych na ludziach.
Nie ma wystarczających wyników badań kontrolowanych przeprowadzonych na ludziach, które pozwalałyby stwierdzić, że zwykła ekspozycja na mircen w sposób wiarygodny zwiększa transport THC do mózgu lub powoduje silniejsze odurzenie.
Kwestia tego mitu została szerzej omówiona w Czy terpeny wywołują odurzenie?
Limonen i inne terpeny były przedmiotem badań w ramach specjalistycznych prac nad systemami dostarczania leków.
Wyników uzyskanych w konkretnych systemach farmaceutycznych nie należy uogólniać, twierdząc, że limonen automatycznie poprawia wchłanianie każdego kannabinoidu, suplementu lub substancji czynnej.
Sposób sformułowania i droga przekazania mają znaczenie.
Fakt, że beta-kariofilen występuje naturalnie w czarnym pieprzu, świadczy o powszechnym narażeniu w ramach diety.
Nie oznacza to jednak, że spożywanie nieograniczonych ilości stężonego beta-kariofilenu powinno być traktowane tak samo jak jedzenie pieprzu.
Beta-kariofilen jest interesujący z naukowego punktu widzenia, ponieważ oddziałuje na receptory kannabinoidowe CB2, jednak aktywność receptorów i bezpieczeństwo chemiczne to dwie odrębne kwestie.
Nie.
Terpeny mają wiele różnych struktur molekularnych.
Monoterpeny, seskwiterpeny i terpenoidy utlenione mogą znacznie różnić się pod względem:
Czytaj różne rodzaje terpenów aby zapoznać się z pełną klasyfikacją chemiczną.
Przykłady popularnych terpenów oraz istotne kwestie dotyczące bezpieczeństwa.
| Związek | Typowe źródła naturalne | Najważniejsze kwestie dotyczące bezpieczeństwa |
|---|---|---|
| Limonen | Skórki owoców cytrusowych, konopie indyjskie i wiele roślin aromatycznych | Skoncentrowany materiał stwarza zagrożenie chemiczne, a produkty utleniania mogą być istotnymi alergenami kontaktowymi |
| Linalool | Lawenda, kolendra i konopie indyjskie | W wyniku utleniania powietrznego mogą powstawać nadtlenki wodoru związane z alergią kontaktową |
| Mircen | Chmiel, trawa cytrynowa i konopie indyjskie | Należy oceniać narażenie wynikające z intensywnego stosowania na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa konkretnego produktu, a nie na podstawie twierdzeń dotyczących skutków |
| Alfa-pinen | Drzewa iglaste, rozmaryn i konopie indyjskie | Materiał o wysokiej lotności w postaci stężonej wymaga odpowiedniego obchodzenia się z nim i przechowywania |
| Beta-kariofilen | Czarny pieprz, goździki, chmiel i konopie indyjskie | Obecność w pożywieniu nie zwalnia z obowiązku oceny materiału skoncentrowanego zgodnie z jego specyfikacją |
| Terpinolen | Drzewo herbaciane, sosna i konopie indyjskie | Skoncentrowane substancje aromatyczne należy oceniać na podstawie danych dotyczących składu i zagrożeń |
W Wielkiej Brytanii nie ma jednego, uniwersalnego rozwiązania legalny kategoria określająca, czy dany terpen jest bezpieczny, czy niebezpieczny. Typowe związki terpenowe są substancjami chemicznymi, a mieszaniny należy rozpatrywać zgodnie z ich faktyczną klasyfikacją, stężeniem i przeznaczeniem. W Wielkiej Brytanii rozporządzenie GB CLP stanowi ramy klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji chemicznych, natomiast rozporządzenie UK REACH zawiera wymagania dotyczące kart charakterystyki. Produkty konsumenckie muszą również spełniać obowiązujące wymagania dotyczące bezpieczeństwa produktów.
GB CLP to brytyjski system klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji oraz mieszanin.
Dostawcy muszą przeanalizować dostępne informacje dotyczące zagrożeń i zastosować odpowiednie wymagania w zakresie klasyfikacji i oznakowania.
W zależności od substancji chemicznej etykiety mogą zawierać:
Dotyczy to klasyfikacji chemicznej, a nie tego, czy dany składnik jest naturalny, czy syntetyczny.
Pochodzenie naturalne nie zwalnia substancji ani mieszaniny z wymogów dotyczących klasyfikacji chemicznej.
Jeśli naturalny składnik terpenowy spełnia odpowiednie kryteria dotyczące zagrożeń, nadal może być wymagana odpowiednia klasyfikacja i informowanie o nim.
To, że dana substancja została wytworzona przez roślinę, nie oznacza, że przestaje być substancją chemiczną.
Karty charakterystyki stanowią część brytyjskich ram regulacyjnych REACH i mają szczególne znaczenie w przypadku niebezpiecznych substancji chemicznych dostarczanych do użytku w miejscu pracy.
Zawierają one informacje niezbędne do zapewnienia bezpiecznej obsługi oraz przeprowadzenia oceny ryzyka w miejscu pracy.
Dokładne wymagania zależą od substancji lub mieszaniny oraz od sposobu jej dostarczania.
Produkty konsumenckie wprowadzane do obrotu w Wielkiej Brytanii muszą spełniać obowiązujące wymogi bezpieczeństwa.
Ogólne przepisy dotyczące bezpieczeństwa produktów nakładają na producentów obowiązek uwzględnienia zagrożeń wynikających z normalnego lub racjonalnie przewidywalnego użytkowania w przypadkach, w których mają one zastosowanie.
To kolejny powód, dla którego nie można stwierdzić, że gotowy produkt jest bezpieczny, opierając się wyłącznie na twierdzeniu, że jeden ze składników jest naturalny.
Powszechnie występujące cząsteczki terpenów, takie jak limonen, mircen, pinen i beta-kariofilen, nie są substancjami kontrolowanymi tylko dlatego, że związki te występują również naturalnie w konopiach indyjskich.
Konopie indyjskie i niektóre kannabinoidy są traktowane w różny sposób w ramach brytyjskiego prawa antynarkotykowego.
W przypadku materiałów terpenowych pochodzących z konopi indyjskich bezpieczeństwo chemiczne i zgodność z przepisami dotyczącymi kontrolowanych kannabinoidów stanowią zatem odrębne kwestie.
Standardowe testy na obecność konopi indyjskich zazwyczaj nie wykrywają popularnych cząsteczek terpenów.
Zazwyczaj są one ukierunkowane na THC lub odpowiednie metabolity THC.
Frakcja aromatyczna pochodząca z konopi indyjskich może nadal wymagać analizy kannabinoidów, ponieważ materiał dostępny w handlu może zawierać śladowe ilości kannabinoidów.
Czytaj Czy terpeny są wykrywalne w teście na obecność narkotyków? aby zapoznać się z pełnym przewodnikiem.
Jakość lepiej widać w dokumentacji i spójności niż w terminologii marketingowej.
Do przydatnych wskaźników należą:
Wysoka jakość to nie tylko najsilniejszy zapach.
Intensywność zapachu i zagrożenie toksykologiczne nie są pojęciami bezpośrednio zamiennymi.
Ludzki nos potrafi wykrywać niektóre związki chemiczne w niezwykle niskich stężeniach.
Substancja może zatem mieć intensywny zapach, nie stanowiąc przy tym największego zagrożenia chemicznego.
Podobnie, nawet mniej rzucająca się w oczy substancja chemiczna może nadal podlegać istotnym klasyfikacjom zagrożeń.
Decyzje dotyczące bezpieczeństwa powinny opierać się na danych, a nie wyłącznie na węchu.
Nie.
Barwa terpenów może wahać się od niemal bezbarwnej do żółtej lub ciemniejszych odcieni, w zależności od składu, źródła, wiek oraz przetwarzanie.
Kolor może czasem stanowić wskazówkę, że materiał uległ zmianie, ale nie pozwala stwierdzić jego czystości, bezpieczeństwa ani zawartości kannabinoidów.
Zmiany zapachu mogą wskazywać na rozkład, jednak ocena sensoryczna nie pozwala na niezawodną identyfikację wszystkich produktów utleniania.
Jeśli termin przydatności danego materiału już upłynął, był on przechowywany w niewłaściwy sposób lub wykazuje znaczące, nieoczekiwane zmiany, należy postępować zgodnie z wytycznymi producenta dotyczącymi jakości i utylizacji, zamiast próbować oceniać skład chemiczny wyłącznie na podstawie zapachu.
Nie ma jednej uniwersalnej wartości okresu przydatności dla wszystkich izolatów terpenowych lub mieszanek terpenowych.
Stabilność zależy od:
W związku z tym wytyczne dostawcy dotyczące okresu przydatności do spożycia lub ponownego badania dla konkretnej partii powinny mieć pierwszeństwo przed ogólną wartością liczbową.
Terpeny nie zmieniają się nagle z bezpiecznych w niebezpieczne o północy w dowolnym dniu.
Zamiast tego skład chemiczny może ulegać stopniowym zmianom w trakcie przechowywania.
Informacje dotyczące okresu przydatności określają czas, przez który producent przewiduje, że produkt będzie spełniał wymagania specyfikacji, pod warunkiem prawidłowego przechowywania.
Ciepło może przyspieszać parowanie, utlenianie i inne przemiany chemiczne.
W wystarczająco wysokich temperaturach w wyniku degradacji termicznej mogą powstawać związki odmienne od pierwotnego terpenu.
Właśnie dlatego temperaturę wrzenia, parowanie i rozkład należy traktować jako odrębne procesy.
Aby zapoznać się ze szczegółowym wyjaśnieniem, przeczytaj temperatury odparowywania, spalania i rozkładu terpenów.
Przechowywanie w niskiej temperaturze może spowolnić niektóre procesy chemiczne, ale niższa temperatura niekoniecznie jest lepszym rozwiązaniem w każdym systemie pakowania.
Powtarzające się zmiany temperatury mogą również powodować kondensację lub utrudniać obsługę, w zależności od materiału.
Należy stosować się do wytycznych dotyczących przechowywania dołączonych do danego produktu, zamiast kierować się jedną uniwersalną zasadą dotyczącą temperatury.
Należy ocenić zgodność konkretnego preparatu.
Dodanie jednej substancji do drugiej może wpłynąć na:
Bezpieczny surowiec nie gwarantuje automatycznie, że gotowa mieszanka będzie bezpieczna.
Nie.
Rozcieńczenie może obniżyć stężenie i potencjalnie zmniejszyć niektóre zagrożenia, jednak cała mieszanina nadal wymaga oceny.
Niektóre klasyfikacje zagrożeń mają określone progi stężenia.
Pozostałe zagrożenia zależą od przeznaczenia lub drogi narażenia.
Uniwersalna wartość procentowa rozcieńczenia terpenów nie może zatem zagwarantować bezpieczeństwa we wszystkich zastosowaniach.
Nie.
Nie istnieje żadne stężenie, które można by uznać za naukowo uzasadnione i ogólnie bezpieczne dla każdego terpenu, preparatu i zastosowania.
Różne związki charakteryzują się różnymi profilami zagrożenia, natomiast różne kategorie produktów powodują różne scenariusze narażenia.
Każde odpowiednie stężenie należy określić w kontekście gotowego preparatu.
Dziesięć procent jednej mieszaniny terpenów może nie być toksykologicznie równoważne dziesięciu procentom innej mieszaniny.
Ten sam procent może również powodować zupełnie różne narażenie, w zależności od tego, czy preparat jest:
Koncentracja zawsze wymaga kontekstu.
Żadna z tych kategorii nie jest z założenia bezpieczniejsza.
Oczyszczony izolat terpenowy ma bardziej określony skład.
Olejek eteryczny może zawierać dziesiątki lub setki składników.
Ta złożoność może powodować różne zagrożenia i interakcje.
Ocena bezpieczeństwa powinna zatem dotyczyć konkretnej substancji lub mieszaniny, a nie opierać się na założeniu, że jedna z kategorii jest lepsza.
Zacznij od przeznaczenia produktu, a nie od jego zapachu.
Zastanów się zatem nad następującą kwestią:
Takie podejście jest znacznie bardziej wiarygodne niż poleganie na takich określeniach, jak „naturalny”, „czysty” czy „klasy spożywczej”.
Nieprawda. Pochodzenie naturalne nie decyduje o bezpiecznym stężeniu ani drodze narażenia.
Nieprawda. Status GRAS odnosi się do konkretnych zamierzonych zastosowań w żywności oraz określonych warunków.
Nieprawda. Bezpieczeństwo żywności i bezpieczeństwo układu oddechowego to odrębne zagadnienia toksykologiczne.
Niekoniecznie. Wyższa czystość może oznaczać większe stężenie substancji czynnej, a co za tym idzie – większą konieczność zachowania odpowiednich środków ostrożności podczas obchodzenia się z nią.
Nieprawda. Tożsamość molekularna, czystość, zanieczyszczenia, stężenie i przeznaczenie mają większe znaczenie niż uproszczone określenie „naturalny” lub „syntetyczny”.
To zbytnie uproszczenie. Utlenianie może zmienić skład chemiczny, a w przypadku niektórych związków – również ich właściwości uczulające.
Nieprawda. Zapach nie może zastąpić specyfikacji chemicznej ani oceny zagrożeń.
Nieprawda. Przenoszenie się kannabinoidów zależy od procesu produkcji i w stosownych przypadkach należy je ustalić metodami analitycznymi.
Nieprawda. Chociaż popularne terpeny nie są substancjami kontrolowanymi, mogą nadal obowiązywać wymogi dotyczące klasyfikacji chemicznej, bezpieczeństwa produktów, etykietowania i inne.
Nieprawda. Certyfikat analizy (COA) zawiera wyniki analizy. Nie zastępuje on oceny bezpieczeństwa dostosowanej do konkretnego zastosowania.
Nieprawda. Wzrost stężenia wpływa zarówno na intensywność odczuwania, jak i na czas ekspozycji.
Nieprawda. Dawka i droga podania to podstawowe zmienne toksykologiczne.
Aby zrozumieć kwestie bezpieczeństwa, trzeba zrozumieć chemię.
Różne klasy terpenów charakteryzują się różną lotnością i stabilnością. Ich pochodzenie roślinne może wpływać na skład otaczającej mieszaniny. Metoda ekstrakcji decyduje o tym, które związki zostaną odzyskane. Warunki przechowywania wpływają na proces utleniania. Stężenie wpływa na poziom narażenia.
Zapraszamy do dalszego zapoznawania się z centrum wiedzy o terpenach Canavape, gdzie znajdziesz:
Terpeny można bezpiecznie stosować w odpowiednio opracowanych preparatach, jednak bezpieczeństwo zależy od konkretnego terpenu, stężenia, czystości, drogi narażenia, warunków przechowywania oraz indywidualnej wrażliwości. Skoncentrowanych terpenów nie należy automatycznie uznawać za nieszkodliwe tylko dlatego, że występują naturalnie w roślinach.
Czyste lub wysoko skoncentrowane terpeny wymagają ostrożnego obchodzenia się z nimi. W zależności od substancji zagrożenia mogą obejmować podrażnienie, uczulenie, palność, ryzyko aspiracji lub toksyczność dla środowiska. Należy zapoznać się z kartą charakterystyki danego produktu.
Nie należy zakładać, że nierozcieńczone skoncentrowane terpeny nadają się do bezpośredniego użytku osobistego. Odpowiednie stężenie zależy od konkretnej substancji chemicznej, przeznaczenia oraz gotowej formuły.
Naturalne pochodzenie nie gwarantuje bezpieczeństwa przy każdym stężeniu. Terpen pozyskany z natury pozostaje skoncentrowanym składnikiem chemicznym i należy go oceniać pod kątem jego składu oraz przeznaczenia.
To, że terpen ma pochodzenie syntetyczne, nie oznacza automatycznie, że jest niebezpieczny. Jeśli identyfikacja molekularna i stereochemia są identyczne, cząsteczka ta może być chemicznie identyczna z cząsteczką występującą w naturze. Istotne znaczenie mają nadal czystość, zanieczyszczenia, stężenie oraz przeznaczenie.
Terpeny pochodzenia roślinnego mogą nadawać się do wielu preparatów, jednak samo źródło pochodzenia nie gwarantuje ich bezpieczeństwa. Należy wziąć pod uwagę poszczególne związki, stężenie, zanieczyszczenia, warunki przechowywania oraz przeznaczenie produktu.
Te same zasady bezpieczeństwa chemicznego mają zastosowanie do terpenów pochodzących z konopi indyjskich. W zależności od procesu produkcyjnego istotne mogą być również dodatkowe analizy dotyczące kannabinoidów i zanieczyszczeń związanych z konopiami indyjskimi.
Terminologia dotycząca żywicy „live resin” nie określa żadnych norm bezpieczeństwa. Materiał terpenowy typu „live resin” należy oceniać na podstawie jego dokładnego składu terpenowego, kannabinoidowego oraz zawartości zanieczyszczeń.
Niektóre poszczególne terpeny zostały przebadane pod kątem konkretnych zastosowań w aromatyzowaniu żywności. Nie oznacza to jednak, że każdy skoncentrowany produkt terpenowy jest przeznaczony do spożycia ani że spożywanie go w nieograniczonych ilościach jest bezpieczne. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących przeznaczenia gotowego produktu.
Skrót GRAS oznacza „ogólnie uznane za bezpieczne” w określonych warunkach zamierzonego zastosowania w żywności w Stanach Zjednoczonych. Nie należy tego interpretować jako powszechnego zatwierdzenia dla każdego stężenia lub każdej drogi narażenia.
Nie. Bezpieczeństwo spożycia i bezpieczeństwo w przypadku wdychania to różne kwestie toksykologiczne. Ocena właściwości smakowych nie oznacza automatycznie, że skoncentrowana ekspozycja drogą oddechową jest bezpieczna.
Nie. Oznaczenie „klasy spożywczej” odnosi się do zgodności z konkretnymi specyfikacjami dotyczącymi żywności i nie gwarantuje ogólnego bezpieczeństwa w przypadku stosowania na skórę, w układzie oddechowym ani w innych zastosowaniach.
Bezpieczeństwo dla skóry zależy od konkretnego terpenu i jego stężenia. Niektóre skoncentrowane terpeny mogą podrażniać skórę lub przyczyniać się do jej uczulenia, natomiast odpowiednio ocenione preparaty kosmetyczne mogą zawierać niewielkie stężenia składników zapachowych pochodzenia terpenowego.
Tak. Alergia kontaktowa na niektóre produkty utleniania terpenów jest dobrze udokumentowana. W badaniach nad alergią na substancje zapachowe szczególne znaczenie mają hydroperoksydy powstające w wyniku utleniania limonenu i linalolu.
Limonen może wchodzić w reakcję z tlenem, tworząc nadtlenki wodoru. Te produkty utleniania mogą mieć większe znaczenie dla alergicznego kontaktowego zapalenia skóry niż sam świeży limonen.
Linalool ulega również utlenianiu w powietrzu i może tworzyć nadtlenki wodoru, które są związane z alergią kontaktową na substancje zapachowe. Jest to jeden z powodów, dla których tak ważne są warunki przechowywania i proces starzenia się produktu.
Wiele terpenów ulega utlenieniu pod wpływem tlenu. Ciepło i światło mogą przyspieszać te przemiany chemiczne, choć tempo tych procesów różni się w zależności od związku.
Skład terpenów może ulegać zmianom podczas przechowywania w wyniku parowania, utleniania i innych procesów rozkładu. Należy przestrzegać podanego przez producenta okresu przydatności do spożycia lub terminu ponownego badania dla danego składnika.
Należy postępować zgodnie ze specyfikacją dostawcy. Ogólnie rzecz biorąc, materiały terpenowe najlepiej przechowywać w odpowiednio szczelnym opakowaniu oraz chronić przed niepotrzebnym działaniem ciepła, światła i tlenu.
Niektóre skoncentrowane terpeny mogą wchodzić w interakcje z niektórymi tworzywami sztucznymi, uszczelkami i elastomerami. Należy zatem sprawdzić zgodność opakowania z konkretnym składem produktu.
Wiele skoncentrowanych składników terpenowych jest łatwopalnych. Dokładna klasyfikacja zagrożeń fizycznych zależy od danego związku lub mieszaniny i należy ją sprawdzić w karcie charakterystyki (SDS).
Niektóre stężone substancje terpenowe mogą podrażniać oczy. Należy unikać bezpośredniego kontaktu, chyba że gotowy produkt został specjalnie opracowany i oceniony pod kątem odpowiedniego zastosowania.
Wysokie stężenia lotnych związków aromatycznych mogą podrażniać układ oddechowy w zależności od składu, stężenia i sposobu narażenia. Bezpieczeństwo żywności nie powinno być traktowane jako dowód bezpieczeństwa w przypadku wdychania.
Niektóre osoby zgłaszają bóle głowy lub dyskomfort w obecności silnych zapachów oraz w wyniku narażenia na działanie lotnych substancji chemicznych. Powtarzające się objawy stanowią powód, by unikać takiego narażenia i w razie potrzeby zasięgnąć odpowiedniej porady specjalisty.
Nadmierna ekspozycja na silne związki lotne może w pewnych okolicznościach wywoływać nieprzyjemne objawy. Zawroty głowy nie powinny być interpretowane jako stan podobny do odurzenia THC.
Reakcje mogą być różne, a niektóre osoby cierpiące na astmę lub nadwrażliwość na substancje zapachowe mogą reagować na produkty zawierające substancje lotne. Nie należy twierdzić, że każdy preparat zawierający terpeny jest bezpieczny dla każdej osoby cierpiącej na chorobę układu oddechowego.
Nie ma jednej uniwersalnej oceny bezpieczeństwa dotyczącej wszystkich produktów zawierających skoncentrowane terpeny w okresie ciąży. Produkty należy stosować wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem, a w razie potrzeby należy zasięgnąć profesjonalnej porady medycznej.
Skoncentrowane składniki terpenowe należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Naturalny zapach nie oznacza, że skoncentrowane substancje chemiczne nadają się do stosowania lub spożycia bez nadzoru.
Gatunki zwierząt mogą metabolizować związki aromatyczne w sposób odmienny od ludzi. Produkty zawierające stężone terpeny należy przechowywać z dala od zwierząt domowych, chyba że zostały one specjalnie przebadane pod kątem danego gatunku zwierzęcia i przeznaczenia.
W dyfuzorze należy stosować wyłącznie produkty, które zostały opracowane i dostarczone właśnie do tego celu. Skoncentrowanych składników terpenowych nie należy automatycznie traktować jako gotowych do użycia produktów do dyfuzorów.
Składniki związane z terpenami są szeroko stosowane w kompozycjach zapachowych kosmetyków, jednak należy ocenić ich bezpieczne stężenie oraz ryzyko wywołania uczulenia w kontekście całej gotowej formuły.
Nie. Olejki eteryczne to złożone mieszaniny pochodzenia roślinnego, które mogą zawierać wiele terpenów, terpenoidów i innych związków lotnych. Oczyszczony izolat terpenowy jest składnikiem o bardziej sprecyzowanym składzie chemicznym.
Niekoniecznie. Sam źródło nie decyduje o toksyczności. Bardziej miarodajne są: identyfikacja molekularna, czystość, stereochemia, zanieczyszczenia, stężenie oraz przeznaczenie.
Surowce roślinne mogą potencjalnie zawierać zanieczyszczenia rolnicze, jeśli nie zostaną one wyeliminowane w ramach łańcucha dostaw i procesu oczyszczania. W przypadkach, w których istnieje ryzyko związane ze stosowaniem pestycydów, można przeprowadzić odpowiednie badania analityczne.
Pozostałości rozpuszczalników mogą mieć znaczenie w przypadkach, gdy są one stosowane w procesie produkcyjnym. Odpowiednio kontrolowane procesy ekstrakcji i oczyszczania pozwalają ograniczyć pozostałości do poziomu zgodnego z wymaganymi specyfikacjami, co można zweryfikować metodami analitycznymi.
Żadna z tych metod nie jest z założenia najbezpieczniejsza w każdych okolicznościach. Istotne znaczenie mają: surowiec wyjściowy, warunki procesu, proces oczyszczania, kontrola zanieczyszczeń oraz skład gotowego składnika.
Certyfikat analizy zawiera informacje analityczne dotyczące konkretnego produktu lub partii, takie jak identyfikacja, skład terpenowy, czystość lub wyniki badań pod kątem wybranych zanieczyszczeń.
Karta charakterystyki zawiera informacje dotyczące zagrożeń chemicznych, bezpiecznego obchodzenia się z substancją, przechowywania, udzielania pierwszej pomocy, postępowania w razie wycieku oraz inne informacje dotyczące bezpieczeństwa. Jej przeznaczenie różni się od przeznaczenia certyfikatu analizy (COA).
Nie. Certyfikat analizy (COA) może potwierdzać, że przeprowadzono określone badania analityczne, jednak bezpieczeństwo zależy również od przeznaczenia, narażenia, stężenia i składu preparatu.
Techniki chromatografii gazowej, takie jak GC-MS i GC-FID, są powszechnie stosowane do identyfikacji i oznaczania ilościowego lotnych związków terpenowych. W przypadku pestycydów, metali ciężkich, kannabinoidów lub innych zanieczyszczeń mogą być konieczne dodatkowe metody.
Nie. Różne terpeny, mieszanki i sposoby stosowania wiążą się z różnymi kwestiami bezpieczeństwa. Nie można uznać, że jedna wartość procentowa jest uniwersalnie bezpieczna dla każdej drogi podania i każdej postaci preparatu.
Rozcieńczenie zmienia poziom narażenia i może zmniejszyć niektóre zagrożenia, ale nie oznacza to automatycznie, że gotowa mieszanina jest bezpieczna. Nadal konieczna jest ocena pełnego składu i przeznaczenia produktu.
Nie. Typowe związki terpenowe same w sobie nie wywołują charakterystycznego odurzenia związanego z THC. Brak działania odurzającego nie oznacza jednak, że są one całkowicie pozbawione wszelkich zagrożeń chemicznych.
Jest to możliwe, w zależności od sposobu ekstrakcji i oczyszczania. Same terpeny różnią się chemicznie od THC, ale komercyjna mieszanka pochodząca z konopi indyjskich może potencjalnie zawierać śladowe ilości kannabinoidów.
Standardowe testy na obecność konopi indyjskich zazwyczaj nie wykrywają popularnych cząsteczek terpenów. Zazwyczaj wykrywają one THC lub odpowiednie metabolity. W przypadkach, w których ma to znaczenie, należy zbadać zawartość kannabinoidów w substancjach pochodzących z konopi indyjskich.
Typowe cząsteczki terpenów nie są substancjami kontrolowanymi tylko dlatego, że występują również w konopiach indyjskich. Jednak substancje i mieszaniny mogą podlegać wymogom dotyczącym klasyfikacji chemicznej, bezpieczeństwa produktów, etykietowania i innym, w zależności od ich składu i przeznaczenia.
Pochodzenie naturalne nie stanowi podstawy do zwolnienia z wymogów dotyczących bezpieczeństwa chemicznego. To, czy wymagana jest karta charakterystyki (SDS), zależy od substancji lub mieszaniny, jej klasyfikacji oraz sposobu dostarczania zgodnie z odpowiednimi przepisami brytyjskimi.
Terpeny nie są ani ogólnie niebezpieczne, ani z założenia bezpieczne.
Są to substancje chemiczne wytwarzane naturalnie przez rośliny, a rodzina terpenów obejmuje wiele różnych cząsteczek o zróżnicowanych właściwościach fizycznych, toksykologicznych i biologicznych.
Ludzie mają codzienny kontakt z niewielkimi ilościami terpenów poprzez pożywienie, zioła, kwiaty, drzewa, zapachy oraz otaczające ich środowisko.
Zkoncentrowane składniki terpenowe to zupełnie inna sprawa.
To, że limonen występuje w pomarańczach, nie oznacza, że pojemnik ze stężonym limonenem jest odpowiednikiem pomarańczy. To, że linalol występuje w lawendzie, nie oznacza, że stężony linalol można stosować w dowolnym stężeniu lub dowolną drogą podania.
Bezpieczeństwo zależy od kontekstu.
Najważniejsze czynniki to konkretna cząsteczka, stężenie, czystość, przeznaczenie, droga narażenia, postać preparatu, historia przechowywania oraz indywidualna wrażliwość.
Na szczególną uwagę zasługuje utlenianie.
Terpeny, takie jak limonen i linalol, mogą wchodzić w reakcję z tlenem, tworząc nadtlenki wodoru, a te produkty utleniania są uznanymi czynnikami wywołującymi alergię kontaktową na substancje zapachowe.
Prawidłowe przechowywanie to zatem coś więcej niż tylko zachowanie aromatu. Pomaga ono zachować zamierzony skład chemiczny składnika.
Terminologia związana z wykorzystaniem żywności również wymaga uwzględnienia kontekstu.
Niektóre poszczególne terpeny zostały poddane ocenie pod kątem zastosowania jako substancje aromatyzujące. Nie oznacza to jednak, że status GRAS lub dopuszczenie do stosowania w żywności gwarantuje bezpieczeństwo w przypadku wdychania w postaci stężonej, bezpośredniego stosowania na skórę lub jakiegokolwiek innego potencjalnego zastosowania.
Ta sama zasada dotyczy terpenów naturalnych i syntetycznych.
To, że dana cząsteczka została wyprodukowana przez roślinę, nie oznacza automatycznie, że jest bezpieczniejsza. Znacznie bardziej przydatne informacje dostarczają: czystość analityczna, stereochemia, zanieczyszczenia, substancje zakłócające oraz skład gotowego produktu.
Dla przedsiębiorstw i twórców receptur bezpieczeństwo zaczyna się zatem od dokumentacji.
Certyfikat analizy (COA) dla konkretnej partii pozwala ustalić skład i jakość. Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej (SDS) zawiera informacje o zagrożeniach i zasadach bezpiecznego obchodzenia się z substancją. Odpowiednie opakowanie chroni materiał. Właściwe warunki przechowywania ograniczają niepotrzebne utlenianie i utratę składników lotnych. Ocena gotowego produktu uwzględnia rzeczywisty sposób wykorzystania danego składnika.
Oto naukowo uzasadniona odpowiedź na pytanie “czy terpeny są bezpieczne?”:
Terpeny można bezpiecznie stosować, o ile dokładnie poznamy ich skład chemiczny, stężenie, drogę narażenia oraz przeznaczenie. Sam fakt pochodzenia naturalnego nie stanowi podstawy do oceny bezpieczeństwa, a skoncentrowane składniki terpenowe należy traktować z taką samą ostrożnością, jak inne substancje chemicznie czynne.
Zapraszamy do dalszego zapoznawania się z centrum wiedzy o terpenach Canavape, gdzie znajdziesz jakie terpeny występują w konopiach indyjskich i marihuanie, jakie działanie mają terpeny, różne rodzaje terpenów, gdzie występują terpeny, jak powstają i jak się je pozyskuje, jak przechowywać i konserwować terpeny, temperatury parowania i rozkładu terpenów, jak terpeny oddziałują na organizm, czy terpeny wywołują odurzenie, terpeny a THC, czy terpeny są wykrywane w teście na obecność narkotyków, terpeny pochodzenia roślinnego a terpeny pochodzące z konopi indyjskich oraz Czym są terpeny z żywicy świeżej.
Możesz również zapoznać się z pełną wersją Kolekcja terpenów Canavape oraz nasz specjalista profile terpenów pochodzących z konopi indyjskich.
Niniejszy artykuł ma charakter edukacyjny i dotyczy chemii terpenów, bezpieczeństwa skoncentrowanych składników oraz aktualnych uwarunkowań w zakresie bezpieczeństwa chemicznego w Wielkiej Brytanii. Nie stanowi on porady medycznej ani prawnej. Należy zawsze postępować zgodnie z dokumentacją techniczną, klasyfikacją zagrożeń oraz instrukcjami dotyczącymi przeznaczenia, dołączonymi do konkretnego składnika terpenowego lub gotowego produktu.
Napisz do nas bezpośrednio
Wrócę wkrótce